HomeServicesBlogDictionariesContactSpanish Course
← exculpo — definition

Conjugation of exculpo

Regular CEFR B1
[ɛkˈskʊɫ.poː]

to free from blame, exculpate Ver definición completa →

Vox āctīva

Indicātīvus praesēns
ego exculpō
tū exculpās
is / ea / id exculpat
nōs exculpāmus
vōs exculpātis
eī / eae / ea exculpant
Indicātīvus imperfectum
ego exculpābam
tū exculpābās
is / ea / id exculpābat
nōs exculpābāmus
vōs exculpābātis
eī / eae / ea exculpābant
Indicātīvus futūrum
ego exculpābō
tū exculpābis
is / ea / id exculpābit
nōs exculpābimus
vōs exculpābitis
eī / eae / ea exculpābunt
Indicātīvus perfectum
ego exculpāvī
tū exculpāvistī
is / ea / id exculpāvit
nōs exculpāvimus
vōs exculpāvistis
eī / eae / ea exculpāvērunt
Indicātīvus plūsquamperfectum
ego exculpāveram
tū exculpāverās
is / ea / id exculpāverat
nōs exculpāverāmus
vōs exculpāverātis
eī / eae / ea exculpāverant
Indicātīvus futūrum exāctum
ego exculpāverō
tū exculpāveris
is / ea / id exculpāverit
nōs exculpāverimus
vōs exculpāveritis
eī / eae / ea exculpāverint
Coniūnctīvus praesēns
ego exculpem
tū exculpēs
is / ea / id exculpet
nōs exculpēmus
vōs exculpētis
eī / eae / ea exculpent
Coniūnctīvus imperfectum
ego exculpārem
tū exculpārēs
is / ea / id exculpāret
nōs exculpārēmus
vōs exculpārētis
eī / eae / ea exculpārent
Coniūnctīvus perfectum
ego exculpāverim
tū exculpāverīs
is / ea / id exculpāverit
nōs exculpāverīmus
vōs exculpāverītis
eī / eae / ea exculpāverint
Coniūnctīvus plūsquamperfectum
ego exculpāvissem
tū exculpāvissēs
is / ea / id exculpāvisset
nōs exculpāvissēmus
vōs exculpāvissētis
eī / eae / ea exculpāvissent
Imperātīvus praesēns
tū exculpā
vōs exculpāte
Imperātīvus futūrum
tū exculpātō
is / ea / id exculpātō
vōs exculpātōte
eī / eae / ea exculpantō
Īnfīnītīvus praesēns
— exculpāre
Īnfīnītīvus perfectum
— exculpāvisse
Īnfīnītīvus futūrum
— exculpātūrum esse
Participium praesēns
— exculpāns
Participium futūrum
— exculpātūrus
Gerundium (genitīvus)
— exculpandī
Gerundium (datīvus)
— exculpandō
Gerundium (accūsātīvus)
— exculpandum
Gerundium (ablātīvus)
— exculpandō
Supīnum (accūsātīvus)
— exculpātum
Supīnum (ablātīvus)
— exculpātū

Vox passīva

Indicātīvus praesēns
ego exculpor
tū exculpāris
is / ea / id exculpātur
nōs exculpāmur
vōs exculpāminī
eī / eae / ea exculpantur
Indicātīvus imperfectum
ego exculpābar
tū exculpābāris
is / ea / id exculpābātur
nōs exculpābāmur
vōs exculpābāminī
eī / eae / ea exculpābantur
Indicātīvus futūrum
ego exculpābor
tū exculpāberis
is / ea / id exculpābitur
nōs exculpābimur
vōs exculpābiminī
eī / eae / ea exculpābuntur
Coniūnctīvus praesēns
ego exculper
tū exculpēris
is / ea / id exculpētur
nōs exculpēmur
vōs exculpēminī
eī / eae / ea exculpentur
Coniūnctīvus imperfectum
ego exculpārer
tū exculpārēris
is / ea / id exculpārētur
nōs exculpārēmur
vōs exculpārēminī
eī / eae / ea exculpārentur
Imperātīvus praesēns
tū exculpāre
vōs exculpāminī
Imperātīvus futūrum
tū exculpātor
is / ea / id exculpātor
eī / eae / ea exculpantor
Īnfīnītīvus praesēns
— exculpārī
Īnfīnītīvus perfectum
— exculpātum esse
Īnfīnītīvus futūrum
— exculpātum īrī
Participium perfectum
— exculpātus
Participium futūrum
— exculpandus

Practice this verb →

More conjugations

Explore the Latina dictionary

Look up any Latin word for definitions, equivalents in 94 languages, and more.

Open Dictionary