HomeServicesBlogDictionariesContactSpanish Course
← fulguro — definition

Conjugation of fulguro

Regular CEFR B1
[ˈfʊɫ.ɡʊ.roː]

to glitter, flash, shine brightly Ver definición completa →

Vox āctīva

Indicātīvus praesēns
ego fulgurō
tū fulgurās
is / ea / id fulgurat
nōs fulgurāmus
vōs fulgurātis
eī / eae / ea fulgurant
Indicātīvus imperfectum
ego fulgurābam
tū fulgurābās
is / ea / id fulgurābat
nōs fulgurābāmus
vōs fulgurābātis
eī / eae / ea fulgurābant
Indicātīvus futūrum
ego fulgurābō
tū fulgurābis
is / ea / id fulgurābit
nōs fulgurābimus
vōs fulgurābitis
eī / eae / ea fulgurābunt
Indicātīvus perfectum
ego fulgurāvī
tū fulgurāvistī
is / ea / id fulgurāvit
nōs fulgurāvimus
vōs fulgurāvistis
eī / eae / ea fulgurāvērunt
Indicātīvus plūsquamperfectum
ego fulgurāveram
tū fulgurāverās
is / ea / id fulgurāverat
nōs fulgurāverāmus
vōs fulgurāverātis
eī / eae / ea fulgurāverant
Indicātīvus futūrum exāctum
ego fulgurāverō
tū fulgurāveris
is / ea / id fulgurāverit
nōs fulgurāverimus
vōs fulgurāveritis
eī / eae / ea fulgurāverint
Coniūnctīvus praesēns
ego fulgurem
tū fulgurēs
is / ea / id fulguret
nōs fulgurēmus
vōs fulgurētis
eī / eae / ea fulgurent
Coniūnctīvus imperfectum
ego fulgurārem
tū fulgurārēs
is / ea / id fulgurāret
nōs fulgurārēmus
vōs fulgurārētis
eī / eae / ea fulgurārent
Coniūnctīvus perfectum
ego fulgurāverim
tū fulgurāverīs
is / ea / id fulgurāverit
nōs fulgurāverīmus
vōs fulgurāverītis
eī / eae / ea fulgurāverint
Coniūnctīvus plūsquamperfectum
ego fulgurāvissem
tū fulgurāvissēs
is / ea / id fulgurāvisset
nōs fulgurāvissēmus
vōs fulgurāvissētis
eī / eae / ea fulgurāvissent
Imperātīvus praesēns
tū fulgurā
vōs fulgurāte
Imperātīvus futūrum
tū fulgurātō
is / ea / id fulgurātō
vōs fulgurātōte
eī / eae / ea fulgurantō
Īnfīnītīvus praesēns
— fulgurāre
Īnfīnītīvus perfectum
— fulgurāvisse
Īnfīnītīvus futūrum
— fulgurātūrum esse
Participium praesēns
— fulgurāns
Participium futūrum
— fulgurātūrus
Gerundium (genitīvus)
— fulgurandī
Gerundium (datīvus)
— fulgurandō
Gerundium (accūsātīvus)
— fulgurandum
Gerundium (ablātīvus)
— fulgurandō
Supīnum (accūsātīvus)
— fulgurātum
Supīnum (ablātīvus)
— fulgurātū

Vox passīva

Indicātīvus praesēns
ego fulguror
tū fulgurāris
is / ea / id fulgurātur
nōs fulgurāmur
vōs fulgurāminī
eī / eae / ea fulgurantur
Indicātīvus imperfectum
ego fulgurābar
tū fulgurābāris
is / ea / id fulgurābātur
nōs fulgurābāmur
vōs fulgurābāminī
eī / eae / ea fulgurābantur
Indicātīvus futūrum
ego fulgurābor
tū fulgurāberis
is / ea / id fulgurābitur
nōs fulgurābimur
vōs fulgurābiminī
eī / eae / ea fulgurābuntur
Coniūnctīvus praesēns
ego fulgurer
tū fulgurēris
is / ea / id fulgurētur
nōs fulgurēmur
vōs fulgurēminī
eī / eae / ea fulgurentur
Coniūnctīvus imperfectum
ego fulgurārer
tū fulgurārēris
is / ea / id fulgurārētur
nōs fulgurārēmur
vōs fulgurārēminī
eī / eae / ea fulgurārentur
Imperātīvus praesēns
tū fulgurāre
vōs fulgurāminī
Imperātīvus futūrum
tū fulgurātor
is / ea / id fulgurātor
eī / eae / ea fulgurantor
Īnfīnītīvus praesēns
— fulgurārī
Īnfīnītīvus perfectum
— fulgurātum esse
Īnfīnītīvus futūrum
— fulgurātum īrī
Participium perfectum
— fulgurātus
Participium futūrum
— fulgurandus

Practice this verb →

More conjugations

Explore the Latina dictionary

Look up any Latin word for definitions, equivalents in 94 languages, and more.

Open Dictionary