HomeServicesBlogDictionariesContactSpanish Course
← fingo — definition

Conjugation of fingo

Regular CEFR B1
[ˈfɪŋ.ɡoː]

to dissemble; to alter the truth in order to deceive; feign, pretend, frame, contrive, devise, invent, fancy, imagine Ver definición completa →

Vox āctīva

Indicātīvus praesēns
ego fingō
tū fingis
is / ea / id fingit
nōs fingimus
vōs fingitis
eī / eae / ea fingunt
Indicātīvus imperfectum
ego fingēbam
tū fingēbās
is / ea / id fingēbat
nōs fingēbāmus
vōs fingēbātis
eī / eae / ea fingēbant
Indicātīvus futūrum
ego fingam
tū fingēs
is / ea / id finget
nōs fingēmus
vōs fingētis
eī / eae / ea fingent
Indicātīvus perfectum
ego fīnxī
tū fīnxistī
is / ea / id fīnxit
nōs fīnximus
vōs fīnxistis
eī / eae / ea fīnxērunt
Indicātīvus plūsquamperfectum
ego fīnxeram
tū fīnxerās
is / ea / id fīnxerat
nōs fīnxerāmus
vōs fīnxerātis
eī / eae / ea fīnxerant
Indicātīvus futūrum exāctum
ego fīnxerō
tū fīnxeris
is / ea / id fīnxerit
nōs fīnxerimus
vōs fīnxeritis
eī / eae / ea fīnxerint
Coniūnctīvus praesēns
ego fingam
tū fingās
is / ea / id fingat
nōs fingāmus
vōs fingātis
eī / eae / ea fingant
Coniūnctīvus imperfectum
ego fingerem
tū fingerēs
is / ea / id fingeret
nōs fingerēmus
vōs fingerētis
eī / eae / ea fingerent
Coniūnctīvus perfectum
ego fīnxerim
tū fīnxerīs
is / ea / id fīnxerit
nōs fīnxerīmus
vōs fīnxerītis
eī / eae / ea fīnxerint
Coniūnctīvus plūsquamperfectum
ego fīnxissem
tū fīnxissēs
is / ea / id fīnxisset
nōs fīnxissēmus
vōs fīnxissētis
eī / eae / ea fīnxissent
Imperātīvus praesēns
tū finge
vōs fingite
Imperātīvus futūrum
tū fingitō
is / ea / id fingitō
vōs fingitōte
eī / eae / ea finguntō
Īnfīnītīvus praesēns
— fingere
Īnfīnītīvus perfectum
— fīnxisse
Īnfīnītīvus futūrum
— fictūrum esse
Participium praesēns
— fingēns
Participium futūrum
— fictūrus
Gerundium (genitīvus)
— fingendī
Gerundium (datīvus)
— fingendō
Gerundium (accūsātīvus)
— fingendum
Gerundium (ablātīvus)
— fingendō
Supīnum (accūsātīvus)
— fictum
Supīnum (ablātīvus)
— fictū

Vox passīva

Indicātīvus praesēns
ego fingor
tū fingeris
is / ea / id fingitur
nōs fingimur
vōs fingiminī
eī / eae / ea finguntur
Indicātīvus imperfectum
ego fingēbar
tū fingēbāris
is / ea / id fingēbātur
nōs fingēbāmur
vōs fingēbāminī
eī / eae / ea fingēbantur
Indicātīvus futūrum
ego fingar
tū fingēris
is / ea / id fingētur
nōs fingēmur
vōs fingēminī
eī / eae / ea fingentur
Coniūnctīvus praesēns
ego fingar
tū fingāris
is / ea / id fingātur
nōs fingāmur
vōs fingāminī
eī / eae / ea fingantur
Coniūnctīvus imperfectum
ego fingerer
tū fingerēris
is / ea / id fingerētur
nōs fingerēmur
vōs fingerēminī
eī / eae / ea fingerentur
Imperātīvus praesēns
tū fingere
vōs fingiminī
Imperātīvus futūrum
tū fingitor
is / ea / id fingitor
eī / eae / ea finguntor
Īnfīnītīvus praesēns
— fingī
Īnfīnītīvus perfectum
— fictum esse
Īnfīnītīvus futūrum
— fictum īrī
Participium perfectum
— fictus
Participium futūrum
— fingendus

Practice in context

Fill in the verb in real sentences — correct answers count toward the table above.

Practice this verb →

More conjugations

Explore the Latina dictionary

Look up any Latin word for definitions, equivalents in 94 languages, and more.

Open Dictionary