Conjugation of exsisto
/[ɛksˈsɪs.toː]/to stand out (as), to stand out in regard to (+ dative) Ver definición completa →
Vox āctīva
Indicātīvus praesēns
| ego | exsistō |
| tū | exsistis |
| is / ea / id | exsistit |
| nōs | exsistimus |
| vōs | exsistitis |
| eī / eae / ea | exsistunt |
Indicātīvus imperfectum
| ego | exsistēbam |
| tū | exsistēbās |
| is / ea / id | exsistēbat |
| nōs | exsistēbāmus |
| vōs | exsistēbātis |
| eī / eae / ea | exsistēbant |
Indicātīvus futūrum
| ego | exsistam |
| tū | exsistēs |
| is / ea / id | exsistet |
| nōs | exsistēmus |
| vōs | exsistētis |
| eī / eae / ea | exsistent |
Indicātīvus perfectum
| ego | exstitī |
| tū | exstitistī |
| is / ea / id | exstitit |
| nōs | exstitimus |
| vōs | exstitistis |
| eī / eae / ea | exstitērunt |
Indicātīvus plūsquamperfectum
| ego | exstiteram |
| tū | exstiterās |
| is / ea / id | exstiterat |
| nōs | exstiterāmus |
| vōs | exstiterātis |
| eī / eae / ea | exstiterant |
Indicātīvus futūrum exāctum
| ego | exstiterō |
| tū | exstiteris |
| is / ea / id | exstiterit |
| nōs | exstiterimus |
| vōs | exstiteritis |
| eī / eae / ea | exstiterint |
Coniūnctīvus praesēns
| ego | exsistam |
| tū | exsistās |
| is / ea / id | exsistat |
| nōs | exsistāmus |
| vōs | exsistātis |
| eī / eae / ea | exsistant |
Coniūnctīvus imperfectum
| ego | exsisterem |
| tū | exsisterēs |
| is / ea / id | exsisteret |
| nōs | exsisterēmus |
| vōs | exsisterētis |
| eī / eae / ea | exsisterent |
Coniūnctīvus perfectum
| ego | exstiterim |
| tū | exstiterīs |
| is / ea / id | exstiterit |
| nōs | exstiterīmus |
| vōs | exstiterītis |
| eī / eae / ea | exstiterint |
Coniūnctīvus plūsquamperfectum
| ego | exstitissem |
| tū | exstitissēs |
| is / ea / id | exstitisset |
| nōs | exstitissēmus |
| vōs | exstitissētis |
| eī / eae / ea | exstitissent |
Imperātīvus praesēns
| tū | exsiste |
| vōs | exsistite |
Imperātīvus futūrum
| tū | exsistitō |
| is / ea / id | exsistitō |
| vōs | exsistitōte |
| eī / eae / ea | exsistuntō |
Īnfīnītīvus praesēns
| — | exsistere |
Īnfīnītīvus perfectum
| — | exstitisse |
Īnfīnītīvus futūrum
| — | exstitūrum esse |
Participium praesēns
| — | exsistēns |
Participium futūrum
| — | exstitūrus |
Gerundium (genitīvus)
| — | exsistendī |
Gerundium (datīvus)
| — | exsistendō |
Gerundium (accūsātīvus)
| — | exsistendum |
Gerundium (ablātīvus)
| — | exsistendō |
Supīnum (accūsātīvus)
| — | exstitum |
Supīnum (ablātīvus)
| — | exstitū |