HomeServicesBlogDictionariesContactSpanish Course
← effutuo — definición

Conjugation of effutuo

Regular CEFR B1
/[ɛfˈfʊ.tu.oː]/

to waste in debauchery Ver definición completa →

Vox āctīva

Indicātīvus praesēns
ego effutuō
effutuis
is / ea / id effutuit
nōs effutuimus
vōs effutuitis
eī / eae / ea effutuunt
Indicātīvus imperfectum
ego effutuēbam
effutuēbās
is / ea / id effutuēbat
nōs effutuēbāmus
vōs effutuēbātis
eī / eae / ea effutuēbant
Indicātīvus futūrum
ego effutuam
effutuēs
is / ea / id effutuet
nōs effutuēmus
vōs effutuētis
eī / eae / ea effutuent
Indicātīvus perfectum
ego effutuī
effutuistī
is / ea / id effutuit
nōs effutuimus
vōs effutuistis
eī / eae / ea effutuērunt
Indicātīvus plūsquamperfectum
ego effutueram
effutuerās
is / ea / id effutuerat
nōs effutuerāmus
vōs effutuerātis
eī / eae / ea effutuerant
Indicātīvus futūrum exāctum
ego effutuerō
effutueris
is / ea / id effutuerit
nōs effutuerimus
vōs effutueritis
eī / eae / ea effutuerint
Coniūnctīvus praesēns
ego effutuam
effutuās
is / ea / id effutuat
nōs effutuāmus
vōs effutuātis
eī / eae / ea effutuant
Coniūnctīvus imperfectum
ego effutuerem
effutuerēs
is / ea / id effutueret
nōs effutuerēmus
vōs effutuerētis
eī / eae / ea effutuerent
Coniūnctīvus perfectum
ego effutuerim
effutuerīs
is / ea / id effutuerit
nōs effutuerīmus
vōs effutuerītis
eī / eae / ea effutuerint
Coniūnctīvus plūsquamperfectum
ego effutuissem
effutuissēs
is / ea / id effutuisset
nōs effutuissēmus
vōs effutuissētis
eī / eae / ea effutuissent
Imperātīvus praesēns
effutue
vōs effutuite
Imperātīvus futūrum
effutuitō
is / ea / id effutuitō
vōs effutuitōte
eī / eae / ea effutuuntō
Īnfīnītīvus praesēns
effutuere
Īnfīnītīvus perfectum
effutuisse
Īnfīnītīvus futūrum
effutūtūrum esse
Participium praesēns
effutuēns
Participium futūrum
effutūtūrus
Gerundium (genitīvus)
effutuendī
Gerundium (datīvus)
effutuendō
Gerundium (accūsātīvus)
effutuendum
Gerundium (ablātīvus)
effutuendō
Supīnum (accūsātīvus)
effutūtum
Supīnum (ablātīvus)
effutūtū

Vox passīva

Indicātīvus praesēns
ego effutuor
effutueris
is / ea / id effutuitur
nōs effutuimur
vōs effutuiminī
eī / eae / ea effutuuntur
Indicātīvus imperfectum
ego effutuēbar
effutuēbāris
is / ea / id effutuēbātur
nōs effutuēbāmur
vōs effutuēbāminī
eī / eae / ea effutuēbantur
Indicātīvus futūrum
ego effutuar
effutuēris
is / ea / id effutuētur
nōs effutuēmur
vōs effutuēminī
eī / eae / ea effutuentur
Coniūnctīvus praesēns
ego effutuar
effutuāris
is / ea / id effutuātur
nōs effutuāmur
vōs effutuāminī
eī / eae / ea effutuantur
Coniūnctīvus imperfectum
ego effutuerer
effutuerēris
is / ea / id effutuerētur
nōs effutuerēmur
vōs effutuerēminī
eī / eae / ea effutuerentur
Imperātīvus praesēns
effutuere
vōs effutuiminī
Imperātīvus futūrum
effutuitor
is / ea / id effutuitor
eī / eae / ea effutuuntor
Īnfīnītīvus praesēns
effutuī
Īnfīnītīvus perfectum
effutūtum esse
Īnfīnītīvus futūrum
effutūtum īrī
Participium perfectum
effutūtus
Participium futūrum
effutuendus

Más conjugaciones

Explore the Latina dictionary

Look up any Latin word for definitions, equivalents in 94 languages, and more.

Open Dictionary