HomeServicesBlogDictionariesContactSpanish Course
← effutuo — definition

Conjugation of effutuo

Regular CEFR B1
[ɛfˈfʊ.tu.oː]

to waste in debauchery Ver definición completa →

Vox āctīva

Indicātīvus praesēns
ego effutuō
tū effutuis
is / ea / id effutuit
nōs effutuimus
vōs effutuitis
eī / eae / ea effutuunt
Indicātīvus imperfectum
ego effutuēbam
tū effutuēbās
is / ea / id effutuēbat
nōs effutuēbāmus
vōs effutuēbātis
eī / eae / ea effutuēbant
Indicātīvus futūrum
ego effutuam
tū effutuēs
is / ea / id effutuet
nōs effutuēmus
vōs effutuētis
eī / eae / ea effutuent
Indicātīvus perfectum
ego effutuī
tū effutuistī
is / ea / id effutuit
nōs effutuimus
vōs effutuistis
eī / eae / ea effutuērunt
Indicātīvus plūsquamperfectum
ego effutueram
tū effutuerās
is / ea / id effutuerat
nōs effutuerāmus
vōs effutuerātis
eī / eae / ea effutuerant
Indicātīvus futūrum exāctum
ego effutuerō
tū effutueris
is / ea / id effutuerit
nōs effutuerimus
vōs effutueritis
eī / eae / ea effutuerint
Coniūnctīvus praesēns
ego effutuam
tū effutuās
is / ea / id effutuat
nōs effutuāmus
vōs effutuātis
eī / eae / ea effutuant
Coniūnctīvus imperfectum
ego effutuerem
tū effutuerēs
is / ea / id effutueret
nōs effutuerēmus
vōs effutuerētis
eī / eae / ea effutuerent
Coniūnctīvus perfectum
ego effutuerim
tū effutuerīs
is / ea / id effutuerit
nōs effutuerīmus
vōs effutuerītis
eī / eae / ea effutuerint
Coniūnctīvus plūsquamperfectum
ego effutuissem
tū effutuissēs
is / ea / id effutuisset
nōs effutuissēmus
vōs effutuissētis
eī / eae / ea effutuissent
Imperātīvus praesēns
tū effutue
vōs effutuite
Imperātīvus futūrum
tū effutuitō
is / ea / id effutuitō
vōs effutuitōte
eī / eae / ea effutuuntō
Īnfīnītīvus praesēns
— effutuere
Īnfīnītīvus perfectum
— effutuisse
Īnfīnītīvus futūrum
— effutūtūrum esse
Participium praesēns
— effutuēns
Participium futūrum
— effutūtūrus
Gerundium (genitīvus)
— effutuendī
Gerundium (datīvus)
— effutuendō
Gerundium (accūsātīvus)
— effutuendum
Gerundium (ablātīvus)
— effutuendō
Supīnum (accūsātīvus)
— effutūtum
Supīnum (ablātīvus)
— effutūtū

Vox passīva

Indicātīvus praesēns
ego effutuor
tū effutueris
is / ea / id effutuitur
nōs effutuimur
vōs effutuiminī
eī / eae / ea effutuuntur
Indicātīvus imperfectum
ego effutuēbar
tū effutuēbāris
is / ea / id effutuēbātur
nōs effutuēbāmur
vōs effutuēbāminī
eī / eae / ea effutuēbantur
Indicātīvus futūrum
ego effutuar
tū effutuēris
is / ea / id effutuētur
nōs effutuēmur
vōs effutuēminī
eī / eae / ea effutuentur
Coniūnctīvus praesēns
ego effutuar
tū effutuāris
is / ea / id effutuātur
nōs effutuāmur
vōs effutuāminī
eī / eae / ea effutuantur
Coniūnctīvus imperfectum
ego effutuerer
tū effutuerēris
is / ea / id effutuerētur
nōs effutuerēmur
vōs effutuerēminī
eī / eae / ea effutuerentur
Imperātīvus praesēns
tū effutuere
vōs effutuiminī
Imperātīvus futūrum
tū effutuitor
is / ea / id effutuitor
eī / eae / ea effutuuntor
Īnfīnītīvus praesēns
— effutuī
Īnfīnītīvus perfectum
— effutūtum esse
Īnfīnītīvus futūrum
— effutūtum īrī
Participium perfectum
— effutūtus
Participium futūrum
— effutuendus

Practice this verb →

More conjugations

Explore the Latina dictionary

Look up any Latin word for definitions, equivalents in 94 languages, and more.

Open Dictionary