Conjugation of expulso
/[ɛkˈspʊɫ.soː]/dative/ablative masculine/neuter singular of expulsus Ver definición completa →
Vox āctīva
Indicātīvus praesēns
| ego | expulsō |
| tū | expulsās |
| is / ea / id | expulsat |
| nōs | expulsāmus |
| vōs | expulsātis |
| eī / eae / ea | expulsant |
Indicātīvus imperfectum
| ego | expulsābam |
| tū | expulsābās |
| is / ea / id | expulsābat |
| nōs | expulsābāmus |
| vōs | expulsābātis |
| eī / eae / ea | expulsābant |
Indicātīvus futūrum
| ego | expulsābō |
| tū | expulsābis |
| is / ea / id | expulsābit |
| nōs | expulsābimus |
| vōs | expulsābitis |
| eī / eae / ea | expulsābunt |
Indicātīvus perfectum
| ego | expulsāvī |
| tū | expulsāvistī |
| is / ea / id | expulsāvit |
| nōs | expulsāvimus |
| vōs | expulsāvistis |
| eī / eae / ea | expulsāvērunt |
Indicātīvus plūsquamperfectum
| ego | expulsāveram |
| tū | expulsāverās |
| is / ea / id | expulsāverat |
| nōs | expulsāverāmus |
| vōs | expulsāverātis |
| eī / eae / ea | expulsāverant |
Indicātīvus futūrum exāctum
| ego | expulsāverō |
| tū | expulsāveris |
| is / ea / id | expulsāverit |
| nōs | expulsāverimus |
| vōs | expulsāveritis |
| eī / eae / ea | expulsāverint |
Coniūnctīvus praesēns
| ego | expulsem |
| tū | expulsēs |
| is / ea / id | expulset |
| nōs | expulsēmus |
| vōs | expulsētis |
| eī / eae / ea | expulsent |
Coniūnctīvus imperfectum
| ego | expulsārem |
| tū | expulsārēs |
| is / ea / id | expulsāret |
| nōs | expulsārēmus |
| vōs | expulsārētis |
| eī / eae / ea | expulsārent |
Coniūnctīvus perfectum
| ego | expulsāverim |
| tū | expulsāverīs |
| is / ea / id | expulsāverit |
| nōs | expulsāverīmus |
| vōs | expulsāverītis |
| eī / eae / ea | expulsāverint |
Coniūnctīvus plūsquamperfectum
| ego | expulsāvissem |
| tū | expulsāvissēs |
| is / ea / id | expulsāvisset |
| nōs | expulsāvissēmus |
| vōs | expulsāvissētis |
| eī / eae / ea | expulsāvissent |
Imperātīvus praesēns
| tū | expulsā |
| vōs | expulsāte |
Imperātīvus futūrum
| tū | expulsātō |
| is / ea / id | expulsātō |
| vōs | expulsātōte |
| eī / eae / ea | expulsantō |
Īnfīnītīvus praesēns
| — | expulsāre |
Īnfīnītīvus perfectum
| — | expulsāvisse |
Īnfīnītīvus futūrum
| — | expulsātūrum esse |
Participium praesēns
| — | expulsāns |
Participium futūrum
| — | expulsātūrus |
Gerundium (genitīvus)
| — | expulsandī |
Gerundium (datīvus)
| — | expulsandō |
Gerundium (accūsātīvus)
| — | expulsandum |
Gerundium (ablātīvus)
| — | expulsandō |
Supīnum (accūsātīvus)
| — | expulsātum |
Supīnum (ablātīvus)
| — | expulsātū |
Vox passīva
Indicātīvus praesēns
| ego | expulsor |
| tū | expulsāris |
| is / ea / id | expulsātur |
| nōs | expulsāmur |
| vōs | expulsāminī |
| eī / eae / ea | expulsantur |
Indicātīvus imperfectum
| ego | expulsābar |
| tū | expulsābāris |
| is / ea / id | expulsābātur |
| nōs | expulsābāmur |
| vōs | expulsābāminī |
| eī / eae / ea | expulsābantur |
Indicātīvus futūrum
| ego | expulsābor |
| tū | expulsāberis |
| is / ea / id | expulsābitur |
| nōs | expulsābimur |
| vōs | expulsābiminī |
| eī / eae / ea | expulsābuntur |
Coniūnctīvus praesēns
| ego | expulser |
| tū | expulsēris |
| is / ea / id | expulsētur |
| nōs | expulsēmur |
| vōs | expulsēminī |
| eī / eae / ea | expulsentur |
Coniūnctīvus imperfectum
| ego | expulsārer |
| tū | expulsārēris |
| is / ea / id | expulsārētur |
| nōs | expulsārēmur |
| vōs | expulsārēminī |
| eī / eae / ea | expulsārentur |
Imperātīvus praesēns
| tū | expulsāre |
| vōs | expulsāminī |
Imperātīvus futūrum
| tū | expulsātor |
| is / ea / id | expulsātor |
| eī / eae / ea | expulsantor |
Īnfīnītīvus praesēns
| — | expulsārī |
Īnfīnītīvus perfectum
| — | expulsātum esse |
Īnfīnītīvus futūrum
| — | expulsātum īrī |
Participium perfectum
| — | expulsātus |
Participium futūrum
| — | expulsandus |