HomeServicesBlogDictionariesContactSpanish Course
← exsulo — definition

Conjugation of exsulo

Regular CEFR B1
[ˈɛks.sʊ.ɫoː]

to live in exile, be banished Ver definición completa →

Vox āctīva

Indicātīvus praesēns
ego exsulō
tū exsulās
is / ea / id exsulat
nōs exsulāmus
vōs exsulātis
eī / eae / ea exsulant
Indicātīvus imperfectum
ego exsulābam
tū exsulābās
is / ea / id exsulābat
nōs exsulābāmus
vōs exsulābātis
eī / eae / ea exsulābant
Indicātīvus futūrum
ego exsulābō
tū exsulābis
is / ea / id exsulābit
nōs exsulābimus
vōs exsulābitis
eī / eae / ea exsulābunt
Indicātīvus perfectum
ego exsulāvī
tū exsulāvistī
is / ea / id exsulāvit
nōs exsulāvimus
vōs exsulāvistis
eī / eae / ea exsulāvērunt
Indicātīvus plūsquamperfectum
ego exsulāveram
tū exsulāverās
is / ea / id exsulāverat
nōs exsulāverāmus
vōs exsulāverātis
eī / eae / ea exsulāverant
Indicātīvus futūrum exāctum
ego exsulāverō
tū exsulāveris
is / ea / id exsulāverit
nōs exsulāverimus
vōs exsulāveritis
eī / eae / ea exsulāverint
Coniūnctīvus praesēns
ego exsulem
tū exsulēs
is / ea / id exsulet
nōs exsulēmus
vōs exsulētis
eī / eae / ea exsulent
Coniūnctīvus imperfectum
ego exsulārem
tū exsulārēs
is / ea / id exsulāret
nōs exsulārēmus
vōs exsulārētis
eī / eae / ea exsulārent
Coniūnctīvus perfectum
ego exsulāverim
tū exsulāverīs
is / ea / id exsulāverit
nōs exsulāverīmus
vōs exsulāverītis
eī / eae / ea exsulāverint
Coniūnctīvus plūsquamperfectum
ego exsulāvissem
tū exsulāvissēs
is / ea / id exsulāvisset
nōs exsulāvissēmus
vōs exsulāvissētis
eī / eae / ea exsulāvissent
Imperātīvus praesēns
tū exsulā
vōs exsulāte
Imperātīvus futūrum
tū exsulātō
is / ea / id exsulātō
vōs exsulātōte
eī / eae / ea exsulantō
Īnfīnītīvus praesēns
— exsulāre
Īnfīnītīvus perfectum
— exsulāvisse
Īnfīnītīvus futūrum
— exsulātūrum esse
Participium praesēns
— exsulāns
Participium futūrum
— exsulātūrus
Gerundium (genitīvus)
— exsulandī
Gerundium (datīvus)
— exsulandō
Gerundium (accūsātīvus)
— exsulandum
Gerundium (ablātīvus)
— exsulandō
Supīnum (accūsātīvus)
— exsulātum
Supīnum (ablātīvus)
— exsulātū

Vox passīva

Indicātīvus praesēns
ego exsulor
tū exsulāris
is / ea / id exsulātur
nōs exsulāmur
vōs exsulāminī
eī / eae / ea exsulantur
Indicātīvus imperfectum
ego exsulābar
tū exsulābāris
is / ea / id exsulābātur
nōs exsulābāmur
vōs exsulābāminī
eī / eae / ea exsulābantur
Indicātīvus futūrum
ego exsulābor
tū exsulāberis
is / ea / id exsulābitur
nōs exsulābimur
vōs exsulābiminī
eī / eae / ea exsulābuntur
Coniūnctīvus praesēns
ego exsuler
tū exsulēris
is / ea / id exsulētur
nōs exsulēmur
vōs exsulēminī
eī / eae / ea exsulentur
Coniūnctīvus imperfectum
ego exsulārer
tū exsulārēris
is / ea / id exsulārētur
nōs exsulārēmur
vōs exsulārēminī
eī / eae / ea exsulārentur
Imperātīvus praesēns
tū exsulāre
vōs exsulāminī
Imperātīvus futūrum
tū exsulātor
is / ea / id exsulātor
eī / eae / ea exsulantor
Īnfīnītīvus praesēns
— exsulārī
Īnfīnītīvus perfectum
— exsulātum esse
Īnfīnītīvus futūrum
— exsulātum īrī
Participium perfectum
— exsulātus
Participium futūrum
— exsulandus

Practice this verb →

More conjugations

Explore the Latina dictionary

Look up any Latin word for definitions, equivalents in 94 languages, and more.

Open Dictionary