HomeServicesBlogDictionariesContactSpanish Course
← evoco — definición

Conjugation of evoco

Regular CEFR B1
/[ˈeː.wɔ.koː]/

to summon, to call out, to call forth Ver definición completa →

Vox āctīva

Indicātīvus praesēns
ego ēvocō
ēvocās
is / ea / id ēvocat
nōs ēvocāmus
vōs ēvocātis
eī / eae / ea ēvocant
Indicātīvus imperfectum
ego ēvocābam
ēvocābās
is / ea / id ēvocābat
nōs ēvocābāmus
vōs ēvocābātis
eī / eae / ea ēvocābant
Indicātīvus futūrum
ego ēvocābō
ēvocābis
is / ea / id ēvocābit
nōs ēvocābimus
vōs ēvocābitis
eī / eae / ea ēvocābunt
Indicātīvus perfectum
ego ēvocāvī
ēvocāvistī
is / ea / id ēvocāvit
nōs ēvocāvimus
vōs ēvocāvistis
eī / eae / ea ēvocāvērunt
Indicātīvus plūsquamperfectum
ego ēvocāveram
ēvocāverās
is / ea / id ēvocāverat
nōs ēvocāverāmus
vōs ēvocāverātis
eī / eae / ea ēvocāverant
Indicātīvus futūrum exāctum
ego ēvocāverō
ēvocāveris
is / ea / id ēvocāverit
nōs ēvocāverimus
vōs ēvocāveritis
eī / eae / ea ēvocāverint
Coniūnctīvus praesēns
ego ēvocem
ēvocēs
is / ea / id ēvocet
nōs ēvocēmus
vōs ēvocētis
eī / eae / ea ēvocent
Coniūnctīvus imperfectum
ego ēvocārem
ēvocārēs
is / ea / id ēvocāret
nōs ēvocārēmus
vōs ēvocārētis
eī / eae / ea ēvocārent
Coniūnctīvus perfectum
ego ēvocāverim
ēvocāverīs
is / ea / id ēvocāverit
nōs ēvocāverīmus
vōs ēvocāverītis
eī / eae / ea ēvocāverint
Coniūnctīvus plūsquamperfectum
ego ēvocāvissem
ēvocāvissēs
is / ea / id ēvocāvisset
nōs ēvocāvissēmus
vōs ēvocāvissētis
eī / eae / ea ēvocāvissent
Imperātīvus praesēns
ēvocā
vōs ēvocāte
Imperātīvus futūrum
ēvocātō
is / ea / id ēvocātō
vōs ēvocātōte
eī / eae / ea ēvocantō
Īnfīnītīvus praesēns
ēvocāre
Īnfīnītīvus perfectum
ēvocāvisse
Īnfīnītīvus futūrum
ēvocātūrum esse
Participium praesēns
ēvocāns
Participium futūrum
ēvocātūrus
Gerundium (genitīvus)
ēvocandī
Gerundium (datīvus)
ēvocandō
Gerundium (accūsātīvus)
ēvocandum
Gerundium (ablātīvus)
ēvocandō
Supīnum (accūsātīvus)
ēvocātum
Supīnum (ablātīvus)
ēvocātū

Vox passīva

Indicātīvus praesēns
ego ēvocor
ēvocāris
is / ea / id ēvocātur
nōs ēvocāmur
vōs ēvocāminī
eī / eae / ea ēvocantur
Indicātīvus imperfectum
ego ēvocābar
ēvocābāris
is / ea / id ēvocābātur
nōs ēvocābāmur
vōs ēvocābāminī
eī / eae / ea ēvocābantur
Indicātīvus futūrum
ego ēvocābor
ēvocāberis
is / ea / id ēvocābitur
nōs ēvocābimur
vōs ēvocābiminī
eī / eae / ea ēvocābuntur
Coniūnctīvus praesēns
ego ēvocer
ēvocēris
is / ea / id ēvocētur
nōs ēvocēmur
vōs ēvocēminī
eī / eae / ea ēvocentur
Coniūnctīvus imperfectum
ego ēvocārer
ēvocārēris
is / ea / id ēvocārētur
nōs ēvocārēmur
vōs ēvocārēminī
eī / eae / ea ēvocārentur
Imperātīvus praesēns
ēvocāre
vōs ēvocāminī
Imperātīvus futūrum
ēvocātor
is / ea / id ēvocātor
eī / eae / ea ēvocantor
Īnfīnītīvus praesēns
ēvocārī
Īnfīnītīvus perfectum
ēvocātum esse
Īnfīnītīvus futūrum
ēvocātum īrī
Participium perfectum
ēvocātus
Participium futūrum
ēvocandus

Más conjugaciones

Explore the Latina dictionary

Look up any Latin word for definitions, equivalents in 94 languages, and more.

Open Dictionary