HomeServicesBlogDictionariesContactSpanish Course
← expedio — definición

Conjugation of expedio

Regular CEFR B1
/[ɛkˈspɛ.di.oː]/

to unwind, untangle, untie, unwrap; disconnect, detach, extricate from entanglements Ver definición completa →

Vox āctīva

Indicātīvus praesēns
ego expediō
expedīs
is / ea / id expedit
nōs expedīmus
vōs expedītis
eī / eae / ea expediunt
Indicātīvus imperfectum
ego expediēbam
expediēbās
is / ea / id expediēbat
nōs expediēbāmus
vōs expediēbātis
eī / eae / ea expediēbant
Indicātīvus futūrum
ego expediam
expediēs
is / ea / id expediet
nōs expediēmus
vōs expediētis
eī / eae / ea expedient
Indicātīvus perfectum
ego expedīvī
expedīvistī
is / ea / id expedīvit
nōs expedīvimus
vōs expedīvistis
eī / eae / ea expedīvērunt
Indicātīvus plūsquamperfectum
ego expedīveram
expedīverās
is / ea / id expedīverat
nōs expedīverāmus
vōs expedīverātis
eī / eae / ea expedīverant
Indicātīvus futūrum exāctum
ego expedīverō
expedīveris
is / ea / id expedīverit
nōs expedīverimus
vōs expedīveritis
eī / eae / ea expedīverint
Coniūnctīvus praesēns
ego expediam
expediās
is / ea / id expediat
nōs expediāmus
vōs expediātis
eī / eae / ea expediant
Coniūnctīvus imperfectum
ego expedīrem
expedīrēs
is / ea / id expedīret
nōs expedīrēmus
vōs expedīrētis
eī / eae / ea expedīrent
Coniūnctīvus perfectum
ego expedīverim
expedīverīs
is / ea / id expedīverit
nōs expedīverīmus
vōs expedīverītis
eī / eae / ea expedīverint
Coniūnctīvus plūsquamperfectum
ego expedīvissem
expedīvissēs
is / ea / id expedīvisset
nōs expedīvissēmus
vōs expedīvissētis
eī / eae / ea expedīvissent
Imperātīvus praesēns
expedī
vōs expedīte
Imperātīvus futūrum
expedītō
is / ea / id expedītō
vōs expedītōte
eī / eae / ea expediuntō
Īnfīnītīvus praesēns
expedīre
Īnfīnītīvus perfectum
expedīvisse
Īnfīnītīvus futūrum
expedītūrum esse
Participium praesēns
expediēns
Participium futūrum
expedītūrus
Gerundium (genitīvus)
expediendī
Gerundium (datīvus)
expediendō
Gerundium (accūsātīvus)
expediendum
Gerundium (ablātīvus)
expediendō
Supīnum (accūsātīvus)
expedītum
Supīnum (ablātīvus)
expedītū

Vox passīva

Indicātīvus praesēns
ego expedior
expedīris
is / ea / id expedītur
nōs expedīmur
vōs expedīminī
eī / eae / ea expediuntur
Indicātīvus imperfectum
ego expediēbar
expediēbāris
is / ea / id expediēbātur
nōs expediēbāmur
vōs expediēbāminī
eī / eae / ea expediēbantur
Indicātīvus futūrum
ego expediar
expediēris
is / ea / id expediētur
nōs expediēmur
vōs expediēminī
eī / eae / ea expedientur
Coniūnctīvus praesēns
ego expediar
expediāris
is / ea / id expediātur
nōs expediāmur
vōs expediāminī
eī / eae / ea expediantur
Coniūnctīvus imperfectum
ego expedīrer
expedīrēris
is / ea / id expedīrētur
nōs expedīrēmur
vōs expedīrēminī
eī / eae / ea expedīrentur
Imperātīvus praesēns
expedīre
vōs expedīminī
Imperātīvus futūrum
expedītor
is / ea / id expedītor
eī / eae / ea expediuntor
Īnfīnītīvus praesēns
expedīrī
Īnfīnītīvus perfectum
expedītum esse
Īnfīnītīvus futūrum
expedītum īrī
Participium perfectum
expedītus
Participium futūrum
expediendus

Más conjugaciones

Explore the Latina dictionary

Look up any Latin word for definitions, equivalents in 94 languages, and more.

Open Dictionary