HomeServicesBlogDictionariesContactSpanish Course
← expugno — definition

Conjugation of expugno

Regular CEFR B1
[ɛkˈspʊŋ.noː]

to take by assault, storm, capture, reduce, subdue Ver definición completa →

Vox āctīva

Indicātīvus praesēns
ego expugnō
tū expugnās
is / ea / id expugnat
nōs expugnāmus
vōs expugnātis
eī / eae / ea expugnant
Indicātīvus imperfectum
ego expugnābam
tū expugnābās
is / ea / id expugnābat
nōs expugnābāmus
vōs expugnābātis
eī / eae / ea expugnābant
Indicātīvus futūrum
ego expugnābō
tū expugnābis
is / ea / id expugnābit
nōs expugnābimus
vōs expugnābitis
eī / eae / ea expugnābunt
Indicātīvus perfectum
ego expugnāvī
tū expugnāvistī
is / ea / id expugnāvit
nōs expugnāvimus
vōs expugnāvistis
eī / eae / ea expugnāvērunt
Indicātīvus plūsquamperfectum
ego expugnāveram
tū expugnāverās
is / ea / id expugnāverat
nōs expugnāverāmus
vōs expugnāverātis
eī / eae / ea expugnāverant
Indicātīvus futūrum exāctum
ego expugnāverō
tū expugnāveris
is / ea / id expugnāverit
nōs expugnāverimus
vōs expugnāveritis
eī / eae / ea expugnāverint
Coniūnctīvus praesēns
ego expugnem
tū expugnēs
is / ea / id expugnet
nōs expugnēmus
vōs expugnētis
eī / eae / ea expugnent
Coniūnctīvus imperfectum
ego expugnārem
tū expugnārēs
is / ea / id expugnāret
nōs expugnārēmus
vōs expugnārētis
eī / eae / ea expugnārent
Coniūnctīvus perfectum
ego expugnāverim
tū expugnāverīs
is / ea / id expugnāverit
nōs expugnāverīmus
vōs expugnāverītis
eī / eae / ea expugnāverint
Coniūnctīvus plūsquamperfectum
ego expugnāvissem
tū expugnāvissēs
is / ea / id expugnāvisset
nōs expugnāvissēmus
vōs expugnāvissētis
eī / eae / ea expugnāvissent
Imperātīvus praesēns
tū expugnā
vōs expugnāte
Imperātīvus futūrum
tū expugnātō
is / ea / id expugnātō
vōs expugnātōte
eī / eae / ea expugnantō
Īnfīnītīvus praesēns
— expugnāre
Īnfīnītīvus perfectum
— expugnāvisse
Īnfīnītīvus futūrum
— expugnātūrum esse
Participium praesēns
— expugnāns
Participium futūrum
— expugnātūrus
Gerundium (genitīvus)
— expugnandī
Gerundium (datīvus)
— expugnandō
Gerundium (accūsātīvus)
— expugnandum
Gerundium (ablātīvus)
— expugnandō
Supīnum (accūsātīvus)
— expugnātum
Supīnum (ablātīvus)
— expugnātū

Vox passīva

Indicātīvus praesēns
ego expugnor
tū expugnāris
is / ea / id expugnātur
nōs expugnāmur
vōs expugnāminī
eī / eae / ea expugnantur
Indicātīvus imperfectum
ego expugnābar
tū expugnābāris
is / ea / id expugnābātur
nōs expugnābāmur
vōs expugnābāminī
eī / eae / ea expugnābantur
Indicātīvus futūrum
ego expugnābor
tū expugnāberis
is / ea / id expugnābitur
nōs expugnābimur
vōs expugnābiminī
eī / eae / ea expugnābuntur
Coniūnctīvus praesēns
ego expugner
tū expugnēris
is / ea / id expugnētur
nōs expugnēmur
vōs expugnēminī
eī / eae / ea expugnentur
Coniūnctīvus imperfectum
ego expugnārer
tū expugnārēris
is / ea / id expugnārētur
nōs expugnārēmur
vōs expugnārēminī
eī / eae / ea expugnārentur
Imperātīvus praesēns
tū expugnāre
vōs expugnāminī
Imperātīvus futūrum
tū expugnātor
is / ea / id expugnātor
eī / eae / ea expugnantor
Īnfīnītīvus praesēns
— expugnārī
Īnfīnītīvus perfectum
— expugnātum esse
Īnfīnītīvus futūrum
— expugnātum īrī
Participium perfectum
— expugnātus
Participium futūrum
— expugnandus

Practice this verb →

More conjugations

Explore the Latina dictionary

Look up any Latin word for definitions, equivalents in 94 languages, and more.

Open Dictionary