HomeServicesBlogDictionariesContactSpanish Course
← exulcero — definition

Conjugation of exulcero

Regular CEFR B2
[ɛkˈsʊɫ.kɛ.roː]

to cause to suppurate or ulcerate Ver definición completa →

Vox āctīva

Indicātīvus praesēns
ego exulcerō
tū exulcerās
is / ea / id exulcerat
nōs exulcerāmus
vōs exulcerātis
eī / eae / ea exulcerant
Indicātīvus imperfectum
ego exulcerābam
tū exulcerābās
is / ea / id exulcerābat
nōs exulcerābāmus
vōs exulcerābātis
eī / eae / ea exulcerābant
Indicātīvus futūrum
ego exulcerābō
tū exulcerābis
is / ea / id exulcerābit
nōs exulcerābimus
vōs exulcerābitis
eī / eae / ea exulcerābunt
Indicātīvus perfectum
ego exulcerāvī
tū exulcerāvistī
is / ea / id exulcerāvit
nōs exulcerāvimus
vōs exulcerāvistis
eī / eae / ea exulcerāvērunt
Indicātīvus plūsquamperfectum
ego exulcerāveram
tū exulcerāverās
is / ea / id exulcerāverat
nōs exulcerāverāmus
vōs exulcerāverātis
eī / eae / ea exulcerāverant
Indicātīvus futūrum exāctum
ego exulcerāverō
tū exulcerāveris
is / ea / id exulcerāverit
nōs exulcerāverimus
vōs exulcerāveritis
eī / eae / ea exulcerāverint
Coniūnctīvus praesēns
ego exulcerem
tū exulcerēs
is / ea / id exulceret
nōs exulcerēmus
vōs exulcerētis
eī / eae / ea exulcerent
Coniūnctīvus imperfectum
ego exulcerārem
tū exulcerārēs
is / ea / id exulcerāret
nōs exulcerārēmus
vōs exulcerārētis
eī / eae / ea exulcerārent
Coniūnctīvus perfectum
ego exulcerāverim
tū exulcerāverīs
is / ea / id exulcerāverit
nōs exulcerāverīmus
vōs exulcerāverītis
eī / eae / ea exulcerāverint
Coniūnctīvus plūsquamperfectum
ego exulcerāvissem
tū exulcerāvissēs
is / ea / id exulcerāvisset
nōs exulcerāvissēmus
vōs exulcerāvissētis
eī / eae / ea exulcerāvissent
Imperātīvus praesēns
tū exulcerā
vōs exulcerāte
Imperātīvus futūrum
tū exulcerātō
is / ea / id exulcerātō
vōs exulcerātōte
eī / eae / ea exulcerantō
Īnfīnītīvus praesēns
— exulcerāre
Īnfīnītīvus perfectum
— exulcerāvisse
Īnfīnītīvus futūrum
— exulcerātūrum esse
Participium praesēns
— exulcerāns
Participium futūrum
— exulcerātūrus
Gerundium (genitīvus)
— exulcerandī
Gerundium (datīvus)
— exulcerandō
Gerundium (accūsātīvus)
— exulcerandum
Gerundium (ablātīvus)
— exulcerandō
Supīnum (accūsātīvus)
— exulcerātum
Supīnum (ablātīvus)
— exulcerātū

Vox passīva

Indicātīvus praesēns
ego exulceror
tū exulcerāris
is / ea / id exulcerātur
nōs exulcerāmur
vōs exulcerāminī
eī / eae / ea exulcerantur
Indicātīvus imperfectum
ego exulcerābar
tū exulcerābāris
is / ea / id exulcerābātur
nōs exulcerābāmur
vōs exulcerābāminī
eī / eae / ea exulcerābantur
Indicātīvus futūrum
ego exulcerābor
tū exulcerāberis
is / ea / id exulcerābitur
nōs exulcerābimur
vōs exulcerābiminī
eī / eae / ea exulcerābuntur
Coniūnctīvus praesēns
ego exulcerer
tū exulcerēris
is / ea / id exulcerētur
nōs exulcerēmur
vōs exulcerēminī
eī / eae / ea exulcerentur
Coniūnctīvus imperfectum
ego exulcerārer
tū exulcerārēris
is / ea / id exulcerārētur
nōs exulcerārēmur
vōs exulcerārēminī
eī / eae / ea exulcerārentur
Imperātīvus praesēns
tū exulcerāre
vōs exulcerāminī
Imperātīvus futūrum
tū exulcerātor
is / ea / id exulcerātor
eī / eae / ea exulcerantor
Īnfīnītīvus praesēns
— exulcerārī
Īnfīnītīvus perfectum
— exulcerātum esse
Īnfīnītīvus futūrum
— exulcerātum īrī
Participium perfectum
— exulcerātus
Participium futūrum
— exulcerandus

Practice this verb →

More conjugations

Explore the Latina dictionary

Look up any Latin word for definitions, equivalents in 94 languages, and more.

Open Dictionary