HomeServicesBlogDictionariesContactSpanish Course
← exprobro — definición

Conjugation of exprobro

Regular CEFR B2
/[ˈɛk.sprɔ.broː]/

to reproach, upbraid or reprove Ver definición completa →

Vox āctīva

Indicātīvus praesēns
ego exprobrō
exprobrās
is / ea / id exprobrat
nōs exprobrāmus
vōs exprobrātis
eī / eae / ea exprobrant
Indicātīvus imperfectum
ego exprobrābam
exprobrābās
is / ea / id exprobrābat
nōs exprobrābāmus
vōs exprobrābātis
eī / eae / ea exprobrābant
Indicātīvus futūrum
ego exprobrābō
exprobrābis
is / ea / id exprobrābit
nōs exprobrābimus
vōs exprobrābitis
eī / eae / ea exprobrābunt
Indicātīvus perfectum
ego exprobrāvī
exprobrāvistī
is / ea / id exprobrāvit
nōs exprobrāvimus
vōs exprobrāvistis
eī / eae / ea exprobrāvērunt
Indicātīvus plūsquamperfectum
ego exprobrāveram
exprobrāverās
is / ea / id exprobrāverat
nōs exprobrāverāmus
vōs exprobrāverātis
eī / eae / ea exprobrāverant
Indicātīvus futūrum exāctum
ego exprobrāverō
exprobrāveris
is / ea / id exprobrāverit
nōs exprobrāverimus
vōs exprobrāveritis
eī / eae / ea exprobrāverint
Coniūnctīvus praesēns
ego exprobrem
exprobrēs
is / ea / id exprobret
nōs exprobrēmus
vōs exprobrētis
eī / eae / ea exprobrent
Coniūnctīvus imperfectum
ego exprobrārem
exprobrārēs
is / ea / id exprobrāret
nōs exprobrārēmus
vōs exprobrārētis
eī / eae / ea exprobrārent
Coniūnctīvus perfectum
ego exprobrāverim
exprobrāverīs
is / ea / id exprobrāverit
nōs exprobrāverīmus
vōs exprobrāverītis
eī / eae / ea exprobrāverint
Coniūnctīvus plūsquamperfectum
ego exprobrāvissem
exprobrāvissēs
is / ea / id exprobrāvisset
nōs exprobrāvissēmus
vōs exprobrāvissētis
eī / eae / ea exprobrāvissent
Imperātīvus praesēns
exprobrā
vōs exprobrāte
Imperātīvus futūrum
exprobrātō
is / ea / id exprobrātō
vōs exprobrātōte
eī / eae / ea exprobrantō
Īnfīnītīvus praesēns
exprobrāre
Īnfīnītīvus perfectum
exprobrāvisse
Īnfīnītīvus futūrum
exprobrātūrum esse
Participium praesēns
exprobrāns
Participium futūrum
exprobrātūrus
Gerundium (genitīvus)
exprobrandī
Gerundium (datīvus)
exprobrandō
Gerundium (accūsātīvus)
exprobrandum
Gerundium (ablātīvus)
exprobrandō
Supīnum (accūsātīvus)
exprobrātum
Supīnum (ablātīvus)
exprobrātū

Vox passīva

Indicātīvus praesēns
ego exprobror
exprobrāris
is / ea / id exprobrātur
nōs exprobrāmur
vōs exprobrāminī
eī / eae / ea exprobrantur
Indicātīvus imperfectum
ego exprobrābar
exprobrābāris
is / ea / id exprobrābātur
nōs exprobrābāmur
vōs exprobrābāminī
eī / eae / ea exprobrābantur
Indicātīvus futūrum
ego exprobrābor
exprobrāberis
is / ea / id exprobrābitur
nōs exprobrābimur
vōs exprobrābiminī
eī / eae / ea exprobrābuntur
Coniūnctīvus praesēns
ego exprobrer
exprobrēris
is / ea / id exprobrētur
nōs exprobrēmur
vōs exprobrēminī
eī / eae / ea exprobrentur
Coniūnctīvus imperfectum
ego exprobrārer
exprobrārēris
is / ea / id exprobrārētur
nōs exprobrārēmur
vōs exprobrārēminī
eī / eae / ea exprobrārentur
Imperātīvus praesēns
exprobrāre
vōs exprobrāminī
Imperātīvus futūrum
exprobrātor
is / ea / id exprobrātor
eī / eae / ea exprobrantor
Īnfīnītīvus praesēns
exprobrārī
Īnfīnītīvus perfectum
exprobrātum esse
Īnfīnītīvus futūrum
exprobrātum īrī
Participium perfectum
exprobrātus
Participium futūrum
exprobrandus

Más conjugaciones

Explore the Latina dictionary

Look up any Latin word for definitions, equivalents in 94 languages, and more.

Open Dictionary