Conjugation of excipio
/[ɛksˈkɪ.pi.oː]/(of conversation or dialogue) to answer, reply, take up the discussion in succession Ver definición completa →
Vox āctīva
Indicātīvus praesēns
| ego | excipiō |
| tū | excipis |
| is / ea / id | excipit |
| nōs | excipimus |
| vōs | excipitis |
| eī / eae / ea | excipiunt |
Indicātīvus imperfectum
| ego | excipiēbam |
| tū | excipiēbās |
| is / ea / id | excipiēbat |
| nōs | excipiēbāmus |
| vōs | excipiēbātis |
| eī / eae / ea | excipiēbant |
Indicātīvus futūrum
| ego | excipiam |
| tū | excipiēs |
| is / ea / id | excipiet |
| nōs | excipiēmus |
| vōs | excipiētis |
| eī / eae / ea | excipient |
Indicātīvus perfectum
| ego | excēpī |
| tū | excēpistī |
| is / ea / id | excēpit |
| nōs | excēpimus |
| vōs | excēpistis |
| eī / eae / ea | excēpērunt |
Indicātīvus plūsquamperfectum
| ego | excēperam |
| tū | excēperās |
| is / ea / id | excēperat |
| nōs | excēperāmus |
| vōs | excēperātis |
| eī / eae / ea | excēperant |
Indicātīvus futūrum exāctum
| ego | excēperō |
| tū | excēperis |
| is / ea / id | excēperit |
| nōs | excēperimus |
| vōs | excēperitis |
| eī / eae / ea | excēperint |
Coniūnctīvus praesēns
| ego | excipiam |
| tū | excipiās |
| is / ea / id | excipiat |
| nōs | excipiāmus |
| vōs | excipiātis |
| eī / eae / ea | excipiant |
Coniūnctīvus imperfectum
| ego | exciperem |
| tū | exciperēs |
| is / ea / id | exciperet |
| nōs | exciperēmus |
| vōs | exciperētis |
| eī / eae / ea | exciperent |
Coniūnctīvus perfectum
| ego | excēperim |
| tū | excēperīs |
| is / ea / id | excēperit |
| nōs | excēperīmus |
| vōs | excēperītis |
| eī / eae / ea | excēperint |
Coniūnctīvus plūsquamperfectum
| ego | excēpissem |
| tū | excēpissēs |
| is / ea / id | excēpisset |
| nōs | excēpissēmus |
| vōs | excēpissētis |
| eī / eae / ea | excēpissent |
Imperātīvus praesēns
| tū | excipe |
| vōs | excipite |
Imperātīvus futūrum
| tū | excipitō |
| is / ea / id | excipitō |
| vōs | excipitōte |
| eī / eae / ea | excipiuntō |
Īnfīnītīvus praesēns
| — | excipere |
Īnfīnītīvus perfectum
| — | excēpisse |
Īnfīnītīvus futūrum
| — | exceptūrum esse |
Participium praesēns
| — | excipiēns |
Participium futūrum
| — | exceptūrus |
Gerundium (genitīvus)
| — | excipiendī |
Gerundium (datīvus)
| — | excipiendō |
Gerundium (accūsātīvus)
| — | excipiendum |
Gerundium (ablātīvus)
| — | excipiendō |
Supīnum (accūsātīvus)
| — | exceptum |
Supīnum (ablātīvus)
| — | exceptū |
Vox passīva
Indicātīvus praesēns
| ego | excipior |
| tū | exciperis |
| is / ea / id | excipitur |
| nōs | excipimur |
| vōs | excipiminī |
| eī / eae / ea | excipiuntur |
Indicātīvus imperfectum
| ego | excipiēbar |
| tū | excipiēbāris |
| is / ea / id | excipiēbātur |
| nōs | excipiēbāmur |
| vōs | excipiēbāminī |
| eī / eae / ea | excipiēbantur |
Indicātīvus futūrum
| ego | excipiar |
| tū | excipiēris |
| is / ea / id | excipiētur |
| nōs | excipiēmur |
| vōs | excipiēminī |
| eī / eae / ea | excipientur |
Coniūnctīvus praesēns
| ego | excipiar |
| tū | excipiāris |
| is / ea / id | excipiātur |
| nōs | excipiāmur |
| vōs | excipiāminī |
| eī / eae / ea | excipiantur |
Coniūnctīvus imperfectum
| ego | exciperer |
| tū | exciperēris |
| is / ea / id | exciperētur |
| nōs | exciperēmur |
| vōs | exciperēminī |
| eī / eae / ea | exciperentur |
Imperātīvus praesēns
| tū | excipere |
| vōs | excipiminī |
Imperātīvus futūrum
| tū | excipitor |
| is / ea / id | excipitor |
| eī / eae / ea | excipiuntor |
Īnfīnītīvus praesēns
| — | excipī |
Īnfīnītīvus perfectum
| — | exceptum esse |
Īnfīnītīvus futūrum
| — | exceptum īrī |
Participium perfectum
| — | exceptus |
Participium futūrum
| — | excipiendus |