HomeServicesBlogDictionariesContactSpanish Course
← exoro — definición

Conjugation of exoro

Regular CEFR B1
/[ɛkˈsoː.roː]/

to beg, plead or entreat Ver definición completa →

Vox āctīva

Indicātīvus praesēns
ego exōrō
exōrās
is / ea / id exōrat
nōs exōrāmus
vōs exōrātis
eī / eae / ea exōrant
Indicātīvus imperfectum
ego exōrābam
exōrābās
is / ea / id exōrābat
nōs exōrābāmus
vōs exōrābātis
eī / eae / ea exōrābant
Indicātīvus futūrum
ego exōrābō
exōrābis
is / ea / id exōrābit
nōs exōrābimus
vōs exōrābitis
eī / eae / ea exōrābunt
Indicātīvus perfectum
ego exōrāvī
exōrāvistī
is / ea / id exōrāvit
nōs exōrāvimus
vōs exōrāvistis
eī / eae / ea exōrāvērunt
Indicātīvus plūsquamperfectum
ego exōrāveram
exōrāverās
is / ea / id exōrāverat
nōs exōrāverāmus
vōs exōrāverātis
eī / eae / ea exōrāverant
Indicātīvus futūrum exāctum
ego exōrāverō
exōrāveris
is / ea / id exōrāverit
nōs exōrāverimus
vōs exōrāveritis
eī / eae / ea exōrāverint
Coniūnctīvus praesēns
ego exōrem
exōrēs
is / ea / id exōret
nōs exōrēmus
vōs exōrētis
eī / eae / ea exōrent
Coniūnctīvus imperfectum
ego exōrārem
exōrārēs
is / ea / id exōrāret
nōs exōrārēmus
vōs exōrārētis
eī / eae / ea exōrārent
Coniūnctīvus perfectum
ego exōrāverim
exōrāverīs
is / ea / id exōrāverit
nōs exōrāverīmus
vōs exōrāverītis
eī / eae / ea exōrāverint
Coniūnctīvus plūsquamperfectum
ego exōrāvissem
exōrāvissēs
is / ea / id exōrāvisset
nōs exōrāvissēmus
vōs exōrāvissētis
eī / eae / ea exōrāvissent
Imperātīvus praesēns
exōrā
vōs exōrāte
Imperātīvus futūrum
exōrātō
is / ea / id exōrātō
vōs exōrātōte
eī / eae / ea exōrantō
Īnfīnītīvus praesēns
exōrāre
Īnfīnītīvus perfectum
exōrāvisse
Īnfīnītīvus futūrum
exōrātūrum esse
Participium praesēns
exōrāns
Participium futūrum
exōrātūrus
Gerundium (genitīvus)
exōrandī
Gerundium (datīvus)
exōrandō
Gerundium (accūsātīvus)
exōrandum
Gerundium (ablātīvus)
exōrandō
Supīnum (accūsātīvus)
exōrātum
Supīnum (ablātīvus)
exōrātū

Vox passīva

Indicātīvus praesēns
ego exōror
exōrāris
is / ea / id exōrātur
nōs exōrāmur
vōs exōrāminī
eī / eae / ea exōrantur
Indicātīvus imperfectum
ego exōrābar
exōrābāris
is / ea / id exōrābātur
nōs exōrābāmur
vōs exōrābāminī
eī / eae / ea exōrābantur
Indicātīvus futūrum
ego exōrābor
exōrāberis
is / ea / id exōrābitur
nōs exōrābimur
vōs exōrābiminī
eī / eae / ea exōrābuntur
Coniūnctīvus praesēns
ego exōrer
exōrēris
is / ea / id exōrētur
nōs exōrēmur
vōs exōrēminī
eī / eae / ea exōrentur
Coniūnctīvus imperfectum
ego exōrārer
exōrārēris
is / ea / id exōrārētur
nōs exōrārēmur
vōs exōrārēminī
eī / eae / ea exōrārentur
Imperātīvus praesēns
exōrāre
vōs exōrāminī
Imperātīvus futūrum
exōrātor
is / ea / id exōrātor
eī / eae / ea exōrantor
Īnfīnītīvus praesēns
exōrārī
Īnfīnītīvus perfectum
exōrātum esse
Īnfīnītīvus futūrum
exōrātum īrī
Participium perfectum
exōrātus
Participium futūrum
exōrandus

Más conjugaciones

Explore the Latina dictionary

Look up any Latin word for definitions, equivalents in 94 languages, and more.

Open Dictionary