Conjugation of exemplo
/[ɛkˈsɛm.pɫoː]/dative/ablative singular of exemplum Ver definición completa →
Vox āctīva
Indicātīvus praesēns
| ego | exemplō |
| tū | exemplās |
| is / ea / id | exemplat |
| nōs | exemplāmus |
| vōs | exemplātis |
| eī / eae / ea | exemplant |
Indicātīvus imperfectum
| ego | exemplābam |
| tū | exemplābās |
| is / ea / id | exemplābat |
| nōs | exemplābāmus |
| vōs | exemplābātis |
| eī / eae / ea | exemplābant |
Indicātīvus futūrum
| ego | exemplābō |
| tū | exemplābis |
| is / ea / id | exemplābit |
| nōs | exemplābimus |
| vōs | exemplābitis |
| eī / eae / ea | exemplābunt |
Indicātīvus perfectum
| ego | exemplāvī |
| tū | exemplāvistī |
| is / ea / id | exemplāvit |
| nōs | exemplāvimus |
| vōs | exemplāvistis |
| eī / eae / ea | exemplāvērunt |
Indicātīvus plūsquamperfectum
| ego | exemplāveram |
| tū | exemplāverās |
| is / ea / id | exemplāverat |
| nōs | exemplāverāmus |
| vōs | exemplāverātis |
| eī / eae / ea | exemplāverant |
Indicātīvus futūrum exāctum
| ego | exemplāverō |
| tū | exemplāveris |
| is / ea / id | exemplāverit |
| nōs | exemplāverimus |
| vōs | exemplāveritis |
| eī / eae / ea | exemplāverint |
Coniūnctīvus praesēns
| ego | exemplem |
| tū | exemplēs |
| is / ea / id | exemplet |
| nōs | exemplēmus |
| vōs | exemplētis |
| eī / eae / ea | exemplent |
Coniūnctīvus imperfectum
| ego | exemplārem |
| tū | exemplārēs |
| is / ea / id | exemplāret |
| nōs | exemplārēmus |
| vōs | exemplārētis |
| eī / eae / ea | exemplārent |
Coniūnctīvus perfectum
| ego | exemplāverim |
| tū | exemplāverīs |
| is / ea / id | exemplāverit |
| nōs | exemplāverīmus |
| vōs | exemplāverītis |
| eī / eae / ea | exemplāverint |
Coniūnctīvus plūsquamperfectum
| ego | exemplāvissem |
| tū | exemplāvissēs |
| is / ea / id | exemplāvisset |
| nōs | exemplāvissēmus |
| vōs | exemplāvissētis |
| eī / eae / ea | exemplāvissent |
Imperātīvus praesēns
| tū | exemplā |
| vōs | exemplāte |
Imperātīvus futūrum
| tū | exemplātō |
| is / ea / id | exemplātō |
| vōs | exemplātōte |
| eī / eae / ea | exemplantō |
Īnfīnītīvus praesēns
| — | exemplāre |
Īnfīnītīvus perfectum
| — | exemplāvisse |
Īnfīnītīvus futūrum
| — | exemplātūrum esse |
Participium praesēns
| — | exemplāns |
Participium futūrum
| — | exemplātūrus |
Gerundium (genitīvus)
| — | exemplandī |
Gerundium (datīvus)
| — | exemplandō |
Gerundium (accūsātīvus)
| — | exemplandum |
Gerundium (ablātīvus)
| — | exemplandō |
Supīnum (accūsātīvus)
| — | exemplātum |
Supīnum (ablātīvus)
| — | exemplātū |
Vox passīva
Indicātīvus praesēns
| ego | exemplor |
| tū | exemplāris |
| is / ea / id | exemplātur |
| nōs | exemplāmur |
| vōs | exemplāminī |
| eī / eae / ea | exemplantur |
Indicātīvus imperfectum
| ego | exemplābar |
| tū | exemplābāris |
| is / ea / id | exemplābātur |
| nōs | exemplābāmur |
| vōs | exemplābāminī |
| eī / eae / ea | exemplābantur |
Indicātīvus futūrum
| ego | exemplābor |
| tū | exemplāberis |
| is / ea / id | exemplābitur |
| nōs | exemplābimur |
| vōs | exemplābiminī |
| eī / eae / ea | exemplābuntur |
Coniūnctīvus praesēns
| ego | exempler |
| tū | exemplēris |
| is / ea / id | exemplētur |
| nōs | exemplēmur |
| vōs | exemplēminī |
| eī / eae / ea | exemplentur |
Coniūnctīvus imperfectum
| ego | exemplārer |
| tū | exemplārēris |
| is / ea / id | exemplārētur |
| nōs | exemplārēmur |
| vōs | exemplārēminī |
| eī / eae / ea | exemplārentur |
Imperātīvus praesēns
| tū | exemplāre |
| vōs | exemplāminī |
Imperātīvus futūrum
| tū | exemplātor |
| is / ea / id | exemplātor |
| eī / eae / ea | exemplantor |
Īnfīnītīvus praesēns
| — | exemplārī |
Īnfīnītīvus perfectum
| — | exemplātum esse |
Īnfīnītīvus futūrum
| — | exemplātum īrī |
Participium perfectum
| — | exemplātus |
Participium futūrum
| — | exemplandus |