HomeServicesBlogDictionariesContactSpanish Course
← exsatio — definition

Conjugation of exsatio

Regular CEFR B1
[ɛksˈsa.ti.oː]

to satisfy, satiate Ver definición completa →

Vox āctīva

Indicātīvus praesēns
ego exsatiō
tū exsatiās
is / ea / id exsatiat
nōs exsatiāmus
vōs exsatiātis
eī / eae / ea exsatiant
Indicātīvus imperfectum
ego exsatiābam
tū exsatiābās
is / ea / id exsatiābat
nōs exsatiābāmus
vōs exsatiābātis
eī / eae / ea exsatiābant
Indicātīvus futūrum
ego exsatiābō
tū exsatiābis
is / ea / id exsatiābit
nōs exsatiābimus
vōs exsatiābitis
eī / eae / ea exsatiābunt
Indicātīvus perfectum
ego exsatiāvī
tū exsatiāvistī
is / ea / id exsatiāvit
nōs exsatiāvimus
vōs exsatiāvistis
eī / eae / ea exsatiāvērunt
Indicātīvus plūsquamperfectum
ego exsatiāveram
tū exsatiāverās
is / ea / id exsatiāverat
nōs exsatiāverāmus
vōs exsatiāverātis
eī / eae / ea exsatiāverant
Indicātīvus futūrum exāctum
ego exsatiāverō
tū exsatiāveris
is / ea / id exsatiāverit
nōs exsatiāverimus
vōs exsatiāveritis
eī / eae / ea exsatiāverint
Coniūnctīvus praesēns
ego exsatiem
tū exsatiēs
is / ea / id exsatiet
nōs exsatiēmus
vōs exsatiētis
eī / eae / ea exsatient
Coniūnctīvus imperfectum
ego exsatiārem
tū exsatiārēs
is / ea / id exsatiāret
nōs exsatiārēmus
vōs exsatiārētis
eī / eae / ea exsatiārent
Coniūnctīvus perfectum
ego exsatiāverim
tū exsatiāverīs
is / ea / id exsatiāverit
nōs exsatiāverīmus
vōs exsatiāverītis
eī / eae / ea exsatiāverint
Coniūnctīvus plūsquamperfectum
ego exsatiāvissem
tū exsatiāvissēs
is / ea / id exsatiāvisset
nōs exsatiāvissēmus
vōs exsatiāvissētis
eī / eae / ea exsatiāvissent
Imperātīvus praesēns
tū exsatiā
vōs exsatiāte
Imperātīvus futūrum
tū exsatiātō
is / ea / id exsatiātō
vōs exsatiātōte
eī / eae / ea exsatiantō
Īnfīnītīvus praesēns
— exsatiāre
Īnfīnītīvus perfectum
— exsatiāvisse
Īnfīnītīvus futūrum
— exsatiātūrum esse
Participium praesēns
— exsatiāns
Participium futūrum
— exsatiātūrus
Gerundium (genitīvus)
— exsatiandī
Gerundium (datīvus)
— exsatiandō
Gerundium (accūsātīvus)
— exsatiandum
Gerundium (ablātīvus)
— exsatiandō
Supīnum (accūsātīvus)
— exsatiātum
Supīnum (ablātīvus)
— exsatiātū

Vox passīva

Indicātīvus praesēns
ego exsatior
tū exsatiāris
is / ea / id exsatiātur
nōs exsatiāmur
vōs exsatiāminī
eī / eae / ea exsatiantur
Indicātīvus imperfectum
ego exsatiābar
tū exsatiābāris
is / ea / id exsatiābātur
nōs exsatiābāmur
vōs exsatiābāminī
eī / eae / ea exsatiābantur
Indicātīvus futūrum
ego exsatiābor
tū exsatiāberis
is / ea / id exsatiābitur
nōs exsatiābimur
vōs exsatiābiminī
eī / eae / ea exsatiābuntur
Coniūnctīvus praesēns
ego exsatier
tū exsatiēris
is / ea / id exsatiētur
nōs exsatiēmur
vōs exsatiēminī
eī / eae / ea exsatientur
Coniūnctīvus imperfectum
ego exsatiārer
tū exsatiārēris
is / ea / id exsatiārētur
nōs exsatiārēmur
vōs exsatiārēminī
eī / eae / ea exsatiārentur
Imperātīvus praesēns
tū exsatiāre
vōs exsatiāminī
Imperātīvus futūrum
tū exsatiātor
is / ea / id exsatiātor
eī / eae / ea exsatiantor
Īnfīnītīvus praesēns
— exsatiārī
Īnfīnītīvus perfectum
— exsatiātum esse
Īnfīnītīvus futūrum
— exsatiātum īrī
Participium perfectum
— exsatiātus
Participium futūrum
— exsatiandus

Practice this verb →

More conjugations

Explore the Latina dictionary

Look up any Latin word for definitions, equivalents in 94 languages, and more.

Open Dictionary