HomeServicesBlogDictionariesContactSpanish Course
← emoneo — definition

Conjugation of emoneo

Regular CEFR B1
[eːˈmɔ.ne.oː]

to admonish, urge, exhort Ver definición completa →

Vox āctīva

Indicātīvus praesēns
ego ēmoneō
tū ēmonēs
is / ea / id ēmonet
nōs ēmonēmus
vōs ēmonētis
eī / eae / ea ēmonent
Indicātīvus imperfectum
ego ēmonēbam
tū ēmonēbās
is / ea / id ēmonēbat
nōs ēmonēbāmus
vōs ēmonēbātis
eī / eae / ea ēmonēbant
Indicātīvus futūrum
ego ēmonēbō
tū ēmonēbis
is / ea / id ēmonēbit
nōs ēmonēbimus
vōs ēmonēbitis
eī / eae / ea ēmonēbunt
Indicātīvus perfectum
ego ēmonuī
tū ēmonuistī
is / ea / id ēmonuit
nōs ēmonuimus
vōs ēmonuistis
eī / eae / ea ēmonuērunt
Indicātīvus plūsquamperfectum
ego ēmonueram
tū ēmonuerās
is / ea / id ēmonuerat
nōs ēmonuerāmus
vōs ēmonuerātis
eī / eae / ea ēmonuerant
Indicātīvus futūrum exāctum
ego ēmonuerō
tū ēmonueris
is / ea / id ēmonuerit
nōs ēmonuerimus
vōs ēmonueritis
eī / eae / ea ēmonuerint
Coniūnctīvus praesēns
ego ēmoneam
tū ēmoneās
is / ea / id ēmoneat
nōs ēmoneāmus
vōs ēmoneātis
eī / eae / ea ēmoneant
Coniūnctīvus imperfectum
ego ēmonērem
tū ēmonērēs
is / ea / id ēmonēret
nōs ēmonērēmus
vōs ēmonērētis
eī / eae / ea ēmonērent
Coniūnctīvus perfectum
ego ēmonuerim
tū ēmonuerīs
is / ea / id ēmonuerit
nōs ēmonuerīmus
vōs ēmonuerītis
eī / eae / ea ēmonuerint
Coniūnctīvus plūsquamperfectum
ego ēmonuissem
tū ēmonuissēs
is / ea / id ēmonuisset
nōs ēmonuissēmus
vōs ēmonuissētis
eī / eae / ea ēmonuissent
Imperātīvus praesēns
tū ēmonē
vōs ēmonēte
Imperātīvus futūrum
tū ēmonētō
is / ea / id ēmonētō
vōs ēmonētōte
eī / eae / ea ēmonentō
Īnfīnītīvus praesēns
— ēmonēre
Īnfīnītīvus perfectum
— ēmonuisse
Īnfīnītīvus futūrum
— ēmonitūrum esse
Participium praesēns
— ēmonēns
Participium futūrum
— ēmonitūrus
Gerundium (genitīvus)
— ēmonendī
Gerundium (datīvus)
— ēmonendō
Gerundium (accūsātīvus)
— ēmonendum
Gerundium (ablātīvus)
— ēmonendō
Supīnum (accūsātīvus)
— ēmonitum
Supīnum (ablātīvus)
— ēmonitū

Vox passīva

Indicātīvus praesēns
ego ēmoneor
tū ēmonēris
is / ea / id ēmonētur
nōs ēmonēmur
vōs ēmonēminī
eī / eae / ea ēmonentur
Indicātīvus imperfectum
ego ēmonēbar
tū ēmonēbāris
is / ea / id ēmonēbātur
nōs ēmonēbāmur
vōs ēmonēbāminī
eī / eae / ea ēmonēbantur
Indicātīvus futūrum
ego ēmonēbor
tū ēmonēberis
is / ea / id ēmonēbitur
nōs ēmonēbimur
vōs ēmonēbiminī
eī / eae / ea ēmonēbuntur
Coniūnctīvus praesēns
ego ēmonear
tū ēmoneāris
is / ea / id ēmoneātur
nōs ēmoneāmur
vōs ēmoneāminī
eī / eae / ea ēmoneantur
Coniūnctīvus imperfectum
ego ēmonērer
tū ēmonērēris
is / ea / id ēmonērētur
nōs ēmonērēmur
vōs ēmonērēminī
eī / eae / ea ēmonērentur
Imperātīvus praesēns
tū ēmonēre
vōs ēmonēminī
Imperātīvus futūrum
tū ēmonētor
is / ea / id ēmonētor
eī / eae / ea ēmonentor
Īnfīnītīvus praesēns
— ēmonērī
Īnfīnītīvus perfectum
— ēmonitum esse
Īnfīnītīvus futūrum
— ēmonitum īrī
Participium perfectum
— ēmonitus
Participium futūrum
— ēmonendus

Practice this verb →

More conjugations

Explore the Latina dictionary

Look up any Latin word for definitions, equivalents in 94 languages, and more.

Open Dictionary