HomeServicesBlogDictionariesContactSpanish Course
← fortuno — definición

Conjugation of fortuno

Regular CEFR B1
/[fɔrˈtuː.noː]/

to make happy, prosper Ver definición completa →

Vox āctīva

Indicātīvus praesēns
ego fortūnō
fortūnās
is / ea / id fortūnat
nōs fortūnāmus
vōs fortūnātis
eī / eae / ea fortūnant
Indicātīvus imperfectum
ego fortūnābam
fortūnābās
is / ea / id fortūnābat
nōs fortūnābāmus
vōs fortūnābātis
eī / eae / ea fortūnābant
Indicātīvus futūrum
ego fortūnābō
fortūnābis
is / ea / id fortūnābit
nōs fortūnābimus
vōs fortūnābitis
eī / eae / ea fortūnābunt
Indicātīvus perfectum
ego fortūnāvī
fortūnāvistī
is / ea / id fortūnāvit
nōs fortūnāvimus
vōs fortūnāvistis
eī / eae / ea fortūnāvērunt
Indicātīvus plūsquamperfectum
ego fortūnāveram
fortūnāverās
is / ea / id fortūnāverat
nōs fortūnāverāmus
vōs fortūnāverātis
eī / eae / ea fortūnāverant
Indicātīvus futūrum exāctum
ego fortūnāverō
fortūnāveris
is / ea / id fortūnāverit
nōs fortūnāverimus
vōs fortūnāveritis
eī / eae / ea fortūnāverint
Coniūnctīvus praesēns
ego fortūnem
fortūnēs
is / ea / id fortūnet
nōs fortūnēmus
vōs fortūnētis
eī / eae / ea fortūnent
Coniūnctīvus imperfectum
ego fortūnārem
fortūnārēs
is / ea / id fortūnāret
nōs fortūnārēmus
vōs fortūnārētis
eī / eae / ea fortūnārent
Coniūnctīvus perfectum
ego fortūnāverim
fortūnāverīs
is / ea / id fortūnāverit
nōs fortūnāverīmus
vōs fortūnāverītis
eī / eae / ea fortūnāverint
Coniūnctīvus plūsquamperfectum
ego fortūnāvissem
fortūnāvissēs
is / ea / id fortūnāvisset
nōs fortūnāvissēmus
vōs fortūnāvissētis
eī / eae / ea fortūnāvissent
Imperātīvus praesēns
fortūnā
vōs fortūnāte
Imperātīvus futūrum
fortūnātō
is / ea / id fortūnātō
vōs fortūnātōte
eī / eae / ea fortūnantō
Īnfīnītīvus praesēns
fortūnāre
Īnfīnītīvus perfectum
fortūnāvisse
Īnfīnītīvus futūrum
fortūnātūrum esse
Participium praesēns
fortūnāns
Participium futūrum
fortūnātūrus
Gerundium (genitīvus)
fortūnandī
Gerundium (datīvus)
fortūnandō
Gerundium (accūsātīvus)
fortūnandum
Gerundium (ablātīvus)
fortūnandō
Supīnum (accūsātīvus)
fortūnātum
Supīnum (ablātīvus)
fortūnātū

Vox passīva

Indicātīvus praesēns
ego fortūnor
fortūnāris
is / ea / id fortūnātur
nōs fortūnāmur
vōs fortūnāminī
eī / eae / ea fortūnantur
Indicātīvus imperfectum
ego fortūnābar
fortūnābāris
is / ea / id fortūnābātur
nōs fortūnābāmur
vōs fortūnābāminī
eī / eae / ea fortūnābantur
Indicātīvus futūrum
ego fortūnābor
fortūnāberis
is / ea / id fortūnābitur
nōs fortūnābimur
vōs fortūnābiminī
eī / eae / ea fortūnābuntur
Coniūnctīvus praesēns
ego fortūner
fortūnēris
is / ea / id fortūnētur
nōs fortūnēmur
vōs fortūnēminī
eī / eae / ea fortūnentur
Coniūnctīvus imperfectum
ego fortūnārer
fortūnārēris
is / ea / id fortūnārētur
nōs fortūnārēmur
vōs fortūnārēminī
eī / eae / ea fortūnārentur
Imperātīvus praesēns
fortūnāre
vōs fortūnāminī
Imperātīvus futūrum
fortūnātor
is / ea / id fortūnātor
eī / eae / ea fortūnantor
Īnfīnītīvus praesēns
fortūnārī
Īnfīnītīvus perfectum
fortūnātum esse
Īnfīnītīvus futūrum
fortūnātum īrī
Participium perfectum
fortūnātus
Participium futūrum
fortūnandus

Más conjugaciones

Explore the Latina dictionary

Look up any Latin word for definitions, equivalents in 94 languages, and more.

Open Dictionary