HomeServicesBlogDictionariesContactSpanish Course
← exculco — definition

Conjugation of exculco

Regular CEFR B1
[ɛkˈskʊɫ.koː]

to trample Ver definición completa →

Vox āctīva

Indicātīvus praesēns
ego exculcō
tū exculcās
is / ea / id exculcat
nōs exculcāmus
vōs exculcātis
eī / eae / ea exculcant
Indicātīvus imperfectum
ego exculcābam
tū exculcābās
is / ea / id exculcābat
nōs exculcābāmus
vōs exculcābātis
eī / eae / ea exculcābant
Indicātīvus futūrum
ego exculcābō
tū exculcābis
is / ea / id exculcābit
nōs exculcābimus
vōs exculcābitis
eī / eae / ea exculcābunt
Indicātīvus perfectum
ego exculcāvī
tū exculcāvistī
is / ea / id exculcāvit
nōs exculcāvimus
vōs exculcāvistis
eī / eae / ea exculcāvērunt
Indicātīvus plūsquamperfectum
ego exculcāveram
tū exculcāverās
is / ea / id exculcāverat
nōs exculcāverāmus
vōs exculcāverātis
eī / eae / ea exculcāverant
Indicātīvus futūrum exāctum
ego exculcāverō
tū exculcāveris
is / ea / id exculcāverit
nōs exculcāverimus
vōs exculcāveritis
eī / eae / ea exculcāverint
Coniūnctīvus praesēns
ego exculcem
tū exculcēs
is / ea / id exculcet
nōs exculcēmus
vōs exculcētis
eī / eae / ea exculcent
Coniūnctīvus imperfectum
ego exculcārem
tū exculcārēs
is / ea / id exculcāret
nōs exculcārēmus
vōs exculcārētis
eī / eae / ea exculcārent
Coniūnctīvus perfectum
ego exculcāverim
tū exculcāverīs
is / ea / id exculcāverit
nōs exculcāverīmus
vōs exculcāverītis
eī / eae / ea exculcāverint
Coniūnctīvus plūsquamperfectum
ego exculcāvissem
tū exculcāvissēs
is / ea / id exculcāvisset
nōs exculcāvissēmus
vōs exculcāvissētis
eī / eae / ea exculcāvissent
Imperātīvus praesēns
tū exculcā
vōs exculcāte
Imperātīvus futūrum
tū exculcātō
is / ea / id exculcātō
vōs exculcātōte
eī / eae / ea exculcantō
Īnfīnītīvus praesēns
— exculcāre
Īnfīnītīvus perfectum
— exculcāvisse
Īnfīnītīvus futūrum
— exculcātūrum esse
Participium praesēns
— exculcāns
Participium futūrum
— exculcātūrus
Gerundium (genitīvus)
— exculcandī
Gerundium (datīvus)
— exculcandō
Gerundium (accūsātīvus)
— exculcandum
Gerundium (ablātīvus)
— exculcandō
Supīnum (accūsātīvus)
— exculcātum
Supīnum (ablātīvus)
— exculcātū

Vox passīva

Indicātīvus praesēns
ego exculcor
tū exculcāris
is / ea / id exculcātur
nōs exculcāmur
vōs exculcāminī
eī / eae / ea exculcantur
Indicātīvus imperfectum
ego exculcābar
tū exculcābāris
is / ea / id exculcābātur
nōs exculcābāmur
vōs exculcābāminī
eī / eae / ea exculcābantur
Indicātīvus futūrum
ego exculcābor
tū exculcāberis
is / ea / id exculcābitur
nōs exculcābimur
vōs exculcābiminī
eī / eae / ea exculcābuntur
Coniūnctīvus praesēns
ego exculcer
tū exculcēris
is / ea / id exculcētur
nōs exculcēmur
vōs exculcēminī
eī / eae / ea exculcentur
Coniūnctīvus imperfectum
ego exculcārer
tū exculcārēris
is / ea / id exculcārētur
nōs exculcārēmur
vōs exculcārēminī
eī / eae / ea exculcārentur
Imperātīvus praesēns
tū exculcāre
vōs exculcāminī
Imperātīvus futūrum
tū exculcātor
is / ea / id exculcātor
eī / eae / ea exculcantor
Īnfīnītīvus praesēns
— exculcārī
Īnfīnītīvus perfectum
— exculcātum esse
Īnfīnītīvus futūrum
— exculcātum īrī
Participium perfectum
— exculcātus
Participium futūrum
— exculcandus

Practice this verb →

More conjugations

Explore the Latina dictionary

Look up any Latin word for definitions, equivalents in 94 languages, and more.

Open Dictionary