HomeServicesBlogDictionariesContactSpanish Course
← fio — definición

Conjugation of fio

Regular CEFR C2
/[ˈfiː.oː]/

first-person singular present passive indicative of faciō Ver definición completa →

Vox āctīva

Indicātīvus praesēns
ego fīō
fīs
is / ea / id fit
nōs fīmus
vōs fītis
eī / eae / ea fīunt
Indicātīvus imperfectum
ego fīēbam
fīēbās
is / ea / id fīēbat
nōs fīēbāmus
vōs fīēbātis
eī / eae / ea fīēbant
Indicātīvus futūrum
ego fīam
fīēs
is / ea / id fīet
nōs fīēmus
vōs fīētis
eī / eae / ea fīent
Coniūnctīvus praesēns
ego fīam
fīās
is / ea / id fīat
nōs fīāmus
vōs fīātis
eī / eae / ea fīant
Coniūnctīvus imperfectum
ego fierem
fierēs
is / ea / id fieret
nōs fierēmus
vōs fierētis
eī / eae / ea fierent
Imperātīvus praesēns
vōs fīte
Imperātīvus futūrum
fītō
is / ea / id fītō
vōs fītōte
eī / eae / ea fīuntō
Īnfīnītīvus praesēns
fierī
Īnfīnītīvus perfectum
factum esse
Īnfīnītīvus futūrum
factum īrī
Participium praesēns
fīēns
Gerundium (genitīvus)
fīendī
Gerundium (datīvus)
fīendō
Gerundium (accūsātīvus)
fīendum
Gerundium (ablātīvus)
fīendō
Supīnum (accūsātīvus)
factum
Supīnum (ablātīvus)
factū

Vox passīva

Participium futūrum
fīendus

Más conjugaciones

Explore the Latina dictionary

Look up any Latin word for definitions, equivalents in 94 languages, and more.

Open Dictionary