HomeServicesBlogDictionariesContactSpanish Course
← emptito — definición

Conjugation of emptito

Regular CEFR B1
/[ˈeːmp.tɪ.toː]/

to be in the habit of buying, purchasing Ver definición completa →

Vox āctīva

Indicātīvus praesēns
ego ēmptitō
ēmptitās
is / ea / id ēmptitat
nōs ēmptitāmus
vōs ēmptitātis
eī / eae / ea ēmptitant
Indicātīvus imperfectum
ego ēmptitābam
ēmptitābās
is / ea / id ēmptitābat
nōs ēmptitābāmus
vōs ēmptitābātis
eī / eae / ea ēmptitābant
Indicātīvus futūrum
ego ēmptitābō
ēmptitābis
is / ea / id ēmptitābit
nōs ēmptitābimus
vōs ēmptitābitis
eī / eae / ea ēmptitābunt
Indicātīvus perfectum
ego ēmptitāvī
ēmptitāvistī
is / ea / id ēmptitāvit
nōs ēmptitāvimus
vōs ēmptitāvistis
eī / eae / ea ēmptitāvērunt
Indicātīvus plūsquamperfectum
ego ēmptitāveram
ēmptitāverās
is / ea / id ēmptitāverat
nōs ēmptitāverāmus
vōs ēmptitāverātis
eī / eae / ea ēmptitāverant
Indicātīvus futūrum exāctum
ego ēmptitāverō
ēmptitāveris
is / ea / id ēmptitāverit
nōs ēmptitāverimus
vōs ēmptitāveritis
eī / eae / ea ēmptitāverint
Coniūnctīvus praesēns
ego ēmptitem
ēmptitēs
is / ea / id ēmptitet
nōs ēmptitēmus
vōs ēmptitētis
eī / eae / ea ēmptitent
Coniūnctīvus imperfectum
ego ēmptitārem
ēmptitārēs
is / ea / id ēmptitāret
nōs ēmptitārēmus
vōs ēmptitārētis
eī / eae / ea ēmptitārent
Coniūnctīvus perfectum
ego ēmptitāverim
ēmptitāverīs
is / ea / id ēmptitāverit
nōs ēmptitāverīmus
vōs ēmptitāverītis
eī / eae / ea ēmptitāverint
Coniūnctīvus plūsquamperfectum
ego ēmptitāvissem
ēmptitāvissēs
is / ea / id ēmptitāvisset
nōs ēmptitāvissēmus
vōs ēmptitāvissētis
eī / eae / ea ēmptitāvissent
Imperātīvus praesēns
ēmptitā
vōs ēmptitāte
Imperātīvus futūrum
ēmptitātō
is / ea / id ēmptitātō
vōs ēmptitātōte
eī / eae / ea ēmptitantō
Īnfīnītīvus praesēns
ēmptitāre
Īnfīnītīvus perfectum
ēmptitāvisse
Īnfīnītīvus futūrum
ēmptitātūrum esse
Participium praesēns
ēmptitāns
Participium futūrum
ēmptitātūrus
Gerundium (genitīvus)
ēmptitandī
Gerundium (datīvus)
ēmptitandō
Gerundium (accūsātīvus)
ēmptitandum
Gerundium (ablātīvus)
ēmptitandō
Supīnum (accūsātīvus)
ēmptitātum
Supīnum (ablātīvus)
ēmptitātū

Vox passīva

Indicātīvus praesēns
ego ēmptitor
ēmptitāris
is / ea / id ēmptitātur
nōs ēmptitāmur
vōs ēmptitāminī
eī / eae / ea ēmptitantur
Indicātīvus imperfectum
ego ēmptitābar
ēmptitābāris
is / ea / id ēmptitābātur
nōs ēmptitābāmur
vōs ēmptitābāminī
eī / eae / ea ēmptitābantur
Indicātīvus futūrum
ego ēmptitābor
ēmptitāberis
is / ea / id ēmptitābitur
nōs ēmptitābimur
vōs ēmptitābiminī
eī / eae / ea ēmptitābuntur
Coniūnctīvus praesēns
ego ēmptiter
ēmptitēris
is / ea / id ēmptitētur
nōs ēmptitēmur
vōs ēmptitēminī
eī / eae / ea ēmptitentur
Coniūnctīvus imperfectum
ego ēmptitārer
ēmptitārēris
is / ea / id ēmptitārētur
nōs ēmptitārēmur
vōs ēmptitārēminī
eī / eae / ea ēmptitārentur
Imperātīvus praesēns
ēmptitāre
vōs ēmptitāminī
Imperātīvus futūrum
ēmptitātor
is / ea / id ēmptitātor
eī / eae / ea ēmptitantor
Īnfīnītīvus praesēns
ēmptitārī
Īnfīnītīvus perfectum
ēmptitātum esse
Īnfīnītīvus futūrum
ēmptitātum īrī
Participium perfectum
ēmptitātus
Participium futūrum
ēmptitandus

Más conjugaciones

Explore the Latina dictionary

Look up any Latin word for definitions, equivalents in 94 languages, and more.

Open Dictionary