HomeServicesBlogDictionariesContactSpanish Course
← epitomo — definition

Conjugation of epitomo

Regular CEFR B1
[ɛˈpɪ.tɔ.moː]

to abridge, to epitomize, to summarize, to epitomate, to abstract Ver definición completa →

Vox āctīva

Indicātīvus praesēns
ego epitomō
tū epitomās
is / ea / id epitomat
nōs epitomāmus
vōs epitomātis
eī / eae / ea epitomant
Indicātīvus imperfectum
ego epitomābam
tū epitomābās
is / ea / id epitomābat
nōs epitomābāmus
vōs epitomābātis
eī / eae / ea epitomābant
Indicātīvus futūrum
ego epitomābō
tū epitomābis
is / ea / id epitomābit
nōs epitomābimus
vōs epitomābitis
eī / eae / ea epitomābunt
Indicātīvus perfectum
ego epitomāvī
tū epitomāvistī
is / ea / id epitomāvit
nōs epitomāvimus
vōs epitomāvistis
eī / eae / ea epitomāvērunt
Indicātīvus plūsquamperfectum
ego epitomāveram
tū epitomāverās
is / ea / id epitomāverat
nōs epitomāverāmus
vōs epitomāverātis
eī / eae / ea epitomāverant
Indicātīvus futūrum exāctum
ego epitomāverō
tū epitomāveris
is / ea / id epitomāverit
nōs epitomāverimus
vōs epitomāveritis
eī / eae / ea epitomāverint
Coniūnctīvus praesēns
ego epitomem
tū epitomēs
is / ea / id epitomet
nōs epitomēmus
vōs epitomētis
eī / eae / ea epitoment
Coniūnctīvus imperfectum
ego epitomārem
tū epitomārēs
is / ea / id epitomāret
nōs epitomārēmus
vōs epitomārētis
eī / eae / ea epitomārent
Coniūnctīvus perfectum
ego epitomāverim
tū epitomāverīs
is / ea / id epitomāverit
nōs epitomāverīmus
vōs epitomāverītis
eī / eae / ea epitomāverint
Coniūnctīvus plūsquamperfectum
ego epitomāvissem
tū epitomāvissēs
is / ea / id epitomāvisset
nōs epitomāvissēmus
vōs epitomāvissētis
eī / eae / ea epitomāvissent
Imperātīvus praesēns
tū epitomā
vōs epitomāte
Imperātīvus futūrum
tū epitomātō
is / ea / id epitomātō
vōs epitomātōte
eī / eae / ea epitomantō
Īnfīnītīvus praesēns
— epitomāre
Īnfīnītīvus perfectum
— epitomāvisse
Īnfīnītīvus futūrum
— epitomātūrum esse
Participium praesēns
— epitomāns
Participium futūrum
— epitomātūrus
Gerundium (genitīvus)
— epitomandī
Gerundium (datīvus)
— epitomandō
Gerundium (accūsātīvus)
— epitomandum
Gerundium (ablātīvus)
— epitomandō
Supīnum (accūsātīvus)
— epitomātum
Supīnum (ablātīvus)
— epitomātū

Vox passīva

Indicātīvus praesēns
ego epitomor
tū epitomāris
is / ea / id epitomātur
nōs epitomāmur
vōs epitomāminī
eī / eae / ea epitomantur
Indicātīvus imperfectum
ego epitomābar
tū epitomābāris
is / ea / id epitomābātur
nōs epitomābāmur
vōs epitomābāminī
eī / eae / ea epitomābantur
Indicātīvus futūrum
ego epitomābor
tū epitomāberis
is / ea / id epitomābitur
nōs epitomābimur
vōs epitomābiminī
eī / eae / ea epitomābuntur
Coniūnctīvus praesēns
ego epitomer
tū epitomēris
is / ea / id epitomētur
nōs epitomēmur
vōs epitomēminī
eī / eae / ea epitomentur
Coniūnctīvus imperfectum
ego epitomārer
tū epitomārēris
is / ea / id epitomārētur
nōs epitomārēmur
vōs epitomārēminī
eī / eae / ea epitomārentur
Imperātīvus praesēns
tū epitomāre
vōs epitomāminī
Imperātīvus futūrum
tū epitomātor
is / ea / id epitomātor
eī / eae / ea epitomantor
Īnfīnītīvus praesēns
— epitomārī
Īnfīnītīvus perfectum
— epitomātum esse
Īnfīnītīvus futūrum
— epitomātum īrī
Participium perfectum
— epitomātus
Participium futūrum
— epitomandus

Practice this verb →

More conjugations

Explore the Latina dictionary

Look up any Latin word for definitions, equivalents in 94 languages, and more.

Open Dictionary