HomeServicesBlogDictionariesContactSpanish Course
← emendo — definition

Conjugation of emendo

Regular CEFR B1
[ɛˈmɛn.doː]

to free from faults, correct, improve, remedy, amend, revise, cure Ver definición completa →

Vox āctīva

Indicātīvus praesēns
ego ēmendō
tū ēmendās
is / ea / id ēmendat
nōs ēmendāmus
vōs ēmendātis
eī / eae / ea ēmendant
Indicātīvus imperfectum
ego ēmendābam
tū ēmendābās
is / ea / id ēmendābat
nōs ēmendābāmus
vōs ēmendābātis
eī / eae / ea ēmendābant
Indicātīvus futūrum
ego ēmendābō
tū ēmendābis
is / ea / id ēmendābit
nōs ēmendābimus
vōs ēmendābitis
eī / eae / ea ēmendābunt
Indicātīvus perfectum
ego ēmendāvī
tū ēmendāvistī
is / ea / id ēmendāvit
nōs ēmendāvimus
vōs ēmendāvistis
eī / eae / ea ēmendāvērunt
Indicātīvus plūsquamperfectum
ego ēmendāveram
tū ēmendāverās
is / ea / id ēmendāverat
nōs ēmendāverāmus
vōs ēmendāverātis
eī / eae / ea ēmendāverant
Indicātīvus futūrum exāctum
ego ēmendāverō
tū ēmendāveris
is / ea / id ēmendāverit
nōs ēmendāverimus
vōs ēmendāveritis
eī / eae / ea ēmendāverint
Coniūnctīvus praesēns
ego ēmendem
tū ēmendēs
is / ea / id ēmendet
nōs ēmendēmus
vōs ēmendētis
eī / eae / ea ēmendent
Coniūnctīvus imperfectum
ego ēmendārem
tū ēmendārēs
is / ea / id ēmendāret
nōs ēmendārēmus
vōs ēmendārētis
eī / eae / ea ēmendārent
Coniūnctīvus perfectum
ego ēmendāverim
tū ēmendāverīs
is / ea / id ēmendāverit
nōs ēmendāverīmus
vōs ēmendāverītis
eī / eae / ea ēmendāverint
Coniūnctīvus plūsquamperfectum
ego ēmendāvissem
tū ēmendāvissēs
is / ea / id ēmendāvisset
nōs ēmendāvissēmus
vōs ēmendāvissētis
eī / eae / ea ēmendāvissent
Imperātīvus praesēns
tū ēmendā
vōs ēmendāte
Imperātīvus futūrum
tū ēmendātō
is / ea / id ēmendātō
vōs ēmendātōte
eī / eae / ea ēmendantō
Īnfīnītīvus praesēns
— ēmendāre
Īnfīnītīvus perfectum
— ēmendāvisse
Īnfīnītīvus futūrum
— ēmendātūrum esse
Participium praesēns
— ēmendāns
Participium futūrum
— ēmendātūrus
Gerundium (genitīvus)
— ēmendandī
Gerundium (datīvus)
— ēmendandō
Gerundium (accūsātīvus)
— ēmendandum
Gerundium (ablātīvus)
— ēmendandō
Supīnum (accūsātīvus)
— ēmendātum
Supīnum (ablātīvus)
— ēmendātū

Vox passīva

Indicātīvus praesēns
ego ēmendor
tū ēmendāris
is / ea / id ēmendātur
nōs ēmendāmur
vōs ēmendāminī
eī / eae / ea ēmendantur
Indicātīvus imperfectum
ego ēmendābar
tū ēmendābāris
is / ea / id ēmendābātur
nōs ēmendābāmur
vōs ēmendābāminī
eī / eae / ea ēmendābantur
Indicātīvus futūrum
ego ēmendābor
tū ēmendāberis
is / ea / id ēmendābitur
nōs ēmendābimur
vōs ēmendābiminī
eī / eae / ea ēmendābuntur
Coniūnctīvus praesēns
ego ēmender
tū ēmendēris
is / ea / id ēmendētur
nōs ēmendēmur
vōs ēmendēminī
eī / eae / ea ēmendentur
Coniūnctīvus imperfectum
ego ēmendārer
tū ēmendārēris
is / ea / id ēmendārētur
nōs ēmendārēmur
vōs ēmendārēminī
eī / eae / ea ēmendārentur
Imperātīvus praesēns
tū ēmendāre
vōs ēmendāminī
Imperātīvus futūrum
tū ēmendātor
is / ea / id ēmendātor
eī / eae / ea ēmendantor
Īnfīnītīvus praesēns
— ēmendārī
Īnfīnītīvus perfectum
— ēmendātum esse
Īnfīnītīvus futūrum
— ēmendātum īrī
Participium perfectum
— ēmendātus
Participium futūrum
— ēmendandus

Practice this verb →

More conjugations

Explore the Latina dictionary

Look up any Latin word for definitions, equivalents in 94 languages, and more.

Open Dictionary