HomeServicesBlogDictionariesContactSpanish Course
← efformo — definition

Conjugation of efformo

Regular CEFR B1
[ɛfˈfoːr.moː]

to form, shape, fashion Ver definición completa →

Vox āctīva

Indicātīvus praesēns
ego effōrmō
tū effōrmās
is / ea / id effōrmat
nōs effōrmāmus
vōs effōrmātis
eī / eae / ea effōrmant
Indicātīvus imperfectum
ego effōrmābam
tū effōrmābās
is / ea / id effōrmābat
nōs effōrmābāmus
vōs effōrmābātis
eī / eae / ea effōrmābant
Indicātīvus futūrum
ego effōrmābō
tū effōrmābis
is / ea / id effōrmābit
nōs effōrmābimus
vōs effōrmābitis
eī / eae / ea effōrmābunt
Indicātīvus perfectum
ego effōrmāvī
tū effōrmāvistī
is / ea / id effōrmāvit
nōs effōrmāvimus
vōs effōrmāvistis
eī / eae / ea effōrmāvērunt
Indicātīvus plūsquamperfectum
ego effōrmāveram
tū effōrmāverās
is / ea / id effōrmāverat
nōs effōrmāverāmus
vōs effōrmāverātis
eī / eae / ea effōrmāverant
Indicātīvus futūrum exāctum
ego effōrmāverō
tū effōrmāveris
is / ea / id effōrmāverit
nōs effōrmāverimus
vōs effōrmāveritis
eī / eae / ea effōrmāverint
Coniūnctīvus praesēns
ego effōrmem
tū effōrmēs
is / ea / id effōrmet
nōs effōrmēmus
vōs effōrmētis
eī / eae / ea effōrment
Coniūnctīvus imperfectum
ego effōrmārem
tū effōrmārēs
is / ea / id effōrmāret
nōs effōrmārēmus
vōs effōrmārētis
eī / eae / ea effōrmārent
Coniūnctīvus perfectum
ego effōrmāverim
tū effōrmāverīs
is / ea / id effōrmāverit
nōs effōrmāverīmus
vōs effōrmāverītis
eī / eae / ea effōrmāverint
Coniūnctīvus plūsquamperfectum
ego effōrmāvissem
tū effōrmāvissēs
is / ea / id effōrmāvisset
nōs effōrmāvissēmus
vōs effōrmāvissētis
eī / eae / ea effōrmāvissent
Imperātīvus praesēns
tū effōrmā
vōs effōrmāte
Imperātīvus futūrum
tū effōrmātō
is / ea / id effōrmātō
vōs effōrmātōte
eī / eae / ea effōrmantō
Īnfīnītīvus praesēns
— effōrmāre
Īnfīnītīvus perfectum
— effōrmāvisse
Īnfīnītīvus futūrum
— effōrmātūrum esse
Participium praesēns
— effōrmāns
Participium futūrum
— effōrmātūrus
Gerundium (genitīvus)
— effōrmandī
Gerundium (datīvus)
— effōrmandō
Gerundium (accūsātīvus)
— effōrmandum
Gerundium (ablātīvus)
— effōrmandō
Supīnum (accūsātīvus)
— effōrmātum
Supīnum (ablātīvus)
— effōrmātū

Vox passīva

Indicātīvus praesēns
ego effōrmor
tū effōrmāris
is / ea / id effōrmātur
nōs effōrmāmur
vōs effōrmāminī
eī / eae / ea effōrmantur
Indicātīvus imperfectum
ego effōrmābar
tū effōrmābāris
is / ea / id effōrmābātur
nōs effōrmābāmur
vōs effōrmābāminī
eī / eae / ea effōrmābantur
Indicātīvus futūrum
ego effōrmābor
tū effōrmāberis
is / ea / id effōrmābitur
nōs effōrmābimur
vōs effōrmābiminī
eī / eae / ea effōrmābuntur
Coniūnctīvus praesēns
ego effōrmer
tū effōrmēris
is / ea / id effōrmētur
nōs effōrmēmur
vōs effōrmēminī
eī / eae / ea effōrmentur
Coniūnctīvus imperfectum
ego effōrmārer
tū effōrmārēris
is / ea / id effōrmārētur
nōs effōrmārēmur
vōs effōrmārēminī
eī / eae / ea effōrmārentur
Imperātīvus praesēns
tū effōrmāre
vōs effōrmāminī
Imperātīvus futūrum
tū effōrmātor
is / ea / id effōrmātor
eī / eae / ea effōrmantor
Īnfīnītīvus praesēns
— effōrmārī
Īnfīnītīvus perfectum
— effōrmātum esse
Īnfīnītīvus futūrum
— effōrmātum īrī
Participium perfectum
— effōrmātus
Participium futūrum
— effōrmandus

Practice this verb →

More conjugations

Explore the Latina dictionary

Look up any Latin word for definitions, equivalents in 94 languages, and more.

Open Dictionary