HomeServicesBlogDictionariesContactSpanish Course
← exculpo — definición

Conjugation of exculpo

Regular CEFR B1
/[ɛkˈskʊɫ.poː]/

to free from blame, exculpate Ver definición completa →

Vox āctīva

Indicātīvus praesēns
ego exculpō
exculpās
is / ea / id exculpat
nōs exculpāmus
vōs exculpātis
eī / eae / ea exculpant
Indicātīvus imperfectum
ego exculpābam
exculpābās
is / ea / id exculpābat
nōs exculpābāmus
vōs exculpābātis
eī / eae / ea exculpābant
Indicātīvus futūrum
ego exculpābō
exculpābis
is / ea / id exculpābit
nōs exculpābimus
vōs exculpābitis
eī / eae / ea exculpābunt
Indicātīvus perfectum
ego exculpāvī
exculpāvistī
is / ea / id exculpāvit
nōs exculpāvimus
vōs exculpāvistis
eī / eae / ea exculpāvērunt
Indicātīvus plūsquamperfectum
ego exculpāveram
exculpāverās
is / ea / id exculpāverat
nōs exculpāverāmus
vōs exculpāverātis
eī / eae / ea exculpāverant
Indicātīvus futūrum exāctum
ego exculpāverō
exculpāveris
is / ea / id exculpāverit
nōs exculpāverimus
vōs exculpāveritis
eī / eae / ea exculpāverint
Coniūnctīvus praesēns
ego exculpem
exculpēs
is / ea / id exculpet
nōs exculpēmus
vōs exculpētis
eī / eae / ea exculpent
Coniūnctīvus imperfectum
ego exculpārem
exculpārēs
is / ea / id exculpāret
nōs exculpārēmus
vōs exculpārētis
eī / eae / ea exculpārent
Coniūnctīvus perfectum
ego exculpāverim
exculpāverīs
is / ea / id exculpāverit
nōs exculpāverīmus
vōs exculpāverītis
eī / eae / ea exculpāverint
Coniūnctīvus plūsquamperfectum
ego exculpāvissem
exculpāvissēs
is / ea / id exculpāvisset
nōs exculpāvissēmus
vōs exculpāvissētis
eī / eae / ea exculpāvissent
Imperātīvus praesēns
exculpā
vōs exculpāte
Imperātīvus futūrum
exculpātō
is / ea / id exculpātō
vōs exculpātōte
eī / eae / ea exculpantō
Īnfīnītīvus praesēns
exculpāre
Īnfīnītīvus perfectum
exculpāvisse
Īnfīnītīvus futūrum
exculpātūrum esse
Participium praesēns
exculpāns
Participium futūrum
exculpātūrus
Gerundium (genitīvus)
exculpandī
Gerundium (datīvus)
exculpandō
Gerundium (accūsātīvus)
exculpandum
Gerundium (ablātīvus)
exculpandō
Supīnum (accūsātīvus)
exculpātum
Supīnum (ablātīvus)
exculpātū

Vox passīva

Indicātīvus praesēns
ego exculpor
exculpāris
is / ea / id exculpātur
nōs exculpāmur
vōs exculpāminī
eī / eae / ea exculpantur
Indicātīvus imperfectum
ego exculpābar
exculpābāris
is / ea / id exculpābātur
nōs exculpābāmur
vōs exculpābāminī
eī / eae / ea exculpābantur
Indicātīvus futūrum
ego exculpābor
exculpāberis
is / ea / id exculpābitur
nōs exculpābimur
vōs exculpābiminī
eī / eae / ea exculpābuntur
Coniūnctīvus praesēns
ego exculper
exculpēris
is / ea / id exculpētur
nōs exculpēmur
vōs exculpēminī
eī / eae / ea exculpentur
Coniūnctīvus imperfectum
ego exculpārer
exculpārēris
is / ea / id exculpārētur
nōs exculpārēmur
vōs exculpārēminī
eī / eae / ea exculpārentur
Imperātīvus praesēns
exculpāre
vōs exculpāminī
Imperātīvus futūrum
exculpātor
is / ea / id exculpātor
eī / eae / ea exculpantor
Īnfīnītīvus praesēns
exculpārī
Īnfīnītīvus perfectum
exculpātum esse
Īnfīnītīvus futūrum
exculpātum īrī
Participium perfectum
exculpātus
Participium futūrum
exculpandus

Más conjugaciones

Explore the Latina dictionary

Look up any Latin word for definitions, equivalents in 94 languages, and more.

Open Dictionary