Conjugation of emendo
/[ɛˈmɛn.doː]/to free from faults, correct, improve, remedy, amend, revise, cure Ver definición completa →
Vox āctīva
Indicātīvus praesēns
| ego | ēmendō |
| tū | ēmendās |
| is / ea / id | ēmendat |
| nōs | ēmendāmus |
| vōs | ēmendātis |
| eī / eae / ea | ēmendant |
Indicātīvus imperfectum
| ego | ēmendābam |
| tū | ēmendābās |
| is / ea / id | ēmendābat |
| nōs | ēmendābāmus |
| vōs | ēmendābātis |
| eī / eae / ea | ēmendābant |
Indicātīvus futūrum
| ego | ēmendābō |
| tū | ēmendābis |
| is / ea / id | ēmendābit |
| nōs | ēmendābimus |
| vōs | ēmendābitis |
| eī / eae / ea | ēmendābunt |
Indicātīvus perfectum
| ego | ēmendāvī |
| tū | ēmendāvistī |
| is / ea / id | ēmendāvit |
| nōs | ēmendāvimus |
| vōs | ēmendāvistis |
| eī / eae / ea | ēmendāvērunt |
Indicātīvus plūsquamperfectum
| ego | ēmendāveram |
| tū | ēmendāverās |
| is / ea / id | ēmendāverat |
| nōs | ēmendāverāmus |
| vōs | ēmendāverātis |
| eī / eae / ea | ēmendāverant |
Indicātīvus futūrum exāctum
| ego | ēmendāverō |
| tū | ēmendāveris |
| is / ea / id | ēmendāverit |
| nōs | ēmendāverimus |
| vōs | ēmendāveritis |
| eī / eae / ea | ēmendāverint |
Coniūnctīvus praesēns
| ego | ēmendem |
| tū | ēmendēs |
| is / ea / id | ēmendet |
| nōs | ēmendēmus |
| vōs | ēmendētis |
| eī / eae / ea | ēmendent |
Coniūnctīvus imperfectum
| ego | ēmendārem |
| tū | ēmendārēs |
| is / ea / id | ēmendāret |
| nōs | ēmendārēmus |
| vōs | ēmendārētis |
| eī / eae / ea | ēmendārent |
Coniūnctīvus perfectum
| ego | ēmendāverim |
| tū | ēmendāverīs |
| is / ea / id | ēmendāverit |
| nōs | ēmendāverīmus |
| vōs | ēmendāverītis |
| eī / eae / ea | ēmendāverint |
Coniūnctīvus plūsquamperfectum
| ego | ēmendāvissem |
| tū | ēmendāvissēs |
| is / ea / id | ēmendāvisset |
| nōs | ēmendāvissēmus |
| vōs | ēmendāvissētis |
| eī / eae / ea | ēmendāvissent |
Imperātīvus praesēns
| tū | ēmendā |
| vōs | ēmendāte |
Imperātīvus futūrum
| tū | ēmendātō |
| is / ea / id | ēmendātō |
| vōs | ēmendātōte |
| eī / eae / ea | ēmendantō |
Īnfīnītīvus praesēns
| — | ēmendāre |
Īnfīnītīvus perfectum
| — | ēmendāvisse |
Īnfīnītīvus futūrum
| — | ēmendātūrum esse |
Participium praesēns
| — | ēmendāns |
Participium futūrum
| — | ēmendātūrus |
Gerundium (genitīvus)
| — | ēmendandī |
Gerundium (datīvus)
| — | ēmendandō |
Gerundium (accūsātīvus)
| — | ēmendandum |
Gerundium (ablātīvus)
| — | ēmendandō |
Supīnum (accūsātīvus)
| — | ēmendātum |
Supīnum (ablātīvus)
| — | ēmendātū |
Vox passīva
Indicātīvus praesēns
| ego | ēmendor |
| tū | ēmendāris |
| is / ea / id | ēmendātur |
| nōs | ēmendāmur |
| vōs | ēmendāminī |
| eī / eae / ea | ēmendantur |
Indicātīvus imperfectum
| ego | ēmendābar |
| tū | ēmendābāris |
| is / ea / id | ēmendābātur |
| nōs | ēmendābāmur |
| vōs | ēmendābāminī |
| eī / eae / ea | ēmendābantur |
Indicātīvus futūrum
| ego | ēmendābor |
| tū | ēmendāberis |
| is / ea / id | ēmendābitur |
| nōs | ēmendābimur |
| vōs | ēmendābiminī |
| eī / eae / ea | ēmendābuntur |
Coniūnctīvus praesēns
| ego | ēmender |
| tū | ēmendēris |
| is / ea / id | ēmendētur |
| nōs | ēmendēmur |
| vōs | ēmendēminī |
| eī / eae / ea | ēmendentur |
Coniūnctīvus imperfectum
| ego | ēmendārer |
| tū | ēmendārēris |
| is / ea / id | ēmendārētur |
| nōs | ēmendārēmur |
| vōs | ēmendārēminī |
| eī / eae / ea | ēmendārentur |
Imperātīvus praesēns
| tū | ēmendāre |
| vōs | ēmendāminī |
Imperātīvus futūrum
| tū | ēmendātor |
| is / ea / id | ēmendātor |
| eī / eae / ea | ēmendantor |
Īnfīnītīvus praesēns
| — | ēmendārī |
Īnfīnītīvus perfectum
| — | ēmendātum esse |
Īnfīnītīvus futūrum
| — | ēmendātum īrī |
Participium perfectum
| — | ēmendātus |
Participium futūrum
| — | ēmendandus |