HomeServicesBlogDictionariesContactSpanish Course
← frutico — definition

Conjugation of frutico

Regular CEFR B1
[ˈfrʊ.tɪ.koː]

to put forth shoots Ver definición completa →

Vox āctīva

Indicātīvus praesēns
ego fruticō
tū fruticās
is / ea / id fruticat
nōs fruticāmus
vōs fruticātis
eī / eae / ea fruticant
Indicātīvus imperfectum
ego fruticābam
tū fruticābās
is / ea / id fruticābat
nōs fruticābāmus
vōs fruticābātis
eī / eae / ea fruticābant
Indicātīvus futūrum
ego fruticābō
tū fruticābis
is / ea / id fruticābit
nōs fruticābimus
vōs fruticābitis
eī / eae / ea fruticābunt
Indicātīvus perfectum
ego fruticāvī
tū fruticāvistī
is / ea / id fruticāvit
nōs fruticāvimus
vōs fruticāvistis
eī / eae / ea fruticāvērunt
Indicātīvus plūsquamperfectum
ego fruticāveram
tū fruticāverās
is / ea / id fruticāverat
nōs fruticāverāmus
vōs fruticāverātis
eī / eae / ea fruticāverant
Indicātīvus futūrum exāctum
ego fruticāverō
tū fruticāveris
is / ea / id fruticāverit
nōs fruticāverimus
vōs fruticāveritis
eī / eae / ea fruticāverint
Coniūnctīvus praesēns
ego fruticem
tū fruticēs
is / ea / id fruticet
nōs fruticēmus
vōs fruticētis
eī / eae / ea fruticent
Coniūnctīvus imperfectum
ego fruticārem
tū fruticārēs
is / ea / id fruticāret
nōs fruticārēmus
vōs fruticārētis
eī / eae / ea fruticārent
Coniūnctīvus perfectum
ego fruticāverim
tū fruticāverīs
is / ea / id fruticāverit
nōs fruticāverīmus
vōs fruticāverītis
eī / eae / ea fruticāverint
Coniūnctīvus plūsquamperfectum
ego fruticāvissem
tū fruticāvissēs
is / ea / id fruticāvisset
nōs fruticāvissēmus
vōs fruticāvissētis
eī / eae / ea fruticāvissent
Imperātīvus praesēns
tū fruticā
vōs fruticāte
Imperātīvus futūrum
tū fruticātō
is / ea / id fruticātō
vōs fruticātōte
eī / eae / ea fruticantō
Īnfīnītīvus praesēns
— fruticāre
Īnfīnītīvus perfectum
— fruticāvisse
Īnfīnītīvus futūrum
— fruticātūrum esse
Participium praesēns
— fruticāns
Participium futūrum
— fruticātūrus
Gerundium (genitīvus)
— fruticandī
Gerundium (datīvus)
— fruticandō
Gerundium (accūsātīvus)
— fruticandum
Gerundium (ablātīvus)
— fruticandō
Supīnum (accūsātīvus)
— fruticātum
Supīnum (ablātīvus)
— fruticātū

Vox passīva

Indicātīvus praesēns
ego fruticor
tū fruticāris
is / ea / id fruticātur
nōs fruticāmur
vōs fruticāminī
eī / eae / ea fruticantur
Indicātīvus imperfectum
ego fruticābar
tū fruticābāris
is / ea / id fruticābātur
nōs fruticābāmur
vōs fruticābāminī
eī / eae / ea fruticābantur
Indicātīvus futūrum
ego fruticābor
tū fruticāberis
is / ea / id fruticābitur
nōs fruticābimur
vōs fruticābiminī
eī / eae / ea fruticābuntur
Coniūnctīvus praesēns
ego fruticer
tū fruticēris
is / ea / id fruticētur
nōs fruticēmur
vōs fruticēminī
eī / eae / ea fruticentur
Coniūnctīvus imperfectum
ego fruticārer
tū fruticārēris
is / ea / id fruticārētur
nōs fruticārēmur
vōs fruticārēminī
eī / eae / ea fruticārentur
Imperātīvus praesēns
tū fruticāre
vōs fruticāminī
Imperātīvus futūrum
tū fruticātor
is / ea / id fruticātor
eī / eae / ea fruticantor
Īnfīnītīvus praesēns
— fruticārī
Īnfīnītīvus perfectum
— fruticātum esse
Īnfīnītīvus futūrum
— fruticātum īrī
Participium perfectum
— fruticātus
Participium futūrum
— fruticandus

Practice this verb →

More conjugations

Explore the Latina dictionary

Look up any Latin word for definitions, equivalents in 94 languages, and more.

Open Dictionary