HomeServicesBlogDictionariesContactSpanish Course
← emitto — definición

Conjugation of emitto

Regular CEFR B1
/[eːˈmɪt.toː]/

to send forth, emit, discharge Ver definición completa →

Vox āctīva

Indicātīvus praesēns
ego ēmittō
ēmittis
is / ea / id ēmittit
nōs ēmittimus
vōs ēmittitis
eī / eae / ea ēmittunt
Indicātīvus imperfectum
ego ēmittēbam
ēmittēbās
is / ea / id ēmittēbat
nōs ēmittēbāmus
vōs ēmittēbātis
eī / eae / ea ēmittēbant
Indicātīvus futūrum
ego ēmittam
ēmittēs
is / ea / id ēmittet
nōs ēmittēmus
vōs ēmittētis
eī / eae / ea ēmittent
Indicātīvus perfectum
ego ēmīsī
ēmīsistī
is / ea / id ēmīsit
nōs ēmīsimus
vōs ēmīsistis
eī / eae / ea ēmīsērunt
Indicātīvus plūsquamperfectum
ego ēmīseram
ēmīserās
is / ea / id ēmīserat
nōs ēmīserāmus
vōs ēmīserātis
eī / eae / ea ēmīserant
Indicātīvus futūrum exāctum
ego ēmīserō
ēmīseris
is / ea / id ēmīserit
nōs ēmīserimus
vōs ēmīseritis
eī / eae / ea ēmīserint
Coniūnctīvus praesēns
ego ēmittam
ēmittās
is / ea / id ēmittat
nōs ēmittāmus
vōs ēmittātis
eī / eae / ea ēmittant
Coniūnctīvus imperfectum
ego ēmitterem
ēmitterēs
is / ea / id ēmitteret
nōs ēmitterēmus
vōs ēmitterētis
eī / eae / ea ēmitterent
Coniūnctīvus perfectum
ego ēmīserim
ēmīserīs
is / ea / id ēmīserit
nōs ēmīserīmus
vōs ēmīserītis
eī / eae / ea ēmīserint
Coniūnctīvus plūsquamperfectum
ego ēmīsissem
ēmīsissēs
is / ea / id ēmīsisset
nōs ēmīsissēmus
vōs ēmīsissētis
eī / eae / ea ēmīsissent
Imperātīvus praesēns
ēmitte
vōs ēmittite
Imperātīvus futūrum
ēmittitō
is / ea / id ēmittitō
vōs ēmittitōte
eī / eae / ea ēmittuntō
Īnfīnītīvus praesēns
ēmittere
Īnfīnītīvus perfectum
ēmīsisse
Īnfīnītīvus futūrum
ēmissūrum esse
Participium praesēns
ēmittēns
Participium futūrum
ēmissūrus
Gerundium (genitīvus)
ēmittendī
Gerundium (datīvus)
ēmittendō
Gerundium (accūsātīvus)
ēmittendum
Gerundium (ablātīvus)
ēmittendō
Supīnum (accūsātīvus)
ēmissum
Supīnum (ablātīvus)
ēmissū

Vox passīva

Indicātīvus praesēns
ego ēmittor
ēmitteris
is / ea / id ēmittitur
nōs ēmittimur
vōs ēmittiminī
eī / eae / ea ēmittuntur
Indicātīvus imperfectum
ego ēmittēbar
ēmittēbāris
is / ea / id ēmittēbātur
nōs ēmittēbāmur
vōs ēmittēbāminī
eī / eae / ea ēmittēbantur
Indicātīvus futūrum
ego ēmittar
ēmittēris
is / ea / id ēmittētur
nōs ēmittēmur
vōs ēmittēminī
eī / eae / ea ēmittentur
Coniūnctīvus praesēns
ego ēmittar
ēmittāris
is / ea / id ēmittātur
nōs ēmittāmur
vōs ēmittāminī
eī / eae / ea ēmittantur
Coniūnctīvus imperfectum
ego ēmitterer
ēmitterēris
is / ea / id ēmitterētur
nōs ēmitterēmur
vōs ēmitterēminī
eī / eae / ea ēmitterentur
Imperātīvus praesēns
ēmittere
vōs ēmittiminī
Imperātīvus futūrum
ēmittitor
is / ea / id ēmittitor
eī / eae / ea ēmittuntor
Īnfīnītīvus praesēns
ēmittī
Īnfīnītīvus perfectum
ēmissum esse
Īnfīnītīvus futūrum
ēmissum īrī
Participium perfectum
ēmissus
Participium futūrum
ēmittendus

Más conjugaciones

Explore the Latina dictionary

Look up any Latin word for definitions, equivalents in 94 languages, and more.

Open Dictionary