HomeServicesBlogDictionariesContactSpanish Course
← frusco — definition

Conjugation of frusco

Regular CEFR B1
[ˈfrʊs.koː]

Medieval Latin form of frustō (“to break into pieces”) Ver definición completa →

Vox āctīva

Indicātīvus praesēns
ego fruscō
tū fruscās
is / ea / id fruscat
nōs fruscāmus
vōs fruscātis
eī / eae / ea fruscant
Indicātīvus imperfectum
ego fruscābam
tū fruscābās
is / ea / id fruscābat
nōs fruscābāmus
vōs fruscābātis
eī / eae / ea fruscābant
Indicātīvus futūrum
ego fruscābō
tū fruscābis
is / ea / id fruscābit
nōs fruscābimus
vōs fruscābitis
eī / eae / ea fruscābunt
Indicātīvus perfectum
ego fruscāvī
tū fruscāvistī
is / ea / id fruscāvit
nōs fruscāvimus
vōs fruscāvistis
eī / eae / ea fruscāvērunt
Indicātīvus plūsquamperfectum
ego fruscāveram
tū fruscāverās
is / ea / id fruscāverat
nōs fruscāverāmus
vōs fruscāverātis
eī / eae / ea fruscāverant
Indicātīvus futūrum exāctum
ego fruscāverō
tū fruscāveris
is / ea / id fruscāverit
nōs fruscāverimus
vōs fruscāveritis
eī / eae / ea fruscāverint
Coniūnctīvus praesēns
ego fruscem
tū fruscēs
is / ea / id fruscet
nōs fruscēmus
vōs fruscētis
eī / eae / ea fruscent
Coniūnctīvus imperfectum
ego fruscārem
tū fruscārēs
is / ea / id fruscāret
nōs fruscārēmus
vōs fruscārētis
eī / eae / ea fruscārent
Coniūnctīvus perfectum
ego fruscāverim
tū fruscāverīs
is / ea / id fruscāverit
nōs fruscāverīmus
vōs fruscāverītis
eī / eae / ea fruscāverint
Coniūnctīvus plūsquamperfectum
ego fruscāvissem
tū fruscāvissēs
is / ea / id fruscāvisset
nōs fruscāvissēmus
vōs fruscāvissētis
eī / eae / ea fruscāvissent
Imperātīvus praesēns
tū fruscā
vōs fruscāte
Imperātīvus futūrum
tū fruscātō
is / ea / id fruscātō
vōs fruscātōte
eī / eae / ea fruscantō
Īnfīnītīvus praesēns
— fruscāre
Īnfīnītīvus perfectum
— fruscāvisse
Īnfīnītīvus futūrum
— fruscātūrum esse
Participium praesēns
— fruscāns
Participium futūrum
— fruscātūrus
Gerundium (genitīvus)
— fruscandī
Gerundium (datīvus)
— fruscandō
Gerundium (accūsātīvus)
— fruscandum
Gerundium (ablātīvus)
— fruscandō
Supīnum (accūsātīvus)
— fruscātum
Supīnum (ablātīvus)
— fruscātū

Vox passīva

Indicātīvus praesēns
ego fruscor
tū fruscāris
is / ea / id fruscātur
nōs fruscāmur
vōs fruscāminī
eī / eae / ea fruscantur
Indicātīvus imperfectum
ego fruscābar
tū fruscābāris
is / ea / id fruscābātur
nōs fruscābāmur
vōs fruscābāminī
eī / eae / ea fruscābantur
Indicātīvus futūrum
ego fruscābor
tū fruscāberis
is / ea / id fruscābitur
nōs fruscābimur
vōs fruscābiminī
eī / eae / ea fruscābuntur
Coniūnctīvus praesēns
ego fruscer
tū fruscēris
is / ea / id fruscētur
nōs fruscēmur
vōs fruscēminī
eī / eae / ea fruscentur
Coniūnctīvus imperfectum
ego fruscārer
tū fruscārēris
is / ea / id fruscārētur
nōs fruscārēmur
vōs fruscārēminī
eī / eae / ea fruscārentur
Imperātīvus praesēns
tū fruscāre
vōs fruscāminī
Imperātīvus futūrum
tū fruscātor
is / ea / id fruscātor
eī / eae / ea fruscantor
Īnfīnītīvus praesēns
— fruscārī
Īnfīnītīvus perfectum
— fruscātum esse
Īnfīnītīvus futūrum
— fruscātum īrī
Participium perfectum
— fruscātus
Participium futūrum
— fruscandus

Practice this verb →

More conjugations

Explore the Latina dictionary

Look up any Latin word for definitions, equivalents in 94 languages, and more.

Open Dictionary