HomeServicesBlogDictionariesContactSpanish Course
← exoro — definition

Conjugation of exoro

Regular CEFR B1
[ɛkˈsoː.roː]

to beg, plead or entreat Ver definición completa →

Vox āctīva

Indicātīvus praesēns
ego exōrō
tū exōrās
is / ea / id exōrat
nōs exōrāmus
vōs exōrātis
eī / eae / ea exōrant
Indicātīvus imperfectum
ego exōrābam
tū exōrābās
is / ea / id exōrābat
nōs exōrābāmus
vōs exōrābātis
eī / eae / ea exōrābant
Indicātīvus futūrum
ego exōrābō
tū exōrābis
is / ea / id exōrābit
nōs exōrābimus
vōs exōrābitis
eī / eae / ea exōrābunt
Indicātīvus perfectum
ego exōrāvī
tū exōrāvistī
is / ea / id exōrāvit
nōs exōrāvimus
vōs exōrāvistis
eī / eae / ea exōrāvērunt
Indicātīvus plūsquamperfectum
ego exōrāveram
tū exōrāverās
is / ea / id exōrāverat
nōs exōrāverāmus
vōs exōrāverātis
eī / eae / ea exōrāverant
Indicātīvus futūrum exāctum
ego exōrāverō
tū exōrāveris
is / ea / id exōrāverit
nōs exōrāverimus
vōs exōrāveritis
eī / eae / ea exōrāverint
Coniūnctīvus praesēns
ego exōrem
tū exōrēs
is / ea / id exōret
nōs exōrēmus
vōs exōrētis
eī / eae / ea exōrent
Coniūnctīvus imperfectum
ego exōrārem
tū exōrārēs
is / ea / id exōrāret
nōs exōrārēmus
vōs exōrārētis
eī / eae / ea exōrārent
Coniūnctīvus perfectum
ego exōrāverim
tū exōrāverīs
is / ea / id exōrāverit
nōs exōrāverīmus
vōs exōrāverītis
eī / eae / ea exōrāverint
Coniūnctīvus plūsquamperfectum
ego exōrāvissem
tū exōrāvissēs
is / ea / id exōrāvisset
nōs exōrāvissēmus
vōs exōrāvissētis
eī / eae / ea exōrāvissent
Imperātīvus praesēns
tū exōrā
vōs exōrāte
Imperātīvus futūrum
tū exōrātō
is / ea / id exōrātō
vōs exōrātōte
eī / eae / ea exōrantō
Īnfīnītīvus praesēns
— exōrāre
Īnfīnītīvus perfectum
— exōrāvisse
Īnfīnītīvus futūrum
— exōrātūrum esse
Participium praesēns
— exōrāns
Participium futūrum
— exōrātūrus
Gerundium (genitīvus)
— exōrandī
Gerundium (datīvus)
— exōrandō
Gerundium (accūsātīvus)
— exōrandum
Gerundium (ablātīvus)
— exōrandō
Supīnum (accūsātīvus)
— exōrātum
Supīnum (ablātīvus)
— exōrātū

Vox passīva

Indicātīvus praesēns
ego exōror
tū exōrāris
is / ea / id exōrātur
nōs exōrāmur
vōs exōrāminī
eī / eae / ea exōrantur
Indicātīvus imperfectum
ego exōrābar
tū exōrābāris
is / ea / id exōrābātur
nōs exōrābāmur
vōs exōrābāminī
eī / eae / ea exōrābantur
Indicātīvus futūrum
ego exōrābor
tū exōrāberis
is / ea / id exōrābitur
nōs exōrābimur
vōs exōrābiminī
eī / eae / ea exōrābuntur
Coniūnctīvus praesēns
ego exōrer
tū exōrēris
is / ea / id exōrētur
nōs exōrēmur
vōs exōrēminī
eī / eae / ea exōrentur
Coniūnctīvus imperfectum
ego exōrārer
tū exōrārēris
is / ea / id exōrārētur
nōs exōrārēmur
vōs exōrārēminī
eī / eae / ea exōrārentur
Imperātīvus praesēns
tū exōrāre
vōs exōrāminī
Imperātīvus futūrum
tū exōrātor
is / ea / id exōrātor
eī / eae / ea exōrantor
Īnfīnītīvus praesēns
— exōrārī
Īnfīnītīvus perfectum
— exōrātum esse
Īnfīnītīvus futūrum
— exōrātum īrī
Participium perfectum
— exōrātus
Participium futūrum
— exōrandus

Practice this verb →

More conjugations

Explore the Latina dictionary

Look up any Latin word for definitions, equivalents in 94 languages, and more.

Open Dictionary