HomeServicesBlogDictionariesContactSpanish Course
← examino — definition

Conjugation of examino

Regular CEFR B1
[ɛkˈsaː.mɪ.noː]

to weigh or consider Ver definición completa →

Vox āctīva

Indicātīvus praesēns
ego exāminō
tū exāminās
is / ea / id exāminat
nōs exāmināmus
vōs exāminātis
eī / eae / ea exāminant
Indicātīvus imperfectum
ego exāminābam
tū exāminābās
is / ea / id exāminābat
nōs exāminābāmus
vōs exāminābātis
eī / eae / ea exāminābant
Indicātīvus futūrum
ego exāminābō
tū exāminābis
is / ea / id exāminābit
nōs exāminābimus
vōs exāminābitis
eī / eae / ea exāminābunt
Indicātīvus perfectum
ego exāmināvī
tū exāmināvistī
is / ea / id exāmināvit
nōs exāmināvimus
vōs exāmināvistis
eī / eae / ea exāmināvērunt
Indicātīvus plūsquamperfectum
ego exāmināveram
tū exāmināverās
is / ea / id exāmināverat
nōs exāmināverāmus
vōs exāmināverātis
eī / eae / ea exāmināverant
Indicātīvus futūrum exāctum
ego exāmināverō
tū exāmināveris
is / ea / id exāmināverit
nōs exāmināverimus
vōs exāmināveritis
eī / eae / ea exāmināverint
Coniūnctīvus praesēns
ego exāminem
tū exāminēs
is / ea / id exāminet
nōs exāminēmus
vōs exāminētis
eī / eae / ea exāminent
Coniūnctīvus imperfectum
ego exāminārem
tū exāminārēs
is / ea / id exāmināret
nōs exāminārēmus
vōs exāminārētis
eī / eae / ea exāminārent
Coniūnctīvus perfectum
ego exāmināverim
tū exāmināverīs
is / ea / id exāmināverit
nōs exāmināverīmus
vōs exāmināverītis
eī / eae / ea exāmināverint
Coniūnctīvus plūsquamperfectum
ego exāmināvissem
tū exāmināvissēs
is / ea / id exāmināvisset
nōs exāmināvissēmus
vōs exāmināvissētis
eī / eae / ea exāmināvissent
Imperātīvus praesēns
tū exāminā
vōs exāmināte
Imperātīvus futūrum
tū exāminātō
is / ea / id exāminātō
vōs exāminātōte
eī / eae / ea exāminantō
Īnfīnītīvus praesēns
— exāmināre
Īnfīnītīvus perfectum
— exāmināvisse
Īnfīnītīvus futūrum
— exāminātūrum esse
Participium praesēns
— exāmināns
Participium futūrum
— exāminātūrus
Gerundium (genitīvus)
— exāminandī
Gerundium (datīvus)
— exāminandō
Gerundium (accūsātīvus)
— exāminandum
Gerundium (ablātīvus)
— exāminandō
Supīnum (accūsātīvus)
— exāminātum
Supīnum (ablātīvus)
— exāminātū

Vox passīva

Indicātīvus praesēns
ego exāminor
tū exāmināris
is / ea / id exāminātur
nōs exāmināmur
vōs exāmināminī
eī / eae / ea exāminantur
Indicātīvus imperfectum
ego exāminābar
tū exāminābāris
is / ea / id exāminābātur
nōs exāminābāmur
vōs exāminābāminī
eī / eae / ea exāminābantur
Indicātīvus futūrum
ego exāminābor
tū exāmināberis
is / ea / id exāminābitur
nōs exāminābimur
vōs exāminābiminī
eī / eae / ea exāminābuntur
Coniūnctīvus praesēns
ego exāminer
tū exāminēris
is / ea / id exāminētur
nōs exāminēmur
vōs exāminēminī
eī / eae / ea exāminentur
Coniūnctīvus imperfectum
ego exāminārer
tū exāminārēris
is / ea / id exāminārētur
nōs exāminārēmur
vōs exāminārēminī
eī / eae / ea exāminārentur
Imperātīvus praesēns
tū exāmināre
vōs exāmināminī
Imperātīvus futūrum
tū exāminātor
is / ea / id exāminātor
eī / eae / ea exāminantor
Īnfīnītīvus praesēns
— exāminārī
Īnfīnītīvus perfectum
— exāminātum esse
Īnfīnītīvus futūrum
— exāminātum īrī
Participium perfectum
— exāminātus
Participium futūrum
— exāminandus

Practice this verb →

More conjugations

Explore the Latina dictionary

Look up any Latin word for definitions, equivalents in 94 languages, and more.

Open Dictionary