HomeServicesBlogDictionariesContactSpanish Course
← excanto — definition

Conjugation of excanto

Regular CEFR B1
[ɛkˈskan.toː]

to enchant or charm Ver definición completa →

Vox āctīva

Indicātīvus praesēns
ego excantō
tū excantās
is / ea / id excantat
nōs excantāmus
vōs excantātis
eī / eae / ea excantant
Indicātīvus imperfectum
ego excantābam
tū excantābās
is / ea / id excantābat
nōs excantābāmus
vōs excantābātis
eī / eae / ea excantābant
Indicātīvus futūrum
ego excantābō
tū excantābis
is / ea / id excantābit
nōs excantābimus
vōs excantābitis
eī / eae / ea excantābunt
Indicātīvus perfectum
ego excantāvī
tū excantāvistī
is / ea / id excantāvit
nōs excantāvimus
vōs excantāvistis
eī / eae / ea excantāvērunt
Indicātīvus plūsquamperfectum
ego excantāveram
tū excantāverās
is / ea / id excantāverat
nōs excantāverāmus
vōs excantāverātis
eī / eae / ea excantāverant
Indicātīvus futūrum exāctum
ego excantāverō
tū excantāveris
is / ea / id excantāverit
nōs excantāverimus
vōs excantāveritis
eī / eae / ea excantāverint
Coniūnctīvus praesēns
ego excantem
tū excantēs
is / ea / id excantet
nōs excantēmus
vōs excantētis
eī / eae / ea excantent
Coniūnctīvus imperfectum
ego excantārem
tū excantārēs
is / ea / id excantāret
nōs excantārēmus
vōs excantārētis
eī / eae / ea excantārent
Coniūnctīvus perfectum
ego excantāverim
tū excantāverīs
is / ea / id excantāverit
nōs excantāverīmus
vōs excantāverītis
eī / eae / ea excantāverint
Coniūnctīvus plūsquamperfectum
ego excantāvissem
tū excantāvissēs
is / ea / id excantāvisset
nōs excantāvissēmus
vōs excantāvissētis
eī / eae / ea excantāvissent
Imperātīvus praesēns
tū excantā
vōs excantāte
Imperātīvus futūrum
tū excantātō
is / ea / id excantātō
vōs excantātōte
eī / eae / ea excantantō
Īnfīnītīvus praesēns
— excantāre
Īnfīnītīvus perfectum
— excantāvisse
Īnfīnītīvus futūrum
— excantātūrum esse
Participium praesēns
— excantāns
Participium futūrum
— excantātūrus
Gerundium (genitīvus)
— excantandī
Gerundium (datīvus)
— excantandō
Gerundium (accūsātīvus)
— excantandum
Gerundium (ablātīvus)
— excantandō
Supīnum (accūsātīvus)
— excantātum
Supīnum (ablātīvus)
— excantātū

Vox passīva

Indicātīvus praesēns
ego excantor
tū excantāris
is / ea / id excantātur
nōs excantāmur
vōs excantāminī
eī / eae / ea excantantur
Indicātīvus imperfectum
ego excantābar
tū excantābāris
is / ea / id excantābātur
nōs excantābāmur
vōs excantābāminī
eī / eae / ea excantābantur
Indicātīvus futūrum
ego excantābor
tū excantāberis
is / ea / id excantābitur
nōs excantābimur
vōs excantābiminī
eī / eae / ea excantābuntur
Coniūnctīvus praesēns
ego excanter
tū excantēris
is / ea / id excantētur
nōs excantēmur
vōs excantēminī
eī / eae / ea excantentur
Coniūnctīvus imperfectum
ego excantārer
tū excantārēris
is / ea / id excantārētur
nōs excantārēmur
vōs excantārēminī
eī / eae / ea excantārentur
Imperātīvus praesēns
tū excantāre
vōs excantāminī
Imperātīvus futūrum
tū excantātor
is / ea / id excantātor
eī / eae / ea excantantor
Īnfīnītīvus praesēns
— excantārī
Īnfīnītīvus perfectum
— excantātum esse
Īnfīnītīvus futūrum
— excantātum īrī
Participium perfectum
— excantātus
Participium futūrum
— excantandus

Practice this verb →

More conjugations

Explore the Latina dictionary

Look up any Latin word for definitions, equivalents in 94 languages, and more.

Open Dictionary