HomeServicesBlogDictionariesContactSpanish Course
← emano — definición

Conjugation of emano

Regular CEFR B1
/[eːˈmaː.noː]/

to flow out; arise or emanate (from) Ver definición completa →

Vox āctīva

Indicātīvus praesēns
ego ēmānō
ēmānās
is / ea / id ēmānat
nōs ēmānāmus
vōs ēmānātis
eī / eae / ea ēmānant
Indicātīvus imperfectum
ego ēmānābam
ēmānābās
is / ea / id ēmānābat
nōs ēmānābāmus
vōs ēmānābātis
eī / eae / ea ēmānābant
Indicātīvus futūrum
ego ēmānābō
ēmānābis
is / ea / id ēmānābit
nōs ēmānābimus
vōs ēmānābitis
eī / eae / ea ēmānābunt
Indicātīvus perfectum
ego ēmānāvī
ēmānāvistī
is / ea / id ēmānāvit
nōs ēmānāvimus
vōs ēmānāvistis
eī / eae / ea ēmānāvērunt
Indicātīvus plūsquamperfectum
ego ēmānāveram
ēmānāverās
is / ea / id ēmānāverat
nōs ēmānāverāmus
vōs ēmānāverātis
eī / eae / ea ēmānāverant
Indicātīvus futūrum exāctum
ego ēmānāverō
ēmānāveris
is / ea / id ēmānāverit
nōs ēmānāverimus
vōs ēmānāveritis
eī / eae / ea ēmānāverint
Coniūnctīvus praesēns
ego ēmānem
ēmānēs
is / ea / id ēmānet
nōs ēmānēmus
vōs ēmānētis
eī / eae / ea ēmānent
Coniūnctīvus imperfectum
ego ēmānārem
ēmānārēs
is / ea / id ēmānāret
nōs ēmānārēmus
vōs ēmānārētis
eī / eae / ea ēmānārent
Coniūnctīvus perfectum
ego ēmānāverim
ēmānāverīs
is / ea / id ēmānāverit
nōs ēmānāverīmus
vōs ēmānāverītis
eī / eae / ea ēmānāverint
Coniūnctīvus plūsquamperfectum
ego ēmānāvissem
ēmānāvissēs
is / ea / id ēmānāvisset
nōs ēmānāvissēmus
vōs ēmānāvissētis
eī / eae / ea ēmānāvissent
Imperātīvus praesēns
ēmānā
vōs ēmānāte
Imperātīvus futūrum
ēmānātō
is / ea / id ēmānātō
vōs ēmānātōte
eī / eae / ea ēmānantō
Īnfīnītīvus praesēns
ēmānāre
Īnfīnītīvus perfectum
ēmānāvisse
Īnfīnītīvus futūrum
ēmānātūrum esse
Participium praesēns
ēmānāns
Participium futūrum
ēmānātūrus
Gerundium (genitīvus)
ēmānandī
Gerundium (datīvus)
ēmānandō
Gerundium (accūsātīvus)
ēmānandum
Gerundium (ablātīvus)
ēmānandō
Supīnum (accūsātīvus)
ēmānātum
Supīnum (ablātīvus)
ēmānātū

Vox passīva

Indicātīvus praesēns
ego ēmānor
ēmānāris
is / ea / id ēmānātur
nōs ēmānāmur
vōs ēmānāminī
eī / eae / ea ēmānantur
Indicātīvus imperfectum
ego ēmānābar
ēmānābāris
is / ea / id ēmānābātur
nōs ēmānābāmur
vōs ēmānābāminī
eī / eae / ea ēmānābantur
Indicātīvus futūrum
ego ēmānābor
ēmānāberis
is / ea / id ēmānābitur
nōs ēmānābimur
vōs ēmānābiminī
eī / eae / ea ēmānābuntur
Coniūnctīvus praesēns
ego ēmāner
ēmānēris
is / ea / id ēmānētur
nōs ēmānēmur
vōs ēmānēminī
eī / eae / ea ēmānentur
Coniūnctīvus imperfectum
ego ēmānārer
ēmānārēris
is / ea / id ēmānārētur
nōs ēmānārēmur
vōs ēmānārēminī
eī / eae / ea ēmānārentur
Imperātīvus praesēns
ēmānāre
vōs ēmānāminī
Imperātīvus futūrum
ēmānātor
is / ea / id ēmānātor
eī / eae / ea ēmānantor
Īnfīnītīvus praesēns
ēmānārī
Īnfīnītīvus perfectum
ēmānātum esse
Īnfīnītīvus futūrum
ēmānātum īrī
Participium perfectum
ēmānātus
Participium futūrum
ēmānandus

Más conjugaciones

Explore the Latina dictionary

Look up any Latin word for definitions, equivalents in 94 languages, and more.

Open Dictionary