HomeServicesBlogDictionariesContactSpanish Course
← effligo — definition

Conjugation of effligo

Regular CEFR B1
[ɛfˈfliː.ɡoː]

to strike dead, kill, destroy Ver definición completa →

Vox āctīva

Indicātīvus praesēns
ego efflīgō
tū efflīgis
is / ea / id efflīgit
nōs efflīgimus
vōs efflīgitis
eī / eae / ea efflīgunt
Indicātīvus imperfectum
ego efflīgēbam
tū efflīgēbās
is / ea / id efflīgēbat
nōs efflīgēbāmus
vōs efflīgēbātis
eī / eae / ea efflīgēbant
Indicātīvus futūrum
ego efflīgam
tū efflīgēs
is / ea / id efflīget
nōs efflīgēmus
vōs efflīgētis
eī / eae / ea efflīgent
Indicātīvus perfectum
ego efflīxī
tū efflīxistī
is / ea / id efflīxit
nōs efflīximus
vōs efflīxistis
eī / eae / ea efflīxērunt
Indicātīvus plūsquamperfectum
ego efflīxeram
tū efflīxerās
is / ea / id efflīxerat
nōs efflīxerāmus
vōs efflīxerātis
eī / eae / ea efflīxerant
Indicātīvus futūrum exāctum
ego efflīxerō
tū efflīxeris
is / ea / id efflīxerit
nōs efflīxerimus
vōs efflīxeritis
eī / eae / ea efflīxerint
Coniūnctīvus praesēns
ego efflīgam
tū efflīgās
is / ea / id efflīgat
nōs efflīgāmus
vōs efflīgātis
eī / eae / ea efflīgant
Coniūnctīvus imperfectum
ego efflīgerem
tū efflīgerēs
is / ea / id efflīgeret
nōs efflīgerēmus
vōs efflīgerētis
eī / eae / ea efflīgerent
Coniūnctīvus perfectum
ego efflīxerim
tū efflīxerīs
is / ea / id efflīxerit
nōs efflīxerīmus
vōs efflīxerītis
eī / eae / ea efflīxerint
Coniūnctīvus plūsquamperfectum
ego efflīxissem
tū efflīxissēs
is / ea / id efflīxisset
nōs efflīxissēmus
vōs efflīxissētis
eī / eae / ea efflīxissent
Imperātīvus praesēns
tū efflīge
vōs efflīgite
Imperātīvus futūrum
tū efflīgitō
is / ea / id efflīgitō
vōs efflīgitōte
eī / eae / ea efflīguntō
Īnfīnītīvus praesēns
— efflīgere
Īnfīnītīvus perfectum
— efflīxisse
Īnfīnītīvus futūrum
— efflīctūrum esse
Participium praesēns
— efflīgēns
Participium futūrum
— efflīctūrus
Gerundium (genitīvus)
— efflīgendī
Gerundium (datīvus)
— efflīgendō
Gerundium (accūsātīvus)
— efflīgendum
Gerundium (ablātīvus)
— efflīgendō
Supīnum (accūsātīvus)
— efflīctum
Supīnum (ablātīvus)
— efflīctū

Vox passīva

Indicātīvus praesēns
ego efflīgor
tū efflīgeris
is / ea / id efflīgitur
nōs efflīgimur
vōs efflīgiminī
eī / eae / ea efflīguntur
Indicātīvus imperfectum
ego efflīgēbar
tū efflīgēbāris
is / ea / id efflīgēbātur
nōs efflīgēbāmur
vōs efflīgēbāminī
eī / eae / ea efflīgēbantur
Indicātīvus futūrum
ego efflīgar
tū efflīgēris
is / ea / id efflīgētur
nōs efflīgēmur
vōs efflīgēminī
eī / eae / ea efflīgentur
Coniūnctīvus praesēns
ego efflīgar
tū efflīgāris
is / ea / id efflīgātur
nōs efflīgāmur
vōs efflīgāminī
eī / eae / ea efflīgantur
Coniūnctīvus imperfectum
ego efflīgerer
tū efflīgerēris
is / ea / id efflīgerētur
nōs efflīgerēmur
vōs efflīgerēminī
eī / eae / ea efflīgerentur
Imperātīvus praesēns
tū efflīgere
vōs efflīgiminī
Imperātīvus futūrum
tū efflīgitor
is / ea / id efflīgitor
eī / eae / ea efflīguntor
Īnfīnītīvus praesēns
— efflīgī
Īnfīnītīvus perfectum
— efflīctum esse
Īnfīnītīvus futūrum
— efflīctum īrī
Participium perfectum
— efflīctus
Participium futūrum
— efflīgendus

Practice this verb →

More conjugations

Explore the Latina dictionary

Look up any Latin word for definitions, equivalents in 94 languages, and more.

Open Dictionary