Conjugation of epitomo
/[ɛˈpɪ.tɔ.moː]/to abridge, to epitomize, to summarize, to epitomate, to abstract Ver definición completa →
Vox āctīva
Indicātīvus praesēns
| ego | epitomō |
| tū | epitomās |
| is / ea / id | epitomat |
| nōs | epitomāmus |
| vōs | epitomātis |
| eī / eae / ea | epitomant |
Indicātīvus imperfectum
| ego | epitomābam |
| tū | epitomābās |
| is / ea / id | epitomābat |
| nōs | epitomābāmus |
| vōs | epitomābātis |
| eī / eae / ea | epitomābant |
Indicātīvus futūrum
| ego | epitomābō |
| tū | epitomābis |
| is / ea / id | epitomābit |
| nōs | epitomābimus |
| vōs | epitomābitis |
| eī / eae / ea | epitomābunt |
Indicātīvus perfectum
| ego | epitomāvī |
| tū | epitomāvistī |
| is / ea / id | epitomāvit |
| nōs | epitomāvimus |
| vōs | epitomāvistis |
| eī / eae / ea | epitomāvērunt |
Indicātīvus plūsquamperfectum
| ego | epitomāveram |
| tū | epitomāverās |
| is / ea / id | epitomāverat |
| nōs | epitomāverāmus |
| vōs | epitomāverātis |
| eī / eae / ea | epitomāverant |
Indicātīvus futūrum exāctum
| ego | epitomāverō |
| tū | epitomāveris |
| is / ea / id | epitomāverit |
| nōs | epitomāverimus |
| vōs | epitomāveritis |
| eī / eae / ea | epitomāverint |
Coniūnctīvus praesēns
| ego | epitomem |
| tū | epitomēs |
| is / ea / id | epitomet |
| nōs | epitomēmus |
| vōs | epitomētis |
| eī / eae / ea | epitoment |
Coniūnctīvus imperfectum
| ego | epitomārem |
| tū | epitomārēs |
| is / ea / id | epitomāret |
| nōs | epitomārēmus |
| vōs | epitomārētis |
| eī / eae / ea | epitomārent |
Coniūnctīvus perfectum
| ego | epitomāverim |
| tū | epitomāverīs |
| is / ea / id | epitomāverit |
| nōs | epitomāverīmus |
| vōs | epitomāverītis |
| eī / eae / ea | epitomāverint |
Coniūnctīvus plūsquamperfectum
| ego | epitomāvissem |
| tū | epitomāvissēs |
| is / ea / id | epitomāvisset |
| nōs | epitomāvissēmus |
| vōs | epitomāvissētis |
| eī / eae / ea | epitomāvissent |
Imperātīvus praesēns
| tū | epitomā |
| vōs | epitomāte |
Imperātīvus futūrum
| tū | epitomātō |
| is / ea / id | epitomātō |
| vōs | epitomātōte |
| eī / eae / ea | epitomantō |
Īnfīnītīvus praesēns
| — | epitomāre |
Īnfīnītīvus perfectum
| — | epitomāvisse |
Īnfīnītīvus futūrum
| — | epitomātūrum esse |
Participium praesēns
| — | epitomāns |
Participium futūrum
| — | epitomātūrus |
Gerundium (genitīvus)
| — | epitomandī |
Gerundium (datīvus)
| — | epitomandō |
Gerundium (accūsātīvus)
| — | epitomandum |
Gerundium (ablātīvus)
| — | epitomandō |
Supīnum (accūsātīvus)
| — | epitomātum |
Supīnum (ablātīvus)
| — | epitomātū |
Vox passīva
Indicātīvus praesēns
| ego | epitomor |
| tū | epitomāris |
| is / ea / id | epitomātur |
| nōs | epitomāmur |
| vōs | epitomāminī |
| eī / eae / ea | epitomantur |
Indicātīvus imperfectum
| ego | epitomābar |
| tū | epitomābāris |
| is / ea / id | epitomābātur |
| nōs | epitomābāmur |
| vōs | epitomābāminī |
| eī / eae / ea | epitomābantur |
Indicātīvus futūrum
| ego | epitomābor |
| tū | epitomāberis |
| is / ea / id | epitomābitur |
| nōs | epitomābimur |
| vōs | epitomābiminī |
| eī / eae / ea | epitomābuntur |
Coniūnctīvus praesēns
| ego | epitomer |
| tū | epitomēris |
| is / ea / id | epitomētur |
| nōs | epitomēmur |
| vōs | epitomēminī |
| eī / eae / ea | epitomentur |
Coniūnctīvus imperfectum
| ego | epitomārer |
| tū | epitomārēris |
| is / ea / id | epitomārētur |
| nōs | epitomārēmur |
| vōs | epitomārēminī |
| eī / eae / ea | epitomārentur |
Imperātīvus praesēns
| tū | epitomāre |
| vōs | epitomāminī |
Imperātīvus futūrum
| tū | epitomātor |
| is / ea / id | epitomātor |
| eī / eae / ea | epitomantor |
Īnfīnītīvus praesēns
| — | epitomārī |
Īnfīnītīvus perfectum
| — | epitomātum esse |
Īnfīnītīvus futūrum
| — | epitomātum īrī |
Participium perfectum
| — | epitomātus |
Participium futūrum
| — | epitomandus |