HomeServicesBlogDictionariesContactSpanish Course
← fortuno — definition

Conjugation of fortuno

Regular CEFR B1
[fɔrˈtuː.noː]

to make happy, prosper Ver definición completa →

Vox āctīva

Indicātīvus praesēns
ego fortūnō
tū fortūnās
is / ea / id fortūnat
nōs fortūnāmus
vōs fortūnātis
eī / eae / ea fortūnant
Indicātīvus imperfectum
ego fortūnābam
tū fortūnābās
is / ea / id fortūnābat
nōs fortūnābāmus
vōs fortūnābātis
eī / eae / ea fortūnābant
Indicātīvus futūrum
ego fortūnābō
tū fortūnābis
is / ea / id fortūnābit
nōs fortūnābimus
vōs fortūnābitis
eī / eae / ea fortūnābunt
Indicātīvus perfectum
ego fortūnāvī
tū fortūnāvistī
is / ea / id fortūnāvit
nōs fortūnāvimus
vōs fortūnāvistis
eī / eae / ea fortūnāvērunt
Indicātīvus plūsquamperfectum
ego fortūnāveram
tū fortūnāverās
is / ea / id fortūnāverat
nōs fortūnāverāmus
vōs fortūnāverātis
eī / eae / ea fortūnāverant
Indicātīvus futūrum exāctum
ego fortūnāverō
tū fortūnāveris
is / ea / id fortūnāverit
nōs fortūnāverimus
vōs fortūnāveritis
eī / eae / ea fortūnāverint
Coniūnctīvus praesēns
ego fortūnem
tū fortūnēs
is / ea / id fortūnet
nōs fortūnēmus
vōs fortūnētis
eī / eae / ea fortūnent
Coniūnctīvus imperfectum
ego fortūnārem
tū fortūnārēs
is / ea / id fortūnāret
nōs fortūnārēmus
vōs fortūnārētis
eī / eae / ea fortūnārent
Coniūnctīvus perfectum
ego fortūnāverim
tū fortūnāverīs
is / ea / id fortūnāverit
nōs fortūnāverīmus
vōs fortūnāverītis
eī / eae / ea fortūnāverint
Coniūnctīvus plūsquamperfectum
ego fortūnāvissem
tū fortūnāvissēs
is / ea / id fortūnāvisset
nōs fortūnāvissēmus
vōs fortūnāvissētis
eī / eae / ea fortūnāvissent
Imperātīvus praesēns
tū fortūnā
vōs fortūnāte
Imperātīvus futūrum
tū fortūnātō
is / ea / id fortūnātō
vōs fortūnātōte
eī / eae / ea fortūnantō
Īnfīnītīvus praesēns
— fortūnāre
Īnfīnītīvus perfectum
— fortūnāvisse
Īnfīnītīvus futūrum
— fortūnātūrum esse
Participium praesēns
— fortūnāns
Participium futūrum
— fortūnātūrus
Gerundium (genitīvus)
— fortūnandī
Gerundium (datīvus)
— fortūnandō
Gerundium (accūsātīvus)
— fortūnandum
Gerundium (ablātīvus)
— fortūnandō
Supīnum (accūsātīvus)
— fortūnātum
Supīnum (ablātīvus)
— fortūnātū

Vox passīva

Indicātīvus praesēns
ego fortūnor
tū fortūnāris
is / ea / id fortūnātur
nōs fortūnāmur
vōs fortūnāminī
eī / eae / ea fortūnantur
Indicātīvus imperfectum
ego fortūnābar
tū fortūnābāris
is / ea / id fortūnābātur
nōs fortūnābāmur
vōs fortūnābāminī
eī / eae / ea fortūnābantur
Indicātīvus futūrum
ego fortūnābor
tū fortūnāberis
is / ea / id fortūnābitur
nōs fortūnābimur
vōs fortūnābiminī
eī / eae / ea fortūnābuntur
Coniūnctīvus praesēns
ego fortūner
tū fortūnēris
is / ea / id fortūnētur
nōs fortūnēmur
vōs fortūnēminī
eī / eae / ea fortūnentur
Coniūnctīvus imperfectum
ego fortūnārer
tū fortūnārēris
is / ea / id fortūnārētur
nōs fortūnārēmur
vōs fortūnārēminī
eī / eae / ea fortūnārentur
Imperātīvus praesēns
tū fortūnāre
vōs fortūnāminī
Imperātīvus futūrum
tū fortūnātor
is / ea / id fortūnātor
eī / eae / ea fortūnantor
Īnfīnītīvus praesēns
— fortūnārī
Īnfīnītīvus perfectum
— fortūnātum esse
Īnfīnītīvus futūrum
— fortūnātum īrī
Participium perfectum
— fortūnātus
Participium futūrum
— fortūnandus

Practice this verb →

More conjugations

Explore the Latina dictionary

Look up any Latin word for definitions, equivalents in 94 languages, and more.

Open Dictionary