HomeServicesBlogDictionariesContactSpanish Course
← expedio — definition

Conjugation of expedio

Regular CEFR B1
[ɛkˈspɛ.di.oː]

to unwind, untangle, untie, unwrap; disconnect, detach, extricate from entanglements Ver definición completa →

Vox āctīva

Indicātīvus praesēns
ego expediō
tū expedīs
is / ea / id expedit
nōs expedīmus
vōs expedītis
eī / eae / ea expediunt
Indicātīvus imperfectum
ego expediēbam
tū expediēbās
is / ea / id expediēbat
nōs expediēbāmus
vōs expediēbātis
eī / eae / ea expediēbant
Indicātīvus futūrum
ego expediam
tū expediēs
is / ea / id expediet
nōs expediēmus
vōs expediētis
eī / eae / ea expedient
Indicātīvus perfectum
ego expedīvī
tū expedīvistī
is / ea / id expedīvit
nōs expedīvimus
vōs expedīvistis
eī / eae / ea expedīvērunt
Indicātīvus plūsquamperfectum
ego expedīveram
tū expedīverās
is / ea / id expedīverat
nōs expedīverāmus
vōs expedīverātis
eī / eae / ea expedīverant
Indicātīvus futūrum exāctum
ego expedīverō
tū expedīveris
is / ea / id expedīverit
nōs expedīverimus
vōs expedīveritis
eī / eae / ea expedīverint
Coniūnctīvus praesēns
ego expediam
tū expediās
is / ea / id expediat
nōs expediāmus
vōs expediātis
eī / eae / ea expediant
Coniūnctīvus imperfectum
ego expedīrem
tū expedīrēs
is / ea / id expedīret
nōs expedīrēmus
vōs expedīrētis
eī / eae / ea expedīrent
Coniūnctīvus perfectum
ego expedīverim
tū expedīverīs
is / ea / id expedīverit
nōs expedīverīmus
vōs expedīverītis
eī / eae / ea expedīverint
Coniūnctīvus plūsquamperfectum
ego expedīvissem
tū expedīvissēs
is / ea / id expedīvisset
nōs expedīvissēmus
vōs expedīvissētis
eī / eae / ea expedīvissent
Imperātīvus praesēns
tū expedī
vōs expedīte
Imperātīvus futūrum
tū expedītō
is / ea / id expedītō
vōs expedītōte
eī / eae / ea expediuntō
Īnfīnītīvus praesēns
— expedīre
Īnfīnītīvus perfectum
— expedīvisse
Īnfīnītīvus futūrum
— expedītūrum esse
Participium praesēns
— expediēns
Participium futūrum
— expedītūrus
Gerundium (genitīvus)
— expediendī
Gerundium (datīvus)
— expediendō
Gerundium (accūsātīvus)
— expediendum
Gerundium (ablātīvus)
— expediendō
Supīnum (accūsātīvus)
— expedītum
Supīnum (ablātīvus)
— expedītū

Vox passīva

Indicātīvus praesēns
ego expedior
tū expedīris
is / ea / id expedītur
nōs expedīmur
vōs expedīminī
eī / eae / ea expediuntur
Indicātīvus imperfectum
ego expediēbar
tū expediēbāris
is / ea / id expediēbātur
nōs expediēbāmur
vōs expediēbāminī
eī / eae / ea expediēbantur
Indicātīvus futūrum
ego expediar
tū expediēris
is / ea / id expediētur
nōs expediēmur
vōs expediēminī
eī / eae / ea expedientur
Coniūnctīvus praesēns
ego expediar
tū expediāris
is / ea / id expediātur
nōs expediāmur
vōs expediāminī
eī / eae / ea expediantur
Coniūnctīvus imperfectum
ego expedīrer
tū expedīrēris
is / ea / id expedīrētur
nōs expedīrēmur
vōs expedīrēminī
eī / eae / ea expedīrentur
Imperātīvus praesēns
tū expedīre
vōs expedīminī
Imperātīvus futūrum
tū expedītor
is / ea / id expedītor
eī / eae / ea expediuntor
Īnfīnītīvus praesēns
— expedīrī
Īnfīnītīvus perfectum
— expedītum esse
Īnfīnītīvus futūrum
— expedītum īrī
Participium perfectum
— expedītus
Participium futūrum
— expediendus

Practice this verb →

More conjugations

Explore the Latina dictionary

Look up any Latin word for definitions, equivalents in 94 languages, and more.

Open Dictionary