HomeServicesBlogDictionariesContactSpanish Course
← exolvo — definition

Conjugation of exolvo

Regular CEFR B1
[ɛkˈsɔɫ.woː]

(Verbum) Ver definición completa →

Vox āctīva

Indicātīvus praesēns
ego exolvō
tū exolvis
is / ea / id exolvit
nōs exolvimus
vōs exolvitis
eī / eae / ea exolvunt
Indicātīvus imperfectum
ego exolvēbam
tū exolvēbās
is / ea / id exolvēbat
nōs exolvēbāmus
vōs exolvēbātis
eī / eae / ea exolvēbant
Indicātīvus futūrum
ego exolvam
tū exolvēs
is / ea / id exolvet
nōs exolvēmus
vōs exolvētis
eī / eae / ea exolvent
Indicātīvus perfectum
ego exolvī
tū exolvistī
is / ea / id exolvit
nōs exolvimus
vōs exolvistis
eī / eae / ea exolvērunt
Indicātīvus plūsquamperfectum
ego exolveram
tū exolverās
is / ea / id exolverat
nōs exolverāmus
vōs exolverātis
eī / eae / ea exolverant
Indicātīvus futūrum exāctum
ego exolverō
tū exolveris
is / ea / id exolverit
nōs exolverimus
vōs exolveritis
eī / eae / ea exolverint
Coniūnctīvus praesēns
ego exolvam
tū exolvās
is / ea / id exolvat
nōs exolvāmus
vōs exolvātis
eī / eae / ea exolvant
Coniūnctīvus imperfectum
ego exolverem
tū exolverēs
is / ea / id exolveret
nōs exolverēmus
vōs exolverētis
eī / eae / ea exolverent
Coniūnctīvus perfectum
ego exolverim
tū exolverīs
is / ea / id exolverit
nōs exolverīmus
vōs exolverītis
eī / eae / ea exolverint
Coniūnctīvus plūsquamperfectum
ego exolvissem
tū exolvissēs
is / ea / id exolvisset
nōs exolvissēmus
vōs exolvissētis
eī / eae / ea exolvissent
Imperātīvus praesēns
tū exolve
vōs exolvite
Imperātīvus futūrum
tū exolvitō
is / ea / id exolvitō
vōs exolvitōte
eī / eae / ea exolvuntō
Īnfīnītīvus praesēns
— exolvere
Īnfīnītīvus perfectum
— exolvisse
Īnfīnītīvus futūrum
— exolūtūrum esse
Participium praesēns
— exolvēns
Participium futūrum
— exolūtūrus
Gerundium (genitīvus)
— exolvendī
Gerundium (datīvus)
— exolvendō
Gerundium (accūsātīvus)
— exolvendum
Gerundium (ablātīvus)
— exolvendō
Supīnum (accūsātīvus)
— exolūtum
Supīnum (ablātīvus)
— exolūtū

Vox passīva

Indicātīvus praesēns
ego exolvor
tū exolveris
is / ea / id exolvitur
nōs exolvimur
vōs exolviminī
eī / eae / ea exolvuntur
Indicātīvus imperfectum
ego exolvēbar
tū exolvēbāris
is / ea / id exolvēbātur
nōs exolvēbāmur
vōs exolvēbāminī
eī / eae / ea exolvēbantur
Indicātīvus futūrum
ego exolvar
tū exolvēris
is / ea / id exolvētur
nōs exolvēmur
vōs exolvēminī
eī / eae / ea exolventur
Coniūnctīvus praesēns
ego exolvar
tū exolvāris
is / ea / id exolvātur
nōs exolvāmur
vōs exolvāminī
eī / eae / ea exolvantur
Coniūnctīvus imperfectum
ego exolverer
tū exolverēris
is / ea / id exolverētur
nōs exolverēmur
vōs exolverēminī
eī / eae / ea exolverentur
Imperātīvus praesēns
tū exolvere
vōs exolviminī
Imperātīvus futūrum
tū exolvitor
is / ea / id exolvitor
eī / eae / ea exolvuntor
Īnfīnītīvus praesēns
— exolvī
Īnfīnītīvus perfectum
— exolūtum esse
Īnfīnītīvus futūrum
— exolūtum īrī
Participium perfectum
— exolūtus
Participium futūrum
— exolvendus

Practice this verb →

More conjugations

Explore the Latina dictionary

Look up any Latin word for definitions, equivalents in 94 languages, and more.

Open Dictionary