HomeServicesBlogDictionariesContactSpanish Course
← evomo — definition

Conjugation of evomo

Regular CEFR B1
[ˈeː.wɔ.moː]

to vomit up Ver definición completa →

Vox āctīva

Indicātīvus praesēns
ego ēvomō
tū ēvomis
is / ea / id ēvomit
nōs ēvomimus
vōs ēvomitis
eī / eae / ea ēvomunt
Indicātīvus imperfectum
ego ēvomēbam
tū ēvomēbās
is / ea / id ēvomēbat
nōs ēvomēbāmus
vōs ēvomēbātis
eī / eae / ea ēvomēbant
Indicātīvus futūrum
ego ēvomam
tū ēvomēs
is / ea / id ēvomet
nōs ēvomēmus
vōs ēvomētis
eī / eae / ea ēvoment
Indicātīvus perfectum
ego ēvomuī
tū ēvomuistī
is / ea / id ēvomuit
nōs ēvomuimus
vōs ēvomuistis
eī / eae / ea ēvomuērunt
Indicātīvus plūsquamperfectum
ego ēvomueram
tū ēvomuerās
is / ea / id ēvomuerat
nōs ēvomuerāmus
vōs ēvomuerātis
eī / eae / ea ēvomuerant
Indicātīvus futūrum exāctum
ego ēvomuerō
tū ēvomueris
is / ea / id ēvomuerit
nōs ēvomuerimus
vōs ēvomueritis
eī / eae / ea ēvomuerint
Coniūnctīvus praesēns
ego ēvomam
tū ēvomās
is / ea / id ēvomat
nōs ēvomāmus
vōs ēvomātis
eī / eae / ea ēvomant
Coniūnctīvus imperfectum
ego ēvomerem
tū ēvomerēs
is / ea / id ēvomeret
nōs ēvomerēmus
vōs ēvomerētis
eī / eae / ea ēvomerent
Coniūnctīvus perfectum
ego ēvomuerim
tū ēvomuerīs
is / ea / id ēvomuerit
nōs ēvomuerīmus
vōs ēvomuerītis
eī / eae / ea ēvomuerint
Coniūnctīvus plūsquamperfectum
ego ēvomuissem
tū ēvomuissēs
is / ea / id ēvomuisset
nōs ēvomuissēmus
vōs ēvomuissētis
eī / eae / ea ēvomuissent
Imperātīvus praesēns
tū ēvome
vōs ēvomite
Imperātīvus futūrum
tū ēvomitō
is / ea / id ēvomitō
vōs ēvomitōte
eī / eae / ea ēvomuntō
Īnfīnītīvus praesēns
— ēvomere
Īnfīnītīvus perfectum
— ēvomuisse
Īnfīnītīvus futūrum
— ēvomitūrum esse
Participium praesēns
— ēvomēns
Participium futūrum
— ēvomitūrus
Gerundium (genitīvus)
— ēvomendī
Gerundium (datīvus)
— ēvomendō
Gerundium (accūsātīvus)
— ēvomendum
Gerundium (ablātīvus)
— ēvomendō
Supīnum (accūsātīvus)
— ēvomitum
Supīnum (ablātīvus)
— ēvomitū

Vox passīva

Indicātīvus praesēns
ego ēvomor
tū ēvomeris
is / ea / id ēvomitur
nōs ēvomimur
vōs ēvomiminī
eī / eae / ea ēvomuntur
Indicātīvus imperfectum
ego ēvomēbar
tū ēvomēbāris
is / ea / id ēvomēbātur
nōs ēvomēbāmur
vōs ēvomēbāminī
eī / eae / ea ēvomēbantur
Indicātīvus futūrum
ego ēvomar
tū ēvomēris
is / ea / id ēvomētur
nōs ēvomēmur
vōs ēvomēminī
eī / eae / ea ēvomentur
Coniūnctīvus praesēns
ego ēvomar
tū ēvomāris
is / ea / id ēvomātur
nōs ēvomāmur
vōs ēvomāminī
eī / eae / ea ēvomantur
Coniūnctīvus imperfectum
ego ēvomerer
tū ēvomerēris
is / ea / id ēvomerētur
nōs ēvomerēmur
vōs ēvomerēminī
eī / eae / ea ēvomerentur
Imperātīvus praesēns
tū ēvomere
vōs ēvomiminī
Imperātīvus futūrum
tū ēvomitor
is / ea / id ēvomitor
eī / eae / ea ēvomuntor
Īnfīnītīvus praesēns
— ēvomī
Īnfīnītīvus perfectum
— ēvomitum esse
Īnfīnītīvus futūrum
— ēvomitum īrī
Participium perfectum
— ēvomitus
Participium futūrum
— ēvomendus

Practice this verb →

More conjugations

Explore the Latina dictionary

Look up any Latin word for definitions, equivalents in 94 languages, and more.

Open Dictionary