HomeServicesBlogDictionariesContactSpanish Course
← frusso — definition

Conjugation of frusso

Regular CEFR B1
[ˈfrʊs.soː]

Medieval Latin form of frustō (“to break into pieces”) Ver definición completa →

Vox āctīva

Indicātīvus praesēns
ego frussō
tū frussās
is / ea / id frussat
nōs frussāmus
vōs frussātis
eī / eae / ea frussant
Indicātīvus imperfectum
ego frussābam
tū frussābās
is / ea / id frussābat
nōs frussābāmus
vōs frussābātis
eī / eae / ea frussābant
Indicātīvus futūrum
ego frussābō
tū frussābis
is / ea / id frussābit
nōs frussābimus
vōs frussābitis
eī / eae / ea frussābunt
Indicātīvus perfectum
ego frussāvī
tū frussāvistī
is / ea / id frussāvit
nōs frussāvimus
vōs frussāvistis
eī / eae / ea frussāvērunt
Indicātīvus plūsquamperfectum
ego frussāveram
tū frussāverās
is / ea / id frussāverat
nōs frussāverāmus
vōs frussāverātis
eī / eae / ea frussāverant
Indicātīvus futūrum exāctum
ego frussāverō
tū frussāveris
is / ea / id frussāverit
nōs frussāverimus
vōs frussāveritis
eī / eae / ea frussāverint
Coniūnctīvus praesēns
ego frussem
tū frussēs
is / ea / id frusset
nōs frussēmus
vōs frussētis
eī / eae / ea frussent
Coniūnctīvus imperfectum
ego frussārem
tū frussārēs
is / ea / id frussāret
nōs frussārēmus
vōs frussārētis
eī / eae / ea frussārent
Coniūnctīvus perfectum
ego frussāverim
tū frussāverīs
is / ea / id frussāverit
nōs frussāverīmus
vōs frussāverītis
eī / eae / ea frussāverint
Coniūnctīvus plūsquamperfectum
ego frussāvissem
tū frussāvissēs
is / ea / id frussāvisset
nōs frussāvissēmus
vōs frussāvissētis
eī / eae / ea frussāvissent
Imperātīvus praesēns
tū frussā
vōs frussāte
Imperātīvus futūrum
tū frussātō
is / ea / id frussātō
vōs frussātōte
eī / eae / ea frussantō
Īnfīnītīvus praesēns
— frussāre
Īnfīnītīvus perfectum
— frussāvisse
Īnfīnītīvus futūrum
— frussātūrum esse
Participium praesēns
— frussāns
Participium futūrum
— frussātūrus
Gerundium (genitīvus)
— frussandī
Gerundium (datīvus)
— frussandō
Gerundium (accūsātīvus)
— frussandum
Gerundium (ablātīvus)
— frussandō
Supīnum (accūsātīvus)
— frussātum
Supīnum (ablātīvus)
— frussātū

Vox passīva

Indicātīvus praesēns
ego frussor
tū frussāris
is / ea / id frussātur
nōs frussāmur
vōs frussāminī
eī / eae / ea frussantur
Indicātīvus imperfectum
ego frussābar
tū frussābāris
is / ea / id frussābātur
nōs frussābāmur
vōs frussābāminī
eī / eae / ea frussābantur
Indicātīvus futūrum
ego frussābor
tū frussāberis
is / ea / id frussābitur
nōs frussābimur
vōs frussābiminī
eī / eae / ea frussābuntur
Coniūnctīvus praesēns
ego frusser
tū frussēris
is / ea / id frussētur
nōs frussēmur
vōs frussēminī
eī / eae / ea frussentur
Coniūnctīvus imperfectum
ego frussārer
tū frussārēris
is / ea / id frussārētur
nōs frussārēmur
vōs frussārēminī
eī / eae / ea frussārentur
Imperātīvus praesēns
tū frussāre
vōs frussāminī
Imperātīvus futūrum
tū frussātor
is / ea / id frussātor
eī / eae / ea frussantor
Īnfīnītīvus praesēns
— frussārī
Īnfīnītīvus perfectum
— frussātum esse
Īnfīnītīvus futūrum
— frussātum īrī
Participium perfectum
— frussātus
Participium futūrum
— frussandus

Practice this verb →

More conjugations

Explore the Latina dictionary

Look up any Latin word for definitions, equivalents in 94 languages, and more.

Open Dictionary