Conjugation of excepto
[ɛksˈkɛp.toː]dative/ablative masculine/neuter singular of exceptus Ver definición completa →
Vox āctīva
Indicātīvus praesēns
| ego | exceptō |
| tū | exceptās |
| is / ea / id | exceptat |
| nōs | exceptāmus |
| vōs | exceptātis |
| eī / eae / ea | exceptant |
Indicātīvus imperfectum
| ego | exceptābam |
| tū | exceptābās |
| is / ea / id | exceptābat |
| nōs | exceptābāmus |
| vōs | exceptābātis |
| eī / eae / ea | exceptābant |
Indicātīvus futūrum
| ego | exceptābō |
| tū | exceptābis |
| is / ea / id | exceptābit |
| nōs | exceptābimus |
| vōs | exceptābitis |
| eī / eae / ea | exceptābunt |
Indicātīvus perfectum
| ego | exceptāvī |
| tū | exceptāvistī |
| is / ea / id | exceptāvit |
| nōs | exceptāvimus |
| vōs | exceptāvistis |
| eī / eae / ea | exceptāvērunt |
Indicātīvus plūsquamperfectum
| ego | exceptāveram |
| tū | exceptāverās |
| is / ea / id | exceptāverat |
| nōs | exceptāverāmus |
| vōs | exceptāverātis |
| eī / eae / ea | exceptāverant |
Indicātīvus futūrum exāctum
| ego | exceptāverō |
| tū | exceptāveris |
| is / ea / id | exceptāverit |
| nōs | exceptāverimus |
| vōs | exceptāveritis |
| eī / eae / ea | exceptāverint |
Coniūnctīvus praesēns
| ego | exceptem |
| tū | exceptēs |
| is / ea / id | exceptet |
| nōs | exceptēmus |
| vōs | exceptētis |
| eī / eae / ea | exceptent |
Coniūnctīvus imperfectum
| ego | exceptārem |
| tū | exceptārēs |
| is / ea / id | exceptāret |
| nōs | exceptārēmus |
| vōs | exceptārētis |
| eī / eae / ea | exceptārent |
Coniūnctīvus perfectum
| ego | exceptāverim |
| tū | exceptāverīs |
| is / ea / id | exceptāverit |
| nōs | exceptāverīmus |
| vōs | exceptāverītis |
| eī / eae / ea | exceptāverint |
Coniūnctīvus plūsquamperfectum
| ego | exceptāvissem |
| tū | exceptāvissēs |
| is / ea / id | exceptāvisset |
| nōs | exceptāvissēmus |
| vōs | exceptāvissētis |
| eī / eae / ea | exceptāvissent |
Imperātīvus praesēns
| tū | exceptā |
| vōs | exceptāte |
Imperātīvus futūrum
| tū | exceptātō |
| is / ea / id | exceptātō |
| vōs | exceptātōte |
| eī / eae / ea | exceptantō |
Īnfīnītīvus praesēns
| — | exceptāre |
Īnfīnītīvus perfectum
| — | exceptāvisse |
Īnfīnītīvus futūrum
| — | exceptātūrum esse |
Participium praesēns
| — | exceptāns |
Participium futūrum
| — | exceptātūrus |
Gerundium (genitīvus)
| — | exceptandī |
Gerundium (datīvus)
| — | exceptandō |
Gerundium (accūsātīvus)
| — | exceptandum |
Gerundium (ablātīvus)
| — | exceptandō |
Supīnum (accūsātīvus)
| — | exceptātum |
Supīnum (ablātīvus)
| — | exceptātū |
Vox passīva
Indicātīvus praesēns
| ego | exceptor |
| tū | exceptāris |
| is / ea / id | exceptātur |
| nōs | exceptāmur |
| vōs | exceptāminī |
| eī / eae / ea | exceptantur |
Indicātīvus imperfectum
| ego | exceptābar |
| tū | exceptābāris |
| is / ea / id | exceptābātur |
| nōs | exceptābāmur |
| vōs | exceptābāminī |
| eī / eae / ea | exceptābantur |
Indicātīvus futūrum
| ego | exceptābor |
| tū | exceptāberis |
| is / ea / id | exceptābitur |
| nōs | exceptābimur |
| vōs | exceptābiminī |
| eī / eae / ea | exceptābuntur |
Coniūnctīvus praesēns
| ego | excepter |
| tū | exceptēris |
| is / ea / id | exceptētur |
| nōs | exceptēmur |
| vōs | exceptēminī |
| eī / eae / ea | exceptentur |
Coniūnctīvus imperfectum
| ego | exceptārer |
| tū | exceptārēris |
| is / ea / id | exceptārētur |
| nōs | exceptārēmur |
| vōs | exceptārēminī |
| eī / eae / ea | exceptārentur |
Imperātīvus praesēns
| tū | exceptāre |
| vōs | exceptāminī |
Imperātīvus futūrum
| tū | exceptātor |
| is / ea / id | exceptātor |
| eī / eae / ea | exceptantor |
Īnfīnītīvus praesēns
| — | exceptārī |
Īnfīnītīvus perfectum
| — | exceptātum esse |
Īnfīnītīvus futūrum
| — | exceptātum īrī |
Participium perfectum
| — | exceptātus |
Participium futūrum
| — | exceptandus |