HomeServicesBlogDictionariesContactSpanish Course
← expurgo — definition

Conjugation of expurgo

Regular CEFR B1
[ɛkˈspuːr.ɡoː]

to exculpate, vindicate, justify, excuse Ver definición completa →

Vox āctīva

Indicātīvus praesēns
ego expūrgō
tū expūrgās
is / ea / id expūrgat
nōs expūrgāmus
vōs expūrgātis
eī / eae / ea expūrgant
Indicātīvus imperfectum
ego expūrgābam
tū expūrgābās
is / ea / id expūrgābat
nōs expūrgābāmus
vōs expūrgābātis
eī / eae / ea expūrgābant
Indicātīvus futūrum
ego expūrgābō
tū expūrgābis
is / ea / id expūrgābit
nōs expūrgābimus
vōs expūrgābitis
eī / eae / ea expūrgābunt
Indicātīvus perfectum
ego expūrgāvī
tū expūrgāvistī
is / ea / id expūrgāvit
nōs expūrgāvimus
vōs expūrgāvistis
eī / eae / ea expūrgāvērunt
Indicātīvus plūsquamperfectum
ego expūrgāveram
tū expūrgāverās
is / ea / id expūrgāverat
nōs expūrgāverāmus
vōs expūrgāverātis
eī / eae / ea expūrgāverant
Indicātīvus futūrum exāctum
ego expūrgāverō
tū expūrgāveris
is / ea / id expūrgāverit
nōs expūrgāverimus
vōs expūrgāveritis
eī / eae / ea expūrgāverint
Coniūnctīvus praesēns
ego expūrgem
tū expūrgēs
is / ea / id expūrget
nōs expūrgēmus
vōs expūrgētis
eī / eae / ea expūrgent
Coniūnctīvus imperfectum
ego expūrgārem
tū expūrgārēs
is / ea / id expūrgāret
nōs expūrgārēmus
vōs expūrgārētis
eī / eae / ea expūrgārent
Coniūnctīvus perfectum
ego expūrgāverim
tū expūrgāverīs
is / ea / id expūrgāverit
nōs expūrgāverīmus
vōs expūrgāverītis
eī / eae / ea expūrgāverint
Coniūnctīvus plūsquamperfectum
ego expūrgāvissem
tū expūrgāvissēs
is / ea / id expūrgāvisset
nōs expūrgāvissēmus
vōs expūrgāvissētis
eī / eae / ea expūrgāvissent
Imperātīvus praesēns
tū expūrgā
vōs expūrgāte
Imperātīvus futūrum
tū expūrgātō
is / ea / id expūrgātō
vōs expūrgātōte
eī / eae / ea expūrgantō
Īnfīnītīvus praesēns
— expūrgāre
Īnfīnītīvus perfectum
— expūrgāvisse
Īnfīnītīvus futūrum
— expūrgātūrum esse
Participium praesēns
— expūrgāns
Participium futūrum
— expūrgātūrus
Gerundium (genitīvus)
— expūrgandī
Gerundium (datīvus)
— expūrgandō
Gerundium (accūsātīvus)
— expūrgandum
Gerundium (ablātīvus)
— expūrgandō
Supīnum (accūsātīvus)
— expūrgātum
Supīnum (ablātīvus)
— expūrgātū

Vox passīva

Indicātīvus praesēns
ego expūrgor
tū expūrgāris
is / ea / id expūrgātur
nōs expūrgāmur
vōs expūrgāminī
eī / eae / ea expūrgantur
Indicātīvus imperfectum
ego expūrgābar
tū expūrgābāris
is / ea / id expūrgābātur
nōs expūrgābāmur
vōs expūrgābāminī
eī / eae / ea expūrgābantur
Indicātīvus futūrum
ego expūrgābor
tū expūrgāberis
is / ea / id expūrgābitur
nōs expūrgābimur
vōs expūrgābiminī
eī / eae / ea expūrgābuntur
Coniūnctīvus praesēns
ego expūrger
tū expūrgēris
is / ea / id expūrgētur
nōs expūrgēmur
vōs expūrgēminī
eī / eae / ea expūrgentur
Coniūnctīvus imperfectum
ego expūrgārer
tū expūrgārēris
is / ea / id expūrgārētur
nōs expūrgārēmur
vōs expūrgārēminī
eī / eae / ea expūrgārentur
Imperātīvus praesēns
tū expūrgāre
vōs expūrgāminī
Imperātīvus futūrum
tū expūrgātor
is / ea / id expūrgātor
eī / eae / ea expūrgantor
Īnfīnītīvus praesēns
— expūrgārī
Īnfīnītīvus perfectum
— expūrgātum esse
Īnfīnītīvus futūrum
— expūrgātum īrī
Participium perfectum
— expūrgātus
Participium futūrum
— expūrgandus

Practice this verb →

More conjugations

Explore the Latina dictionary

Look up any Latin word for definitions, equivalents in 94 languages, and more.

Open Dictionary