HomeServicesBlogDictionariesContactSpanish Course
← emigro — definition

Conjugation of emigro

Regular CEFR B1
[ˈeː.mɪ.ɡroː]

to depart from somewhere, emigrate, move out Ver definición completa →

Vox āctīva

Indicātīvus praesēns
ego ēmigrō
tū ēmigrās
is / ea / id ēmigrat
nōs ēmigrāmus
vōs ēmigrātis
eī / eae / ea ēmigrant
Indicātīvus imperfectum
ego ēmigrābam
tū ēmigrābās
is / ea / id ēmigrābat
nōs ēmigrābāmus
vōs ēmigrābātis
eī / eae / ea ēmigrābant
Indicātīvus futūrum
ego ēmigrābō
tū ēmigrābis
is / ea / id ēmigrābit
nōs ēmigrābimus
vōs ēmigrābitis
eī / eae / ea ēmigrābunt
Indicātīvus perfectum
ego ēmigrāvī
tū ēmigrāvistī
is / ea / id ēmigrāvit
nōs ēmigrāvimus
vōs ēmigrāvistis
eī / eae / ea ēmigrāvērunt
Indicātīvus plūsquamperfectum
ego ēmigrāveram
tū ēmigrāverās
is / ea / id ēmigrāverat
nōs ēmigrāverāmus
vōs ēmigrāverātis
eī / eae / ea ēmigrāverant
Indicātīvus futūrum exāctum
ego ēmigrāverō
tū ēmigrāveris
is / ea / id ēmigrāverit
nōs ēmigrāverimus
vōs ēmigrāveritis
eī / eae / ea ēmigrāverint
Coniūnctīvus praesēns
ego ēmigrem
tū ēmigrēs
is / ea / id ēmigret
nōs ēmigrēmus
vōs ēmigrētis
eī / eae / ea ēmigrent
Coniūnctīvus imperfectum
ego ēmigrārem
tū ēmigrārēs
is / ea / id ēmigrāret
nōs ēmigrārēmus
vōs ēmigrārētis
eī / eae / ea ēmigrārent
Coniūnctīvus perfectum
ego ēmigrāverim
tū ēmigrāverīs
is / ea / id ēmigrāverit
nōs ēmigrāverīmus
vōs ēmigrāverītis
eī / eae / ea ēmigrāverint
Coniūnctīvus plūsquamperfectum
ego ēmigrāvissem
tū ēmigrāvissēs
is / ea / id ēmigrāvisset
nōs ēmigrāvissēmus
vōs ēmigrāvissētis
eī / eae / ea ēmigrāvissent
Imperātīvus praesēns
tū ēmigrā
vōs ēmigrāte
Imperātīvus futūrum
tū ēmigrātō
is / ea / id ēmigrātō
vōs ēmigrātōte
eī / eae / ea ēmigrantō
Īnfīnītīvus praesēns
— ēmigrāre
Īnfīnītīvus perfectum
— ēmigrāvisse
Īnfīnītīvus futūrum
— ēmigrātūrum esse
Participium praesēns
— ēmigrāns
Participium futūrum
— ēmigrātūrus
Gerundium (genitīvus)
— ēmigrandī
Gerundium (datīvus)
— ēmigrandō
Gerundium (accūsātīvus)
— ēmigrandum
Gerundium (ablātīvus)
— ēmigrandō
Supīnum (accūsātīvus)
— ēmigrātum
Supīnum (ablātīvus)
— ēmigrātū

Vox passīva

Indicātīvus praesēns
ego ēmigror
tū ēmigrāris
is / ea / id ēmigrātur
nōs ēmigrāmur
vōs ēmigrāminī
eī / eae / ea ēmigrantur
Indicātīvus imperfectum
ego ēmigrābar
tū ēmigrābāris
is / ea / id ēmigrābātur
nōs ēmigrābāmur
vōs ēmigrābāminī
eī / eae / ea ēmigrābantur
Indicātīvus futūrum
ego ēmigrābor
tū ēmigrāberis
is / ea / id ēmigrābitur
nōs ēmigrābimur
vōs ēmigrābiminī
eī / eae / ea ēmigrābuntur
Coniūnctīvus praesēns
ego ēmigrer
tū ēmigrēris
is / ea / id ēmigrētur
nōs ēmigrēmur
vōs ēmigrēminī
eī / eae / ea ēmigrentur
Coniūnctīvus imperfectum
ego ēmigrārer
tū ēmigrārēris
is / ea / id ēmigrārētur
nōs ēmigrārēmur
vōs ēmigrārēminī
eī / eae / ea ēmigrārentur
Imperātīvus praesēns
tū ēmigrāre
vōs ēmigrāminī
Imperātīvus futūrum
tū ēmigrātor
is / ea / id ēmigrātor
eī / eae / ea ēmigrantor
Īnfīnītīvus praesēns
— ēmigrārī
Īnfīnītīvus perfectum
— ēmigrātum esse
Īnfīnītīvus futūrum
— ēmigrātum īrī
Participium perfectum
— ēmigrātus
Participium futūrum
— ēmigrandus

Practice this verb →

More conjugations

Explore the Latina dictionary

Look up any Latin word for definitions, equivalents in 94 languages, and more.

Open Dictionary