HomeServicesBlogDictionariesContactSpanish Course
← fluito — definition

Conjugation of fluito

Regular CEFR B1
[ˈfɫu.ɪ.toː]

second/third-person singular future active imperative of fluō Ver definición completa →

Vox āctīva

Indicātīvus praesēns
ego fluitō
tū fluitās
is / ea / id fluitat
nōs fluitāmus
vōs fluitātis
eī / eae / ea fluitant
Indicātīvus imperfectum
ego fluitābam
tū fluitābās
is / ea / id fluitābat
nōs fluitābāmus
vōs fluitābātis
eī / eae / ea fluitābant
Indicātīvus futūrum
ego fluitābō
tū fluitābis
is / ea / id fluitābit
nōs fluitābimus
vōs fluitābitis
eī / eae / ea fluitābunt
Indicātīvus perfectum
ego fluitāvī
tū fluitāvistī
is / ea / id fluitāvit
nōs fluitāvimus
vōs fluitāvistis
eī / eae / ea fluitāvērunt
Indicātīvus plūsquamperfectum
ego fluitāveram
tū fluitāverās
is / ea / id fluitāverat
nōs fluitāverāmus
vōs fluitāverātis
eī / eae / ea fluitāverant
Indicātīvus futūrum exāctum
ego fluitāverō
tū fluitāveris
is / ea / id fluitāverit
nōs fluitāverimus
vōs fluitāveritis
eī / eae / ea fluitāverint
Coniūnctīvus praesēns
ego fluitem
tū fluitēs
is / ea / id fluitet
nōs fluitēmus
vōs fluitētis
eī / eae / ea fluitent
Coniūnctīvus imperfectum
ego fluitārem
tū fluitārēs
is / ea / id fluitāret
nōs fluitārēmus
vōs fluitārētis
eī / eae / ea fluitārent
Coniūnctīvus perfectum
ego fluitāverim
tū fluitāverīs
is / ea / id fluitāverit
nōs fluitāverīmus
vōs fluitāverītis
eī / eae / ea fluitāverint
Coniūnctīvus plūsquamperfectum
ego fluitāvissem
tū fluitāvissēs
is / ea / id fluitāvisset
nōs fluitāvissēmus
vōs fluitāvissētis
eī / eae / ea fluitāvissent
Imperātīvus praesēns
tū fluitā
vōs fluitāte
Imperātīvus futūrum
tū fluitātō
is / ea / id fluitātō
vōs fluitātōte
eī / eae / ea fluitantō
Īnfīnītīvus praesēns
— fluitāre
Īnfīnītīvus perfectum
— fluitāvisse
Īnfīnītīvus futūrum
— fluitātūrum esse
Participium praesēns
— fluitāns
Participium futūrum
— fluitātūrus
Gerundium (genitīvus)
— fluitandī
Gerundium (datīvus)
— fluitandō
Gerundium (accūsātīvus)
— fluitandum
Gerundium (ablātīvus)
— fluitandō
Supīnum (accūsātīvus)
— fluitātum
Supīnum (ablātīvus)
— fluitātū

Vox passīva

Indicātīvus praesēns
ego fluitor
tū fluitāris
is / ea / id fluitātur
nōs fluitāmur
vōs fluitāminī
eī / eae / ea fluitantur
Indicātīvus imperfectum
ego fluitābar
tū fluitābāris
is / ea / id fluitābātur
nōs fluitābāmur
vōs fluitābāminī
eī / eae / ea fluitābantur
Indicātīvus futūrum
ego fluitābor
tū fluitāberis
is / ea / id fluitābitur
nōs fluitābimur
vōs fluitābiminī
eī / eae / ea fluitābuntur
Coniūnctīvus praesēns
ego fluiter
tū fluitēris
is / ea / id fluitētur
nōs fluitēmur
vōs fluitēminī
eī / eae / ea fluitentur
Coniūnctīvus imperfectum
ego fluitārer
tū fluitārēris
is / ea / id fluitārētur
nōs fluitārēmur
vōs fluitārēminī
eī / eae / ea fluitārentur
Imperātīvus praesēns
tū fluitāre
vōs fluitāminī
Imperātīvus futūrum
tū fluitātor
is / ea / id fluitātor
eī / eae / ea fluitantor
Īnfīnītīvus praesēns
— fluitārī
Īnfīnītīvus perfectum
— fluitātum esse
Īnfīnītīvus futūrum
— fluitātum īrī
Participium perfectum
— fluitātus
Participium futūrum
— fluitandus

Practice this verb →

More conjugations

Explore the Latina dictionary

Look up any Latin word for definitions, equivalents in 94 languages, and more.

Open Dictionary