HomeServicesBlogDictionariesContactSpanish Course
← exigo — definition

Conjugation of exigo

Regular CEFR B1
[ˈɛk.sɪ.ɡoː]

to bring to an end, conclude, finish, complete Ver definición completa →

Vox āctīva

Indicātīvus praesēns
ego exigō
tū exigis
is / ea / id exigit
nōs exigimus
vōs exigitis
eī / eae / ea exigunt
Indicātīvus imperfectum
ego exigēbam
tū exigēbās
is / ea / id exigēbat
nōs exigēbāmus
vōs exigēbātis
eī / eae / ea exigēbant
Indicātīvus futūrum
ego exigam
tū exigēs
is / ea / id exiget
nōs exigēmus
vōs exigētis
eī / eae / ea exigent
Indicātīvus perfectum
ego exēgī
tū exēgistī
is / ea / id exēgit
nōs exēgimus
vōs exēgistis
eī / eae / ea exēgērunt
Indicātīvus plūsquamperfectum
ego exēgeram
tū exēgerās
is / ea / id exēgerat
nōs exēgerāmus
vōs exēgerātis
eī / eae / ea exēgerant
Indicātīvus futūrum exāctum
ego exēgerō
tū exēgeris
is / ea / id exēgerit
nōs exēgerimus
vōs exēgeritis
eī / eae / ea exēgerint
Coniūnctīvus praesēns
ego exigam
tū exigās
is / ea / id exigat
nōs exigāmus
vōs exigātis
eī / eae / ea exigant
Coniūnctīvus imperfectum
ego exigerem
tū exigerēs
is / ea / id exigeret
nōs exigerēmus
vōs exigerētis
eī / eae / ea exigerent
Coniūnctīvus perfectum
ego exēgerim
tū exēgerīs
is / ea / id exēgerit
nōs exēgerīmus
vōs exēgerītis
eī / eae / ea exēgerint
Coniūnctīvus plūsquamperfectum
ego exēgissem
tū exēgissēs
is / ea / id exēgisset
nōs exēgissēmus
vōs exēgissētis
eī / eae / ea exēgissent
Imperātīvus praesēns
tū exige
vōs exigite
Imperātīvus futūrum
tū exigitō
is / ea / id exigitō
vōs exigitōte
eī / eae / ea exiguntō
Īnfīnītīvus praesēns
— exigere
Īnfīnītīvus perfectum
— exēgisse
Īnfīnītīvus futūrum
— exāctūrum esse
Participium praesēns
— exigēns
Participium futūrum
— exāctūrus
Gerundium (genitīvus)
— exigendī
Gerundium (datīvus)
— exigendō
Gerundium (accūsātīvus)
— exigendum
Gerundium (ablātīvus)
— exigendō
Supīnum (accūsātīvus)
— exāctum
Supīnum (ablātīvus)
— exāctū

Vox passīva

Indicātīvus praesēns
ego exigor
tū exigeris
is / ea / id exigitur
nōs exigimur
vōs exigiminī
eī / eae / ea exiguntur
Indicātīvus imperfectum
ego exigēbar
tū exigēbāris
is / ea / id exigēbātur
nōs exigēbāmur
vōs exigēbāminī
eī / eae / ea exigēbantur
Indicātīvus futūrum
ego exigar
tū exigēris
is / ea / id exigētur
nōs exigēmur
vōs exigēminī
eī / eae / ea exigentur
Coniūnctīvus praesēns
ego exigar
tū exigāris
is / ea / id exigātur
nōs exigāmur
vōs exigāminī
eī / eae / ea exigantur
Coniūnctīvus imperfectum
ego exigerer
tū exigerēris
is / ea / id exigerētur
nōs exigerēmur
vōs exigerēminī
eī / eae / ea exigerentur
Imperātīvus praesēns
tū exigere
vōs exigiminī
Imperātīvus futūrum
tū exigitor
is / ea / id exigitor
eī / eae / ea exiguntor
Īnfīnītīvus praesēns
— exigī
Īnfīnītīvus perfectum
— exāctum esse
Īnfīnītīvus futūrum
— exāctum īrī
Participium perfectum
— exāctus
Participium futūrum
— exigendus

Practice this verb →

More conjugations

Explore the Latina dictionary

Look up any Latin word for definitions, equivalents in 94 languages, and more.

Open Dictionary