HomeServicesBlogDictionariesContactSpanish Course
← fugito — definition

Conjugation of fugito

Regular CEFR B1
[ˈfʊ.ɡɪ.toː]

second/third-person singular future active imperative of fugiō Ver definición completa →

Vox āctīva

Indicātīvus praesēns
ego fugitō
tū fugitās
is / ea / id fugitat
nōs fugitāmus
vōs fugitātis
eī / eae / ea fugitant
Indicātīvus imperfectum
ego fugitābam
tū fugitābās
is / ea / id fugitābat
nōs fugitābāmus
vōs fugitābātis
eī / eae / ea fugitābant
Indicātīvus futūrum
ego fugitābō
tū fugitābis
is / ea / id fugitābit
nōs fugitābimus
vōs fugitābitis
eī / eae / ea fugitābunt
Indicātīvus perfectum
ego fugitāvī
tū fugitāvistī
is / ea / id fugitāvit
nōs fugitāvimus
vōs fugitāvistis
eī / eae / ea fugitāvērunt
Indicātīvus plūsquamperfectum
ego fugitāveram
tū fugitāverās
is / ea / id fugitāverat
nōs fugitāverāmus
vōs fugitāverātis
eī / eae / ea fugitāverant
Indicātīvus futūrum exāctum
ego fugitāverō
tū fugitāveris
is / ea / id fugitāverit
nōs fugitāverimus
vōs fugitāveritis
eī / eae / ea fugitāverint
Coniūnctīvus praesēns
ego fugitem
tū fugitēs
is / ea / id fugitet
nōs fugitēmus
vōs fugitētis
eī / eae / ea fugitent
Coniūnctīvus imperfectum
ego fugitārem
tū fugitārēs
is / ea / id fugitāret
nōs fugitārēmus
vōs fugitārētis
eī / eae / ea fugitārent
Coniūnctīvus perfectum
ego fugitāverim
tū fugitāverīs
is / ea / id fugitāverit
nōs fugitāverīmus
vōs fugitāverītis
eī / eae / ea fugitāverint
Coniūnctīvus plūsquamperfectum
ego fugitāvissem
tū fugitāvissēs
is / ea / id fugitāvisset
nōs fugitāvissēmus
vōs fugitāvissētis
eī / eae / ea fugitāvissent
Imperātīvus praesēns
tū fugitā
vōs fugitāte
Imperātīvus futūrum
tū fugitātō
is / ea / id fugitātō
vōs fugitātōte
eī / eae / ea fugitantō
Īnfīnītīvus praesēns
— fugitāre
Īnfīnītīvus perfectum
— fugitāvisse
Īnfīnītīvus futūrum
— fugitātūrum esse
Participium praesēns
— fugitāns
Participium futūrum
— fugitātūrus
Gerundium (genitīvus)
— fugitandī
Gerundium (datīvus)
— fugitandō
Gerundium (accūsātīvus)
— fugitandum
Gerundium (ablātīvus)
— fugitandō
Supīnum (accūsātīvus)
— fugitātum
Supīnum (ablātīvus)
— fugitātū

Vox passīva

Indicātīvus praesēns
ego fugitor
tū fugitāris
is / ea / id fugitātur
nōs fugitāmur
vōs fugitāminī
eī / eae / ea fugitantur
Indicātīvus imperfectum
ego fugitābar
tū fugitābāris
is / ea / id fugitābātur
nōs fugitābāmur
vōs fugitābāminī
eī / eae / ea fugitābantur
Indicātīvus futūrum
ego fugitābor
tū fugitāberis
is / ea / id fugitābitur
nōs fugitābimur
vōs fugitābiminī
eī / eae / ea fugitābuntur
Coniūnctīvus praesēns
ego fugiter
tū fugitēris
is / ea / id fugitētur
nōs fugitēmur
vōs fugitēminī
eī / eae / ea fugitentur
Coniūnctīvus imperfectum
ego fugitārer
tū fugitārēris
is / ea / id fugitārētur
nōs fugitārēmur
vōs fugitārēminī
eī / eae / ea fugitārentur
Imperātīvus praesēns
tū fugitāre
vōs fugitāminī
Imperātīvus futūrum
tū fugitātor
is / ea / id fugitātor
eī / eae / ea fugitantor
Īnfīnītīvus praesēns
— fugitārī
Īnfīnītīvus perfectum
— fugitātum esse
Īnfīnītīvus futūrum
— fugitātum īrī
Participium perfectum
— fugitātus
Participium futūrum
— fugitandus

Practice this verb →

More conjugations

Explore the Latina dictionary

Look up any Latin word for definitions, equivalents in 94 languages, and more.

Open Dictionary