HomeServicesBlogDictionariesContactSpanish Course
← exto — definition

Conjugation of exto

Regular CEFR B1
[ˈɛk.stoː]

(Verbum) Ver definición completa →

Vox āctīva

Indicātīvus praesēns
ego extō
tū extās
is / ea / id extat
nōs extāmus
vōs extātis
eī / eae / ea extant
Indicātīvus imperfectum
ego extābam
tū extābās
is / ea / id extābat
nōs extābāmus
vōs extābātis
eī / eae / ea extābant
Indicātīvus futūrum
ego extābō
tū extābis
is / ea / id extābit
nōs extābimus
vōs extābitis
eī / eae / ea extābunt
Coniūnctīvus praesēns
ego extem
tū extēs
is / ea / id extet
nōs extēmus
vōs extētis
eī / eae / ea extent
Coniūnctīvus imperfectum
ego extārem
tū extārēs
is / ea / id extāret
nōs extārēmus
vōs extārētis
eī / eae / ea extārent
Imperātīvus praesēns
tū extā
vōs extāte
Imperātīvus futūrum
tū extātō
is / ea / id extātō
vōs extātōte
eī / eae / ea extantō
Īnfīnītīvus praesēns
— extāre
Īnfīnītīvus perfectum
— extātūrum fuisse
Īnfīnītīvus futūrum
— extātūrum esse
Participium praesēns
— extāns
Participium futūrum
— extātūrus
Gerundium (genitīvus)
— extandī
Gerundium (datīvus)
— extandō
Gerundium (accūsātīvus)
— extandum
Gerundium (ablātīvus)
— extandō

Practice this verb →

More conjugations

Explore the Latina dictionary

Look up any Latin word for definitions, equivalents in 94 languages, and more.

Open Dictionary