HomeServicesBlogDictionariesContactSpanish Course
← emoneo — definición

Conjugation of emoneo

Regular CEFR B1
/[eːˈmɔ.ne.oː]/

to admonish, urge, exhort Ver definición completa →

Vox āctīva

Indicātīvus praesēns
ego ēmoneō
ēmonēs
is / ea / id ēmonet
nōs ēmonēmus
vōs ēmonētis
eī / eae / ea ēmonent
Indicātīvus imperfectum
ego ēmonēbam
ēmonēbās
is / ea / id ēmonēbat
nōs ēmonēbāmus
vōs ēmonēbātis
eī / eae / ea ēmonēbant
Indicātīvus futūrum
ego ēmonēbō
ēmonēbis
is / ea / id ēmonēbit
nōs ēmonēbimus
vōs ēmonēbitis
eī / eae / ea ēmonēbunt
Indicātīvus perfectum
ego ēmonuī
ēmonuistī
is / ea / id ēmonuit
nōs ēmonuimus
vōs ēmonuistis
eī / eae / ea ēmonuērunt
Indicātīvus plūsquamperfectum
ego ēmonueram
ēmonuerās
is / ea / id ēmonuerat
nōs ēmonuerāmus
vōs ēmonuerātis
eī / eae / ea ēmonuerant
Indicātīvus futūrum exāctum
ego ēmonuerō
ēmonueris
is / ea / id ēmonuerit
nōs ēmonuerimus
vōs ēmonueritis
eī / eae / ea ēmonuerint
Coniūnctīvus praesēns
ego ēmoneam
ēmoneās
is / ea / id ēmoneat
nōs ēmoneāmus
vōs ēmoneātis
eī / eae / ea ēmoneant
Coniūnctīvus imperfectum
ego ēmonērem
ēmonērēs
is / ea / id ēmonēret
nōs ēmonērēmus
vōs ēmonērētis
eī / eae / ea ēmonērent
Coniūnctīvus perfectum
ego ēmonuerim
ēmonuerīs
is / ea / id ēmonuerit
nōs ēmonuerīmus
vōs ēmonuerītis
eī / eae / ea ēmonuerint
Coniūnctīvus plūsquamperfectum
ego ēmonuissem
ēmonuissēs
is / ea / id ēmonuisset
nōs ēmonuissēmus
vōs ēmonuissētis
eī / eae / ea ēmonuissent
Imperātīvus praesēns
ēmonē
vōs ēmonēte
Imperātīvus futūrum
ēmonētō
is / ea / id ēmonētō
vōs ēmonētōte
eī / eae / ea ēmonentō
Īnfīnītīvus praesēns
ēmonēre
Īnfīnītīvus perfectum
ēmonuisse
Īnfīnītīvus futūrum
ēmonitūrum esse
Participium praesēns
ēmonēns
Participium futūrum
ēmonitūrus
Gerundium (genitīvus)
ēmonendī
Gerundium (datīvus)
ēmonendō
Gerundium (accūsātīvus)
ēmonendum
Gerundium (ablātīvus)
ēmonendō
Supīnum (accūsātīvus)
ēmonitum
Supīnum (ablātīvus)
ēmonitū

Vox passīva

Indicātīvus praesēns
ego ēmoneor
ēmonēris
is / ea / id ēmonētur
nōs ēmonēmur
vōs ēmonēminī
eī / eae / ea ēmonentur
Indicātīvus imperfectum
ego ēmonēbar
ēmonēbāris
is / ea / id ēmonēbātur
nōs ēmonēbāmur
vōs ēmonēbāminī
eī / eae / ea ēmonēbantur
Indicātīvus futūrum
ego ēmonēbor
ēmonēberis
is / ea / id ēmonēbitur
nōs ēmonēbimur
vōs ēmonēbiminī
eī / eae / ea ēmonēbuntur
Coniūnctīvus praesēns
ego ēmonear
ēmoneāris
is / ea / id ēmoneātur
nōs ēmoneāmur
vōs ēmoneāminī
eī / eae / ea ēmoneantur
Coniūnctīvus imperfectum
ego ēmonērer
ēmonērēris
is / ea / id ēmonērētur
nōs ēmonērēmur
vōs ēmonērēminī
eī / eae / ea ēmonērentur
Imperātīvus praesēns
ēmonēre
vōs ēmonēminī
Imperātīvus futūrum
ēmonētor
is / ea / id ēmonētor
eī / eae / ea ēmonentor
Īnfīnītīvus praesēns
ēmonērī
Īnfīnītīvus perfectum
ēmonitum esse
Īnfīnītīvus futūrum
ēmonitum īrī
Participium perfectum
ēmonitus
Participium futūrum
ēmonendus

Más conjugaciones

Explore the Latina dictionary

Look up any Latin word for definitions, equivalents in 94 languages, and more.

Open Dictionary