HomeServicesBlogDictionariesContactSpanish Course
← exemplo — definition

Conjugation of exemplo

Regular CEFR B1
[ɛkˈsɛm.pɫoː]

dative/ablative singular of exemplum Ver definición completa →

Vox āctīva

Indicātīvus praesēns
ego exemplō
tū exemplās
is / ea / id exemplat
nōs exemplāmus
vōs exemplātis
eī / eae / ea exemplant
Indicātīvus imperfectum
ego exemplābam
tū exemplābās
is / ea / id exemplābat
nōs exemplābāmus
vōs exemplābātis
eī / eae / ea exemplābant
Indicātīvus futūrum
ego exemplābō
tū exemplābis
is / ea / id exemplābit
nōs exemplābimus
vōs exemplābitis
eī / eae / ea exemplābunt
Indicātīvus perfectum
ego exemplāvī
tū exemplāvistī
is / ea / id exemplāvit
nōs exemplāvimus
vōs exemplāvistis
eī / eae / ea exemplāvērunt
Indicātīvus plūsquamperfectum
ego exemplāveram
tū exemplāverās
is / ea / id exemplāverat
nōs exemplāverāmus
vōs exemplāverātis
eī / eae / ea exemplāverant
Indicātīvus futūrum exāctum
ego exemplāverō
tū exemplāveris
is / ea / id exemplāverit
nōs exemplāverimus
vōs exemplāveritis
eī / eae / ea exemplāverint
Coniūnctīvus praesēns
ego exemplem
tū exemplēs
is / ea / id exemplet
nōs exemplēmus
vōs exemplētis
eī / eae / ea exemplent
Coniūnctīvus imperfectum
ego exemplārem
tū exemplārēs
is / ea / id exemplāret
nōs exemplārēmus
vōs exemplārētis
eī / eae / ea exemplārent
Coniūnctīvus perfectum
ego exemplāverim
tū exemplāverīs
is / ea / id exemplāverit
nōs exemplāverīmus
vōs exemplāverītis
eī / eae / ea exemplāverint
Coniūnctīvus plūsquamperfectum
ego exemplāvissem
tū exemplāvissēs
is / ea / id exemplāvisset
nōs exemplāvissēmus
vōs exemplāvissētis
eī / eae / ea exemplāvissent
Imperātīvus praesēns
tū exemplā
vōs exemplāte
Imperātīvus futūrum
tū exemplātō
is / ea / id exemplātō
vōs exemplātōte
eī / eae / ea exemplantō
Īnfīnītīvus praesēns
— exemplāre
Īnfīnītīvus perfectum
— exemplāvisse
Īnfīnītīvus futūrum
— exemplātūrum esse
Participium praesēns
— exemplāns
Participium futūrum
— exemplātūrus
Gerundium (genitīvus)
— exemplandī
Gerundium (datīvus)
— exemplandō
Gerundium (accūsātīvus)
— exemplandum
Gerundium (ablātīvus)
— exemplandō
Supīnum (accūsātīvus)
— exemplātum
Supīnum (ablātīvus)
— exemplātū

Vox passīva

Indicātīvus praesēns
ego exemplor
tū exemplāris
is / ea / id exemplātur
nōs exemplāmur
vōs exemplāminī
eī / eae / ea exemplantur
Indicātīvus imperfectum
ego exemplābar
tū exemplābāris
is / ea / id exemplābātur
nōs exemplābāmur
vōs exemplābāminī
eī / eae / ea exemplābantur
Indicātīvus futūrum
ego exemplābor
tū exemplāberis
is / ea / id exemplābitur
nōs exemplābimur
vōs exemplābiminī
eī / eae / ea exemplābuntur
Coniūnctīvus praesēns
ego exempler
tū exemplēris
is / ea / id exemplētur
nōs exemplēmur
vōs exemplēminī
eī / eae / ea exemplentur
Coniūnctīvus imperfectum
ego exemplārer
tū exemplārēris
is / ea / id exemplārētur
nōs exemplārēmur
vōs exemplārēminī
eī / eae / ea exemplārentur
Imperātīvus praesēns
tū exemplāre
vōs exemplāminī
Imperātīvus futūrum
tū exemplātor
is / ea / id exemplātor
eī / eae / ea exemplantor
Īnfīnītīvus praesēns
— exemplārī
Īnfīnītīvus perfectum
— exemplātum esse
Īnfīnītīvus futūrum
— exemplātum īrī
Participium perfectum
— exemplātus
Participium futūrum
— exemplandus

Practice this verb →

More conjugations

Explore the Latina dictionary

Look up any Latin word for definitions, equivalents in 94 languages, and more.

Open Dictionary