HomeServicesBlogDictionariesContactSpanish Course
← excepto — definición

Conjugation of excepto

Regular CEFR B1
/[ɛksˈkɛp.toː]/

dative/ablative masculine/neuter singular of exceptus Ver definición completa →

Vox āctīva

Indicātīvus praesēns
ego exceptō
exceptās
is / ea / id exceptat
nōs exceptāmus
vōs exceptātis
eī / eae / ea exceptant
Indicātīvus imperfectum
ego exceptābam
exceptābās
is / ea / id exceptābat
nōs exceptābāmus
vōs exceptābātis
eī / eae / ea exceptābant
Indicātīvus futūrum
ego exceptābō
exceptābis
is / ea / id exceptābit
nōs exceptābimus
vōs exceptābitis
eī / eae / ea exceptābunt
Indicātīvus perfectum
ego exceptāvī
exceptāvistī
is / ea / id exceptāvit
nōs exceptāvimus
vōs exceptāvistis
eī / eae / ea exceptāvērunt
Indicātīvus plūsquamperfectum
ego exceptāveram
exceptāverās
is / ea / id exceptāverat
nōs exceptāverāmus
vōs exceptāverātis
eī / eae / ea exceptāverant
Indicātīvus futūrum exāctum
ego exceptāverō
exceptāveris
is / ea / id exceptāverit
nōs exceptāverimus
vōs exceptāveritis
eī / eae / ea exceptāverint
Coniūnctīvus praesēns
ego exceptem
exceptēs
is / ea / id exceptet
nōs exceptēmus
vōs exceptētis
eī / eae / ea exceptent
Coniūnctīvus imperfectum
ego exceptārem
exceptārēs
is / ea / id exceptāret
nōs exceptārēmus
vōs exceptārētis
eī / eae / ea exceptārent
Coniūnctīvus perfectum
ego exceptāverim
exceptāverīs
is / ea / id exceptāverit
nōs exceptāverīmus
vōs exceptāverītis
eī / eae / ea exceptāverint
Coniūnctīvus plūsquamperfectum
ego exceptāvissem
exceptāvissēs
is / ea / id exceptāvisset
nōs exceptāvissēmus
vōs exceptāvissētis
eī / eae / ea exceptāvissent
Imperātīvus praesēns
exceptā
vōs exceptāte
Imperātīvus futūrum
exceptātō
is / ea / id exceptātō
vōs exceptātōte
eī / eae / ea exceptantō
Īnfīnītīvus praesēns
exceptāre
Īnfīnītīvus perfectum
exceptāvisse
Īnfīnītīvus futūrum
exceptātūrum esse
Participium praesēns
exceptāns
Participium futūrum
exceptātūrus
Gerundium (genitīvus)
exceptandī
Gerundium (datīvus)
exceptandō
Gerundium (accūsātīvus)
exceptandum
Gerundium (ablātīvus)
exceptandō
Supīnum (accūsātīvus)
exceptātum
Supīnum (ablātīvus)
exceptātū

Vox passīva

Indicātīvus praesēns
ego exceptor
exceptāris
is / ea / id exceptātur
nōs exceptāmur
vōs exceptāminī
eī / eae / ea exceptantur
Indicātīvus imperfectum
ego exceptābar
exceptābāris
is / ea / id exceptābātur
nōs exceptābāmur
vōs exceptābāminī
eī / eae / ea exceptābantur
Indicātīvus futūrum
ego exceptābor
exceptāberis
is / ea / id exceptābitur
nōs exceptābimur
vōs exceptābiminī
eī / eae / ea exceptābuntur
Coniūnctīvus praesēns
ego excepter
exceptēris
is / ea / id exceptētur
nōs exceptēmur
vōs exceptēminī
eī / eae / ea exceptentur
Coniūnctīvus imperfectum
ego exceptārer
exceptārēris
is / ea / id exceptārētur
nōs exceptārēmur
vōs exceptārēminī
eī / eae / ea exceptārentur
Imperātīvus praesēns
exceptāre
vōs exceptāminī
Imperātīvus futūrum
exceptātor
is / ea / id exceptātor
eī / eae / ea exceptantor
Īnfīnītīvus praesēns
exceptārī
Īnfīnītīvus perfectum
exceptātum esse
Īnfīnītīvus futūrum
exceptātum īrī
Participium perfectum
exceptātus
Participium futūrum
exceptandus

Más conjugaciones

Explore the Latina dictionary

Look up any Latin word for definitions, equivalents in 94 languages, and more.

Open Dictionary