HomeServicesBlogDictionariesContactSpanish Course
← expugno — definición

Conjugation of expugno

Regular CEFR B1
/[ɛkˈspʊŋ.noː]/

to take by assault, storm, capture, reduce, subdue Ver definición completa →

Vox āctīva

Indicātīvus praesēns
ego expugnō
expugnās
is / ea / id expugnat
nōs expugnāmus
vōs expugnātis
eī / eae / ea expugnant
Indicātīvus imperfectum
ego expugnābam
expugnābās
is / ea / id expugnābat
nōs expugnābāmus
vōs expugnābātis
eī / eae / ea expugnābant
Indicātīvus futūrum
ego expugnābō
expugnābis
is / ea / id expugnābit
nōs expugnābimus
vōs expugnābitis
eī / eae / ea expugnābunt
Indicātīvus perfectum
ego expugnāvī
expugnāvistī
is / ea / id expugnāvit
nōs expugnāvimus
vōs expugnāvistis
eī / eae / ea expugnāvērunt
Indicātīvus plūsquamperfectum
ego expugnāveram
expugnāverās
is / ea / id expugnāverat
nōs expugnāverāmus
vōs expugnāverātis
eī / eae / ea expugnāverant
Indicātīvus futūrum exāctum
ego expugnāverō
expugnāveris
is / ea / id expugnāverit
nōs expugnāverimus
vōs expugnāveritis
eī / eae / ea expugnāverint
Coniūnctīvus praesēns
ego expugnem
expugnēs
is / ea / id expugnet
nōs expugnēmus
vōs expugnētis
eī / eae / ea expugnent
Coniūnctīvus imperfectum
ego expugnārem
expugnārēs
is / ea / id expugnāret
nōs expugnārēmus
vōs expugnārētis
eī / eae / ea expugnārent
Coniūnctīvus perfectum
ego expugnāverim
expugnāverīs
is / ea / id expugnāverit
nōs expugnāverīmus
vōs expugnāverītis
eī / eae / ea expugnāverint
Coniūnctīvus plūsquamperfectum
ego expugnāvissem
expugnāvissēs
is / ea / id expugnāvisset
nōs expugnāvissēmus
vōs expugnāvissētis
eī / eae / ea expugnāvissent
Imperātīvus praesēns
expugnā
vōs expugnāte
Imperātīvus futūrum
expugnātō
is / ea / id expugnātō
vōs expugnātōte
eī / eae / ea expugnantō
Īnfīnītīvus praesēns
expugnāre
Īnfīnītīvus perfectum
expugnāvisse
Īnfīnītīvus futūrum
expugnātūrum esse
Participium praesēns
expugnāns
Participium futūrum
expugnātūrus
Gerundium (genitīvus)
expugnandī
Gerundium (datīvus)
expugnandō
Gerundium (accūsātīvus)
expugnandum
Gerundium (ablātīvus)
expugnandō
Supīnum (accūsātīvus)
expugnātum
Supīnum (ablātīvus)
expugnātū

Vox passīva

Indicātīvus praesēns
ego expugnor
expugnāris
is / ea / id expugnātur
nōs expugnāmur
vōs expugnāminī
eī / eae / ea expugnantur
Indicātīvus imperfectum
ego expugnābar
expugnābāris
is / ea / id expugnābātur
nōs expugnābāmur
vōs expugnābāminī
eī / eae / ea expugnābantur
Indicātīvus futūrum
ego expugnābor
expugnāberis
is / ea / id expugnābitur
nōs expugnābimur
vōs expugnābiminī
eī / eae / ea expugnābuntur
Coniūnctīvus praesēns
ego expugner
expugnēris
is / ea / id expugnētur
nōs expugnēmur
vōs expugnēminī
eī / eae / ea expugnentur
Coniūnctīvus imperfectum
ego expugnārer
expugnārēris
is / ea / id expugnārētur
nōs expugnārēmur
vōs expugnārēminī
eī / eae / ea expugnārentur
Imperātīvus praesēns
expugnāre
vōs expugnāminī
Imperātīvus futūrum
expugnātor
is / ea / id expugnātor
eī / eae / ea expugnantor
Īnfīnītīvus praesēns
expugnārī
Īnfīnītīvus perfectum
expugnātum esse
Īnfīnītīvus futūrum
expugnātum īrī
Participium perfectum
expugnātus
Participium futūrum
expugnandus

Más conjugaciones

Explore the Latina dictionary

Look up any Latin word for definitions, equivalents in 94 languages, and more.

Open Dictionary