HomeServicesBlogDictionariesContactSpanish Course
← examino — definición

Conjugation of examino

Regular CEFR B1
/[ɛkˈsaː.mɪ.noː]/

to weigh or consider Ver definición completa →

Vox āctīva

Indicātīvus praesēns
ego exāminō
exāminās
is / ea / id exāminat
nōs exāmināmus
vōs exāminātis
eī / eae / ea exāminant
Indicātīvus imperfectum
ego exāminābam
exāminābās
is / ea / id exāminābat
nōs exāminābāmus
vōs exāminābātis
eī / eae / ea exāminābant
Indicātīvus futūrum
ego exāminābō
exāminābis
is / ea / id exāminābit
nōs exāminābimus
vōs exāminābitis
eī / eae / ea exāminābunt
Indicātīvus perfectum
ego exāmināvī
exāmināvistī
is / ea / id exāmināvit
nōs exāmināvimus
vōs exāmināvistis
eī / eae / ea exāmināvērunt
Indicātīvus plūsquamperfectum
ego exāmināveram
exāmināverās
is / ea / id exāmināverat
nōs exāmināverāmus
vōs exāmināverātis
eī / eae / ea exāmināverant
Indicātīvus futūrum exāctum
ego exāmināverō
exāmināveris
is / ea / id exāmināverit
nōs exāmināverimus
vōs exāmināveritis
eī / eae / ea exāmināverint
Coniūnctīvus praesēns
ego exāminem
exāminēs
is / ea / id exāminet
nōs exāminēmus
vōs exāminētis
eī / eae / ea exāminent
Coniūnctīvus imperfectum
ego exāminārem
exāminārēs
is / ea / id exāmināret
nōs exāminārēmus
vōs exāminārētis
eī / eae / ea exāminārent
Coniūnctīvus perfectum
ego exāmināverim
exāmināverīs
is / ea / id exāmināverit
nōs exāmināverīmus
vōs exāmināverītis
eī / eae / ea exāmināverint
Coniūnctīvus plūsquamperfectum
ego exāmināvissem
exāmināvissēs
is / ea / id exāmināvisset
nōs exāmināvissēmus
vōs exāmināvissētis
eī / eae / ea exāmināvissent
Imperātīvus praesēns
exāminā
vōs exāmināte
Imperātīvus futūrum
exāminātō
is / ea / id exāminātō
vōs exāminātōte
eī / eae / ea exāminantō
Īnfīnītīvus praesēns
exāmināre
Īnfīnītīvus perfectum
exāmināvisse
Īnfīnītīvus futūrum
exāminātūrum esse
Participium praesēns
exāmināns
Participium futūrum
exāminātūrus
Gerundium (genitīvus)
exāminandī
Gerundium (datīvus)
exāminandō
Gerundium (accūsātīvus)
exāminandum
Gerundium (ablātīvus)
exāminandō
Supīnum (accūsātīvus)
exāminātum
Supīnum (ablātīvus)
exāminātū

Vox passīva

Indicātīvus praesēns
ego exāminor
exāmināris
is / ea / id exāminātur
nōs exāmināmur
vōs exāmināminī
eī / eae / ea exāminantur
Indicātīvus imperfectum
ego exāminābar
exāminābāris
is / ea / id exāminābātur
nōs exāminābāmur
vōs exāminābāminī
eī / eae / ea exāminābantur
Indicātīvus futūrum
ego exāminābor
exāmināberis
is / ea / id exāminābitur
nōs exāminābimur
vōs exāminābiminī
eī / eae / ea exāminābuntur
Coniūnctīvus praesēns
ego exāminer
exāminēris
is / ea / id exāminētur
nōs exāminēmur
vōs exāminēminī
eī / eae / ea exāminentur
Coniūnctīvus imperfectum
ego exāminārer
exāminārēris
is / ea / id exāminārētur
nōs exāminārēmur
vōs exāminārēminī
eī / eae / ea exāminārentur
Imperātīvus praesēns
exāmināre
vōs exāmināminī
Imperātīvus futūrum
exāminātor
is / ea / id exāminātor
eī / eae / ea exāminantor
Īnfīnītīvus praesēns
exāminārī
Īnfīnītīvus perfectum
exāminātum esse
Īnfīnītīvus futūrum
exāminātum īrī
Participium perfectum
exāminātus
Participium futūrum
exāminandus

Más conjugaciones

Explore the Latina dictionary

Look up any Latin word for definitions, equivalents in 94 languages, and more.

Open Dictionary