HomeServicesBlogDictionariesContactSpanish Course
← eructuo — definition

Conjugation of eructuo

Regular CEFR B1
[eːˈrʊk.tu.oː]

(Verbum) Ver definición completa →

Vox āctīva

Indicātīvus praesēns
ego ēructuō
tū ēructuās
is / ea / id ēructuat
nōs ēructuāmus
vōs ēructuātis
eī / eae / ea ēructuant
Indicātīvus imperfectum
ego ēructuābam
tū ēructuābās
is / ea / id ēructuābat
nōs ēructuābāmus
vōs ēructuābātis
eī / eae / ea ēructuābant
Indicātīvus futūrum
ego ēructuābō
tū ēructuābis
is / ea / id ēructuābit
nōs ēructuābimus
vōs ēructuābitis
eī / eae / ea ēructuābunt
Indicātīvus perfectum
ego ēructuāvī
tū ēructuāvistī
is / ea / id ēructuāvit
nōs ēructuāvimus
vōs ēructuāvistis
eī / eae / ea ēructuāvērunt
Indicātīvus plūsquamperfectum
ego ēructuāveram
tū ēructuāverās
is / ea / id ēructuāverat
nōs ēructuāverāmus
vōs ēructuāverātis
eī / eae / ea ēructuāverant
Indicātīvus futūrum exāctum
ego ēructuāverō
tū ēructuāveris
is / ea / id ēructuāverit
nōs ēructuāverimus
vōs ēructuāveritis
eī / eae / ea ēructuāverint
Coniūnctīvus praesēns
ego ēructuem
tū ēructuēs
is / ea / id ēructuet
nōs ēructuēmus
vōs ēructuētis
eī / eae / ea ēructuent
Coniūnctīvus imperfectum
ego ēructuārem
tū ēructuārēs
is / ea / id ēructuāret
nōs ēructuārēmus
vōs ēructuārētis
eī / eae / ea ēructuārent
Coniūnctīvus perfectum
ego ēructuāverim
tū ēructuāverīs
is / ea / id ēructuāverit
nōs ēructuāverīmus
vōs ēructuāverītis
eī / eae / ea ēructuāverint
Coniūnctīvus plūsquamperfectum
ego ēructuāvissem
tū ēructuāvissēs
is / ea / id ēructuāvisset
nōs ēructuāvissēmus
vōs ēructuāvissētis
eī / eae / ea ēructuāvissent
Imperātīvus praesēns
tū ēructuā
vōs ēructuāte
Imperātīvus futūrum
tū ēructuātō
is / ea / id ēructuātō
vōs ēructuātōte
eī / eae / ea ēructuantō
Īnfīnītīvus praesēns
— ēructuāre
Īnfīnītīvus perfectum
— ēructuāvisse
Īnfīnītīvus futūrum
— ēructuātūrum esse
Participium praesēns
— ēructuāns
Participium futūrum
— ēructuātūrus
Gerundium (genitīvus)
— ēructuandī
Gerundium (datīvus)
— ēructuandō
Gerundium (accūsātīvus)
— ēructuandum
Gerundium (ablātīvus)
— ēructuandō
Supīnum (accūsātīvus)
— ēructuātum
Supīnum (ablātīvus)
— ēructuātū

Vox passīva

Indicātīvus praesēns
ego ēructuor
tū ēructuāris
is / ea / id ēructuātur
nōs ēructuāmur
vōs ēructuāminī
eī / eae / ea ēructuantur
Indicātīvus imperfectum
ego ēructuābar
tū ēructuābāris
is / ea / id ēructuābātur
nōs ēructuābāmur
vōs ēructuābāminī
eī / eae / ea ēructuābantur
Indicātīvus futūrum
ego ēructuābor
tū ēructuāberis
is / ea / id ēructuābitur
nōs ēructuābimur
vōs ēructuābiminī
eī / eae / ea ēructuābuntur
Coniūnctīvus praesēns
ego ēructuer
tū ēructuēris
is / ea / id ēructuētur
nōs ēructuēmur
vōs ēructuēminī
eī / eae / ea ēructuentur
Coniūnctīvus imperfectum
ego ēructuārer
tū ēructuārēris
is / ea / id ēructuārētur
nōs ēructuārēmur
vōs ēructuārēminī
eī / eae / ea ēructuārentur
Imperātīvus praesēns
tū ēructuāre
vōs ēructuāminī
Imperātīvus futūrum
tū ēructuātor
is / ea / id ēructuātor
eī / eae / ea ēructuantor
Īnfīnītīvus praesēns
— ēructuārī
Īnfīnītīvus perfectum
— ēructuātum esse
Īnfīnītīvus futūrum
— ēructuātum īrī
Participium perfectum
— ēructuātus
Participium futūrum
— ēructuandus

Practice this verb →

More conjugations

Explore the Latina dictionary

Look up any Latin word for definitions, equivalents in 94 languages, and more.

Open Dictionary