HomeServicesBlogDictionariesContactSpanish Course
← eiecto — definition

Conjugation of eiecto

Regular CEFR B1
[eːˈjɛk.toː]

dative/ablative masculine/neuter singular of ēiectus Ver definición completa →

Vox āctīva

Indicātīvus praesēns
ego ēiectō
tū ēiectās
is / ea / id ēiectat
nōs ēiectāmus
vōs ēiectātis
eī / eae / ea ēiectant
Indicātīvus imperfectum
ego ēiectābam
tū ēiectābās
is / ea / id ēiectābat
nōs ēiectābāmus
vōs ēiectābātis
eī / eae / ea ēiectābant
Indicātīvus futūrum
ego ēiectābō
tū ēiectābis
is / ea / id ēiectābit
nōs ēiectābimus
vōs ēiectābitis
eī / eae / ea ēiectābunt
Indicātīvus perfectum
ego ēiectāvī
tū ēiectāvistī
is / ea / id ēiectāvit
nōs ēiectāvimus
vōs ēiectāvistis
eī / eae / ea ēiectāvērunt
Indicātīvus plūsquamperfectum
ego ēiectāveram
tū ēiectāverās
is / ea / id ēiectāverat
nōs ēiectāverāmus
vōs ēiectāverātis
eī / eae / ea ēiectāverant
Indicātīvus futūrum exāctum
ego ēiectāverō
tū ēiectāveris
is / ea / id ēiectāverit
nōs ēiectāverimus
vōs ēiectāveritis
eī / eae / ea ēiectāverint
Coniūnctīvus praesēns
ego ēiectem
tū ēiectēs
is / ea / id ēiectet
nōs ēiectēmus
vōs ēiectētis
eī / eae / ea ēiectent
Coniūnctīvus imperfectum
ego ēiectārem
tū ēiectārēs
is / ea / id ēiectāret
nōs ēiectārēmus
vōs ēiectārētis
eī / eae / ea ēiectārent
Coniūnctīvus perfectum
ego ēiectāverim
tū ēiectāverīs
is / ea / id ēiectāverit
nōs ēiectāverīmus
vōs ēiectāverītis
eī / eae / ea ēiectāverint
Coniūnctīvus plūsquamperfectum
ego ēiectāvissem
tū ēiectāvissēs
is / ea / id ēiectāvisset
nōs ēiectāvissēmus
vōs ēiectāvissētis
eī / eae / ea ēiectāvissent
Imperātīvus praesēns
tū ēiectā
vōs ēiectāte
Imperātīvus futūrum
tū ēiectātō
is / ea / id ēiectātō
vōs ēiectātōte
eī / eae / ea ēiectantō
Īnfīnītīvus praesēns
— ēiectāre
Īnfīnītīvus perfectum
— ēiectāvisse
Īnfīnītīvus futūrum
— ēiectātūrum esse
Participium praesēns
— ēiectāns
Participium futūrum
— ēiectātūrus
Gerundium (genitīvus)
— ēiectandī
Gerundium (datīvus)
— ēiectandō
Gerundium (accūsātīvus)
— ēiectandum
Gerundium (ablātīvus)
— ēiectandō
Supīnum (accūsātīvus)
— ēiectātum
Supīnum (ablātīvus)
— ēiectātū

Vox passīva

Indicātīvus praesēns
ego ēiector
tū ēiectāris
is / ea / id ēiectātur
nōs ēiectāmur
vōs ēiectāminī
eī / eae / ea ēiectantur
Indicātīvus imperfectum
ego ēiectābar
tū ēiectābāris
is / ea / id ēiectābātur
nōs ēiectābāmur
vōs ēiectābāminī
eī / eae / ea ēiectābantur
Indicātīvus futūrum
ego ēiectābor
tū ēiectāberis
is / ea / id ēiectābitur
nōs ēiectābimur
vōs ēiectābiminī
eī / eae / ea ēiectābuntur
Coniūnctīvus praesēns
ego ēiecter
tū ēiectēris
is / ea / id ēiectētur
nōs ēiectēmur
vōs ēiectēminī
eī / eae / ea ēiectentur
Coniūnctīvus imperfectum
ego ēiectārer
tū ēiectārēris
is / ea / id ēiectārētur
nōs ēiectārēmur
vōs ēiectārēminī
eī / eae / ea ēiectārentur
Imperātīvus praesēns
tū ēiectāre
vōs ēiectāminī
Imperātīvus futūrum
tū ēiectātor
is / ea / id ēiectātor
eī / eae / ea ēiectantor
Īnfīnītīvus praesēns
— ēiectārī
Īnfīnītīvus perfectum
— ēiectātum esse
Īnfīnītīvus futūrum
— ēiectātum īrī
Participium perfectum
— ēiectātus
Participium futūrum
— ēiectandus

Practice this verb →

More conjugations

Explore the Latina dictionary

Look up any Latin word for definitions, equivalents in 94 languages, and more.

Open Dictionary