HomeServicesBlogDictionariesContactSpanish Course
← eructuo — definición

Conjugation of eructuo

Regular CEFR B1
/[eːˈrʊk.tu.oː]/

(Verbum) Ver definición completa →

Vox āctīva

Indicātīvus praesēns
ego ēructuō
ēructuās
is / ea / id ēructuat
nōs ēructuāmus
vōs ēructuātis
eī / eae / ea ēructuant
Indicātīvus imperfectum
ego ēructuābam
ēructuābās
is / ea / id ēructuābat
nōs ēructuābāmus
vōs ēructuābātis
eī / eae / ea ēructuābant
Indicātīvus futūrum
ego ēructuābō
ēructuābis
is / ea / id ēructuābit
nōs ēructuābimus
vōs ēructuābitis
eī / eae / ea ēructuābunt
Indicātīvus perfectum
ego ēructuāvī
ēructuāvistī
is / ea / id ēructuāvit
nōs ēructuāvimus
vōs ēructuāvistis
eī / eae / ea ēructuāvērunt
Indicātīvus plūsquamperfectum
ego ēructuāveram
ēructuāverās
is / ea / id ēructuāverat
nōs ēructuāverāmus
vōs ēructuāverātis
eī / eae / ea ēructuāverant
Indicātīvus futūrum exāctum
ego ēructuāverō
ēructuāveris
is / ea / id ēructuāverit
nōs ēructuāverimus
vōs ēructuāveritis
eī / eae / ea ēructuāverint
Coniūnctīvus praesēns
ego ēructuem
ēructuēs
is / ea / id ēructuet
nōs ēructuēmus
vōs ēructuētis
eī / eae / ea ēructuent
Coniūnctīvus imperfectum
ego ēructuārem
ēructuārēs
is / ea / id ēructuāret
nōs ēructuārēmus
vōs ēructuārētis
eī / eae / ea ēructuārent
Coniūnctīvus perfectum
ego ēructuāverim
ēructuāverīs
is / ea / id ēructuāverit
nōs ēructuāverīmus
vōs ēructuāverītis
eī / eae / ea ēructuāverint
Coniūnctīvus plūsquamperfectum
ego ēructuāvissem
ēructuāvissēs
is / ea / id ēructuāvisset
nōs ēructuāvissēmus
vōs ēructuāvissētis
eī / eae / ea ēructuāvissent
Imperātīvus praesēns
ēructuā
vōs ēructuāte
Imperātīvus futūrum
ēructuātō
is / ea / id ēructuātō
vōs ēructuātōte
eī / eae / ea ēructuantō
Īnfīnītīvus praesēns
ēructuāre
Īnfīnītīvus perfectum
ēructuāvisse
Īnfīnītīvus futūrum
ēructuātūrum esse
Participium praesēns
ēructuāns
Participium futūrum
ēructuātūrus
Gerundium (genitīvus)
ēructuandī
Gerundium (datīvus)
ēructuandō
Gerundium (accūsātīvus)
ēructuandum
Gerundium (ablātīvus)
ēructuandō
Supīnum (accūsātīvus)
ēructuātum
Supīnum (ablātīvus)
ēructuātū

Vox passīva

Indicātīvus praesēns
ego ēructuor
ēructuāris
is / ea / id ēructuātur
nōs ēructuāmur
vōs ēructuāminī
eī / eae / ea ēructuantur
Indicātīvus imperfectum
ego ēructuābar
ēructuābāris
is / ea / id ēructuābātur
nōs ēructuābāmur
vōs ēructuābāminī
eī / eae / ea ēructuābantur
Indicātīvus futūrum
ego ēructuābor
ēructuāberis
is / ea / id ēructuābitur
nōs ēructuābimur
vōs ēructuābiminī
eī / eae / ea ēructuābuntur
Coniūnctīvus praesēns
ego ēructuer
ēructuēris
is / ea / id ēructuētur
nōs ēructuēmur
vōs ēructuēminī
eī / eae / ea ēructuentur
Coniūnctīvus imperfectum
ego ēructuārer
ēructuārēris
is / ea / id ēructuārētur
nōs ēructuārēmur
vōs ēructuārēminī
eī / eae / ea ēructuārentur
Imperātīvus praesēns
ēructuāre
vōs ēructuāminī
Imperātīvus futūrum
ēructuātor
is / ea / id ēructuātor
eī / eae / ea ēructuantor
Īnfīnītīvus praesēns
ēructuārī
Īnfīnītīvus perfectum
ēructuātum esse
Īnfīnītīvus futūrum
ēructuātum īrī
Participium perfectum
ēructuātus
Participium futūrum
ēructuandus

Más conjugaciones

Explore the Latina dictionary

Look up any Latin word for definitions, equivalents in 94 languages, and more.

Open Dictionary