Conjugation of fraudor
first-person singular present passive indicative of fraudō Ver definición completa →
Vox āctīva
Indicātīvus praesēns
| ego | fraudor |
| tū | frauderis |
| is / ea / id | frauditur |
| nōs | fraudimur |
| vōs | fraudiminī |
| eī / eae / ea | frauduntur |
Indicātīvus imperfectum
| ego | fraudēbar |
| tū | fraudēbāris |
| is / ea / id | fraudēbātur |
| nōs | fraudēbāmur |
| vōs | fraudēbāminī |
| eī / eae / ea | fraudēbantur |
Indicātīvus futūrum
| ego | fraudar |
| tū | fraudēris |
| is / ea / id | fraudētur |
| nōs | fraudēmur |
| vōs | fraudēminī |
| eī / eae / ea | fraudentur |
Coniūnctīvus praesēns
| ego | fraudar |
| tū | fraudāris |
| is / ea / id | fraudātur |
| nōs | fraudāmur |
| vōs | fraudāminī |
| eī / eae / ea | fraudantur |
Coniūnctīvus imperfectum
| ego | frauderer |
| tū | frauderēris |
| is / ea / id | frauderētur |
| nōs | frauderēmur |
| vōs | frauderēminī |
| eī / eae / ea | frauderentur |
Imperātīvus praesēns
| tū | fraudere |
| vōs | fraudiminī |
Imperātīvus futūrum
| tū | frauditor |
| is / ea / id | frauditor |
| eī / eae / ea | frauduntor |
Īnfīnītīvus praesēns
| — | fraudī |
Īnfīnītīvus perfectum
| — | frausum esse |
Īnfīnītīvus futūrum
| — | frausūrum esse |
Participium praesēns
| — | fraudēns |
Participium futūrum
| — | frausūrus |
Gerundium (genitīvus)
| — | fraudendī |
Gerundium (datīvus)
| — | fraudendō |
Gerundium (accūsātīvus)
| — | fraudendum |
Gerundium (ablātīvus)
| — | fraudendō |
Supīnum (accūsātīvus)
| — | frausum |
Supīnum (ablātīvus)
| — | frausū |
Vox passīva
Participium futūrum
| — | fraudendus |