HomeServicesBlogDictionariesContactSpanish Course
← exclamo — definition

Conjugation of exclamo

Regular CEFR B1
[ɛkˈskɫaː.moː]

to exclaim or shout, cry or call out Ver definición completa →

Vox āctīva

Indicātīvus praesēns
ego exclāmō
tū exclāmās
is / ea / id exclāmat
nōs exclāmāmus
vōs exclāmātis
eī / eae / ea exclāmant
Indicātīvus imperfectum
ego exclāmābam
tū exclāmābās
is / ea / id exclāmābat
nōs exclāmābāmus
vōs exclāmābātis
eī / eae / ea exclāmābant
Indicātīvus futūrum
ego exclāmābō
tū exclāmābis
is / ea / id exclāmābit
nōs exclāmābimus
vōs exclāmābitis
eī / eae / ea exclāmābunt
Indicātīvus perfectum
ego exclāmāvī
tū exclāmāvistī
is / ea / id exclāmāvit
nōs exclāmāvimus
vōs exclāmāvistis
eī / eae / ea exclāmāvērunt
Indicātīvus plūsquamperfectum
ego exclāmāveram
tū exclāmāverās
is / ea / id exclāmāverat
nōs exclāmāverāmus
vōs exclāmāverātis
eī / eae / ea exclāmāverant
Indicātīvus futūrum exāctum
ego exclāmāverō
tū exclāmāveris
is / ea / id exclāmāverit
nōs exclāmāverimus
vōs exclāmāveritis
eī / eae / ea exclāmāverint
Coniūnctīvus praesēns
ego exclāmem
tū exclāmēs
is / ea / id exclāmet
nōs exclāmēmus
vōs exclāmētis
eī / eae / ea exclāment
Coniūnctīvus imperfectum
ego exclāmārem
tū exclāmārēs
is / ea / id exclāmāret
nōs exclāmārēmus
vōs exclāmārētis
eī / eae / ea exclāmārent
Coniūnctīvus perfectum
ego exclāmāverim
tū exclāmāverīs
is / ea / id exclāmāverit
nōs exclāmāverīmus
vōs exclāmāverītis
eī / eae / ea exclāmāverint
Coniūnctīvus plūsquamperfectum
ego exclāmāvissem
tū exclāmāvissēs
is / ea / id exclāmāvisset
nōs exclāmāvissēmus
vōs exclāmāvissētis
eī / eae / ea exclāmāvissent
Imperātīvus praesēns
tū exclāmā
vōs exclāmāte
Imperātīvus futūrum
tū exclāmātō
is / ea / id exclāmātō
vōs exclāmātōte
eī / eae / ea exclāmantō
Īnfīnītīvus praesēns
— exclāmāre
Īnfīnītīvus perfectum
— exclāmāvisse
Īnfīnītīvus futūrum
— exclāmātūrum esse
Participium praesēns
— exclāmāns
Participium futūrum
— exclāmātūrus
Gerundium (genitīvus)
— exclāmandī
Gerundium (datīvus)
— exclāmandō
Gerundium (accūsātīvus)
— exclāmandum
Gerundium (ablātīvus)
— exclāmandō
Supīnum (accūsātīvus)
— exclāmātum
Supīnum (ablātīvus)
— exclāmātū

Vox passīva

Indicātīvus praesēns
ego exclāmor
tū exclāmāris
is / ea / id exclāmātur
nōs exclāmāmur
vōs exclāmāminī
eī / eae / ea exclāmantur
Indicātīvus imperfectum
ego exclāmābar
tū exclāmābāris
is / ea / id exclāmābātur
nōs exclāmābāmur
vōs exclāmābāminī
eī / eae / ea exclāmābantur
Indicātīvus futūrum
ego exclāmābor
tū exclāmāberis
is / ea / id exclāmābitur
nōs exclāmābimur
vōs exclāmābiminī
eī / eae / ea exclāmābuntur
Coniūnctīvus praesēns
ego exclāmer
tū exclāmēris
is / ea / id exclāmētur
nōs exclāmēmur
vōs exclāmēminī
eī / eae / ea exclāmentur
Coniūnctīvus imperfectum
ego exclāmārer
tū exclāmārēris
is / ea / id exclāmārētur
nōs exclāmārēmur
vōs exclāmārēminī
eī / eae / ea exclāmārentur
Imperātīvus praesēns
tū exclāmāre
vōs exclāmāminī
Imperātīvus futūrum
tū exclāmātor
is / ea / id exclāmātor
eī / eae / ea exclāmantor
Īnfīnītīvus praesēns
— exclāmārī
Īnfīnītīvus perfectum
— exclāmātum esse
Īnfīnītīvus futūrum
— exclāmātum īrī
Participium perfectum
— exclāmātus
Participium futūrum
— exclāmandus

Practice this verb →

More conjugations

Explore the Latina dictionary

Look up any Latin word for definitions, equivalents in 94 languages, and more.

Open Dictionary