HomeServicesBlogDictionariesContactSpanish Course
← exprobro — definition

Conjugation of exprobro

Regular CEFR B2
[ˈɛk.sprɔ.broː]

to reproach, upbraid or reprove Ver definición completa →

Vox āctīva

Indicātīvus praesēns
ego exprobrō
tū exprobrās
is / ea / id exprobrat
nōs exprobrāmus
vōs exprobrātis
eī / eae / ea exprobrant
Indicātīvus imperfectum
ego exprobrābam
tū exprobrābās
is / ea / id exprobrābat
nōs exprobrābāmus
vōs exprobrābātis
eī / eae / ea exprobrābant
Indicātīvus futūrum
ego exprobrābō
tū exprobrābis
is / ea / id exprobrābit
nōs exprobrābimus
vōs exprobrābitis
eī / eae / ea exprobrābunt
Indicātīvus perfectum
ego exprobrāvī
tū exprobrāvistī
is / ea / id exprobrāvit
nōs exprobrāvimus
vōs exprobrāvistis
eī / eae / ea exprobrāvērunt
Indicātīvus plūsquamperfectum
ego exprobrāveram
tū exprobrāverās
is / ea / id exprobrāverat
nōs exprobrāverāmus
vōs exprobrāverātis
eī / eae / ea exprobrāverant
Indicātīvus futūrum exāctum
ego exprobrāverō
tū exprobrāveris
is / ea / id exprobrāverit
nōs exprobrāverimus
vōs exprobrāveritis
eī / eae / ea exprobrāverint
Coniūnctīvus praesēns
ego exprobrem
tū exprobrēs
is / ea / id exprobret
nōs exprobrēmus
vōs exprobrētis
eī / eae / ea exprobrent
Coniūnctīvus imperfectum
ego exprobrārem
tū exprobrārēs
is / ea / id exprobrāret
nōs exprobrārēmus
vōs exprobrārētis
eī / eae / ea exprobrārent
Coniūnctīvus perfectum
ego exprobrāverim
tū exprobrāverīs
is / ea / id exprobrāverit
nōs exprobrāverīmus
vōs exprobrāverītis
eī / eae / ea exprobrāverint
Coniūnctīvus plūsquamperfectum
ego exprobrāvissem
tū exprobrāvissēs
is / ea / id exprobrāvisset
nōs exprobrāvissēmus
vōs exprobrāvissētis
eī / eae / ea exprobrāvissent
Imperātīvus praesēns
tū exprobrā
vōs exprobrāte
Imperātīvus futūrum
tū exprobrātō
is / ea / id exprobrātō
vōs exprobrātōte
eī / eae / ea exprobrantō
Īnfīnītīvus praesēns
— exprobrāre
Īnfīnītīvus perfectum
— exprobrāvisse
Īnfīnītīvus futūrum
— exprobrātūrum esse
Participium praesēns
— exprobrāns
Participium futūrum
— exprobrātūrus
Gerundium (genitīvus)
— exprobrandī
Gerundium (datīvus)
— exprobrandō
Gerundium (accūsātīvus)
— exprobrandum
Gerundium (ablātīvus)
— exprobrandō
Supīnum (accūsātīvus)
— exprobrātum
Supīnum (ablātīvus)
— exprobrātū

Vox passīva

Indicātīvus praesēns
ego exprobror
tū exprobrāris
is / ea / id exprobrātur
nōs exprobrāmur
vōs exprobrāminī
eī / eae / ea exprobrantur
Indicātīvus imperfectum
ego exprobrābar
tū exprobrābāris
is / ea / id exprobrābātur
nōs exprobrābāmur
vōs exprobrābāminī
eī / eae / ea exprobrābantur
Indicātīvus futūrum
ego exprobrābor
tū exprobrāberis
is / ea / id exprobrābitur
nōs exprobrābimur
vōs exprobrābiminī
eī / eae / ea exprobrābuntur
Coniūnctīvus praesēns
ego exprobrer
tū exprobrēris
is / ea / id exprobrētur
nōs exprobrēmur
vōs exprobrēminī
eī / eae / ea exprobrentur
Coniūnctīvus imperfectum
ego exprobrārer
tū exprobrārēris
is / ea / id exprobrārētur
nōs exprobrārēmur
vōs exprobrārēminī
eī / eae / ea exprobrārentur
Imperātīvus praesēns
tū exprobrāre
vōs exprobrāminī
Imperātīvus futūrum
tū exprobrātor
is / ea / id exprobrātor
eī / eae / ea exprobrantor
Īnfīnītīvus praesēns
— exprobrārī
Īnfīnītīvus perfectum
— exprobrātum esse
Īnfīnītīvus futūrum
— exprobrātum īrī
Participium perfectum
— exprobrātus
Participium futūrum
— exprobrandus

Practice this verb →

More conjugations

Explore the Latina dictionary

Look up any Latin word for definitions, equivalents in 94 languages, and more.

Open Dictionary