HomeServicesBlogDictionariesContactSpanish Course
← exoculo — definición

Conjugation of exoculo

Regular CEFR B1
/[ɛkˈsɔ.kʊ.ɫoː]/

to deprive of eyes or sight Ver definición completa →

Vox āctīva

Indicātīvus praesēns
ego exoculō
exoculās
is / ea / id exoculat
nōs exoculāmus
vōs exoculātis
eī / eae / ea exoculant
Indicātīvus imperfectum
ego exoculābam
exoculābās
is / ea / id exoculābat
nōs exoculābāmus
vōs exoculābātis
eī / eae / ea exoculābant
Indicātīvus futūrum
ego exoculābō
exoculābis
is / ea / id exoculābit
nōs exoculābimus
vōs exoculābitis
eī / eae / ea exoculābunt
Indicātīvus perfectum
ego exoculāvī
exoculāvistī
is / ea / id exoculāvit
nōs exoculāvimus
vōs exoculāvistis
eī / eae / ea exoculāvērunt
Indicātīvus plūsquamperfectum
ego exoculāveram
exoculāverās
is / ea / id exoculāverat
nōs exoculāverāmus
vōs exoculāverātis
eī / eae / ea exoculāverant
Indicātīvus futūrum exāctum
ego exoculāverō
exoculāveris
is / ea / id exoculāverit
nōs exoculāverimus
vōs exoculāveritis
eī / eae / ea exoculāverint
Coniūnctīvus praesēns
ego exoculem
exoculēs
is / ea / id exoculet
nōs exoculēmus
vōs exoculētis
eī / eae / ea exoculent
Coniūnctīvus imperfectum
ego exoculārem
exoculārēs
is / ea / id exoculāret
nōs exoculārēmus
vōs exoculārētis
eī / eae / ea exoculārent
Coniūnctīvus perfectum
ego exoculāverim
exoculāverīs
is / ea / id exoculāverit
nōs exoculāverīmus
vōs exoculāverītis
eī / eae / ea exoculāverint
Coniūnctīvus plūsquamperfectum
ego exoculāvissem
exoculāvissēs
is / ea / id exoculāvisset
nōs exoculāvissēmus
vōs exoculāvissētis
eī / eae / ea exoculāvissent
Imperātīvus praesēns
exoculā
vōs exoculāte
Imperātīvus futūrum
exoculātō
is / ea / id exoculātō
vōs exoculātōte
eī / eae / ea exoculantō
Īnfīnītīvus praesēns
exoculāre
Īnfīnītīvus perfectum
exoculāvisse
Īnfīnītīvus futūrum
exoculātūrum esse
Participium praesēns
exoculāns
Participium futūrum
exoculātūrus
Gerundium (genitīvus)
exoculandī
Gerundium (datīvus)
exoculandō
Gerundium (accūsātīvus)
exoculandum
Gerundium (ablātīvus)
exoculandō
Supīnum (accūsātīvus)
exoculātum
Supīnum (ablātīvus)
exoculātū

Vox passīva

Indicātīvus praesēns
ego exoculor
exoculāris
is / ea / id exoculātur
nōs exoculāmur
vōs exoculāminī
eī / eae / ea exoculantur
Indicātīvus imperfectum
ego exoculābar
exoculābāris
is / ea / id exoculābātur
nōs exoculābāmur
vōs exoculābāminī
eī / eae / ea exoculābantur
Indicātīvus futūrum
ego exoculābor
exoculāberis
is / ea / id exoculābitur
nōs exoculābimur
vōs exoculābiminī
eī / eae / ea exoculābuntur
Coniūnctīvus praesēns
ego exoculer
exoculēris
is / ea / id exoculētur
nōs exoculēmur
vōs exoculēminī
eī / eae / ea exoculentur
Coniūnctīvus imperfectum
ego exoculārer
exoculārēris
is / ea / id exoculārētur
nōs exoculārēmur
vōs exoculārēminī
eī / eae / ea exoculārentur
Imperātīvus praesēns
exoculāre
vōs exoculāminī
Imperātīvus futūrum
exoculātor
is / ea / id exoculātor
eī / eae / ea exoculantor
Īnfīnītīvus praesēns
exoculārī
Īnfīnītīvus perfectum
exoculātum esse
Īnfīnītīvus futūrum
exoculātum īrī
Participium perfectum
exoculātus
Participium futūrum
exoculandus

Más conjugaciones

Explore the Latina dictionary

Look up any Latin word for definitions, equivalents in 94 languages, and more.

Open Dictionary