HomeServicesBlogDictionariesContactSpanish Course
← frusto — definition

Conjugation of frusto

Regular CEFR B1
[ˈfrʊs.toː]

to subdivide (something) into smaller pieces Ver definición completa →

Vox āctīva

Indicātīvus praesēns
ego frustō
tū frustās
is / ea / id frustat
nōs frustāmus
vōs frustātis
eī / eae / ea frustant
Indicātīvus imperfectum
ego frustābam
tū frustābās
is / ea / id frustābat
nōs frustābāmus
vōs frustābātis
eī / eae / ea frustābant
Indicātīvus futūrum
ego frustābō
tū frustābis
is / ea / id frustābit
nōs frustābimus
vōs frustābitis
eī / eae / ea frustābunt
Indicātīvus perfectum
ego frustāvī
tū frustāvistī
is / ea / id frustāvit
nōs frustāvimus
vōs frustāvistis
eī / eae / ea frustāvērunt
Indicātīvus plūsquamperfectum
ego frustāveram
tū frustāverās
is / ea / id frustāverat
nōs frustāverāmus
vōs frustāverātis
eī / eae / ea frustāverant
Indicātīvus futūrum exāctum
ego frustāverō
tū frustāveris
is / ea / id frustāverit
nōs frustāverimus
vōs frustāveritis
eī / eae / ea frustāverint
Coniūnctīvus praesēns
ego frustem
tū frustēs
is / ea / id frustet
nōs frustēmus
vōs frustētis
eī / eae / ea frustent
Coniūnctīvus imperfectum
ego frustārem
tū frustārēs
is / ea / id frustāret
nōs frustārēmus
vōs frustārētis
eī / eae / ea frustārent
Coniūnctīvus perfectum
ego frustāverim
tū frustāverīs
is / ea / id frustāverit
nōs frustāverīmus
vōs frustāverītis
eī / eae / ea frustāverint
Coniūnctīvus plūsquamperfectum
ego frustāvissem
tū frustāvissēs
is / ea / id frustāvisset
nōs frustāvissēmus
vōs frustāvissētis
eī / eae / ea frustāvissent
Imperātīvus praesēns
tū frustā
vōs frustāte
Imperātīvus futūrum
tū frustātō
is / ea / id frustātō
vōs frustātōte
eī / eae / ea frustantō
Īnfīnītīvus praesēns
— frustāre
Īnfīnītīvus perfectum
— frustāvisse
Īnfīnītīvus futūrum
— frustātūrum esse
Participium praesēns
— frustāns
Participium futūrum
— frustātūrus
Gerundium (genitīvus)
— frustandī
Gerundium (datīvus)
— frustandō
Gerundium (accūsātīvus)
— frustandum
Gerundium (ablātīvus)
— frustandō
Supīnum (accūsātīvus)
— frustātum
Supīnum (ablātīvus)
— frustātū

Vox passīva

Indicātīvus praesēns
ego frustor
tū frustāris
is / ea / id frustātur
nōs frustāmur
vōs frustāminī
eī / eae / ea frustantur
Indicātīvus imperfectum
ego frustābar
tū frustābāris
is / ea / id frustābātur
nōs frustābāmur
vōs frustābāminī
eī / eae / ea frustābantur
Indicātīvus futūrum
ego frustābor
tū frustāberis
is / ea / id frustābitur
nōs frustābimur
vōs frustābiminī
eī / eae / ea frustābuntur
Coniūnctīvus praesēns
ego fruster
tū frustēris
is / ea / id frustētur
nōs frustēmur
vōs frustēminī
eī / eae / ea frustentur
Coniūnctīvus imperfectum
ego frustārer
tū frustārēris
is / ea / id frustārētur
nōs frustārēmur
vōs frustārēminī
eī / eae / ea frustārentur
Imperātīvus praesēns
tū frustāre
vōs frustāminī
Imperātīvus futūrum
tū frustātor
is / ea / id frustātor
eī / eae / ea frustantor
Īnfīnītīvus praesēns
— frustārī
Īnfīnītīvus perfectum
— frustātum esse
Īnfīnītīvus futūrum
— frustātum īrī
Participium perfectum
— frustātus
Participium futūrum
— frustandus

Practice this verb →

More conjugations

Explore the Latina dictionary

Look up any Latin word for definitions, equivalents in 94 languages, and more.

Open Dictionary